You are currently viewing Τίτλοι τέλους για τον Πατριάρχη Ειρηναίο… Η Σάμος δέχθηκε για πάντα το σκήνωμά του

Τίτλοι τέλους για τον Πατριάρχη Ειρηναίο… Η Σάμος δέχθηκε για πάντα το σκήνωμά του

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 
Από χθες η γενέτειρα γη του μακαριστού Πατριάρχου πρ. Ιεροσολύμων κυρού Ειρηναίου, το όμορφο νησί του Αιγαίου,η γεννήτρα και τεχνήτρα της ζωής του Σάμος θα φιλοξενεί το σκήνωμά του, ενώ η ψυχή του βρίσκεται ήδη «εις χείρας του ζώντος Θεού».
Με την ελπίδα και την προσδοκία της Ανάστασης τον προπέμψαμε, ευχόμενοι ο Θεός να τον αναπαύσει και να του χαρίσει την αιώνια ζωή.
Ξεκινήσαμε χαράματα Τετάρτης από τον Άγιο Ελευθέριο, το Παρεκκλήσιο- κόσμημα του Μητροπολιτικού Αθηνών όπου είχε τεθεί το σκήνωμα του σε προσκύνημα.
Επικεφαλής της αποστολής ο Αρχιμ. Νικόδημος Φαρμάκης ο οποίος με τους άξιους συνεργάτες του είχε φροντίσει και την παραμικρή λεπτομέρεια. Ο δε βοηθός του Αλέξης, «τα πάντα τοις πάσι γενόμενος», προλάβαινε  να αντιμετωπίζει κάθε πρόβλημα πριν καν δημιουργηθεί.
Τον Πατριάρχη συνοδεύσαμε στην τελευταία του κατοικία η κατά σάρκα αδελφή του Μαρίτσα με την κόρη της  και ανηψιά του Πατριάρχη και τον σύζυγο της. Ο εναπομείνας φίλος του μέχρι το τέλος,Μητροπολίτης Ναζαρέτ Κυριακός, από τους πιο συμπαθείς Ιεράρχες της Αγιοταφικής Αδελφότητας, ο  Εξαρχος του Πανάγιου Τάφου Αρχιμ. Ραφαήλ Γρίβας  (ένας διακριτικός και ολιγόλογος κληρικός- αληθινό asset για την Εξαρχία μετά από αυτά που πέρασε με τον ανεκδιήγητο προηγούμενο), ο εκ των εκλεκτών και ανερχόμενων  Συνοδικών Γραμματέων της Εκκλησίας της Ελλάδος, στη Γραμματεία Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης  Αρχιμ. Χερουβείμ  Μουστάκας και αποσπασμένος ιερατικώς  σε Μετόχι του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην Αθήνα, ο οποίος καθ´όλη την πτήση φορούσε καθηκόντως το πετραχήλι του,δίπλα στο φέρετρο με τον νεκρό Πατριάρχη, ο διωκόμενος Αρχιμ. Ειρηναίος Γιακουμάκης, συνονόματος του Πατριάρχη και έγκριτος νομικός, μαζί με τις Μοναχές που υπηρέτησαν νυχθημερόν  τον Πατριάρχη, καθ´όλη την δοκιμασία του, μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή. Όλοι τους παιδιά του Γέροντα Διονυσίου Καλαμπόκα ο οποίος ήταν ωσεί παρών κοντά στον Πατριάρχη του , παρά το πείσμα και την κακία του διώκτη του Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος.Επίσης  ένας αραβόφωνος κληρικός που συνόδευε τον Μητροπολίτη Ναζαρέτ και τέλος ο υπογράφων. Λίγοι αλλά με ένα κοινό στοιχείο όλοι: αγαπούσαμε και σεβόμαστε στον Πατριάρχη.
Στα πρόσωπα όλων μας  ήταν διάχυτη η θλίψη και ένα γιατί! Γιατί να μην ταφεί ο Ειρηναίος  στην Αγία Γη,την οποία υπέρμετρα αγάπησε και με αφοσίωση υπηρέτησε,  έστω και αν διώχθηκε στο τέλος. Γιατί να μην είναι το σκήνωμα του μαζί με τους άλλους Πατριάρχες- προκατόχους του;
Ανθρωπίνως ο Πατριάρχης ταλαιπωρήθηκε, συκοφαντήθηκε, διώχθηκε… Μέχρι το μεδούλι του, σαν άλλος Άβελ, ένιωσε την αδελφική καταδίωξη, την «δολοφονία» της τιμής του και της υπόληψής του. Έζησε όχι έγκλειστος όπως λένε αλλά φυλακισμένος από τον Θεόφιλο, στερούμενος τα στοιχειώδη, χωρίς γιατρούς και περίθαλψη, διατρανώνοντας  σθεναρά με την στάση του ότι ήταν αθώος για ό,τι του καταμαρτυρούσαν.Δεν μπορούσε ούτε να βγει και να πάει ούτε στην Εκκλησία αλλά  ούτε και να τον επισκεφθεί κανείς. Δεν ήταν κλειστή η πόρτα μόνο του διαμερίσματος του αλλά και δύο ακόμη πόρτες ενδιάμεσες που οδηγούσαν σε αυτό. Και τα κλειδιά των ενδιάμεσων δεν τα είχε ασφαλώς ο Ειρηναίος αλλά τα μαντρόσκυλα που είχε βάλει ο Θεόφιλος για να φρουρούν. Και όλοι οι άλλοι έβλεπαν! Δεν μιλούσαν!
Κι όμως ο Ειρηναίος δεν  δέχθηκε να ανταλλάξει με τη σιωπή του  και τον ενδοτισμό του στην αδικία και στην παρανομία, ούτε να πουλήσει την αξιοπρέπειά του, με την καλοπέραση που του υποσχέθηκαν για να επιστρέψει στην Αθήνα και να ζει πλουσιοπάροχα ,  έστω και ως πρώην Πατριάρχης.Γιατί ο Ειρηναίος ήταν αυθεντικός Αγιοταφίτης. Δεν ήταν τουρίστας.
Και ο Θεός του επεφύλαξε οσιακό τέλος.
Έφυγε  εν μέσω αδελφών, εν μέσω στοργής και αγάπης, εν μέσω ανθρώπων που του απάλυναν τον πόνο  και την πίκρα και που του πρόσφεραν περιποίηση, φροντίδα, ενδιαφέρον και αγάπη, που τόσο στερήθηκε από τη μέρα που τον απομάκρυναν παρανόμως και αντικανονικώς από τον θρόνο του.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος του στάθηκε ως πραγματικός αδελφός και απέδειξε πως διαθέτει μεγάλη ηγετική στόφα, η οποία ξεδιπλώνεται σε όλα τα δύσκολα που αντιμετωπίζει η Εκκλησία της οποίας ηγείται! Από κοντά του καλός και επιμελής μαθητής ο Αρχιμ. Νικόδημος Φαρμάκης, Γεν. Διευθυντής της ΕΚΥΟ μου θυμίζει τον Σεβ. Νέας Ιωνίας Γαβριήλ όταν ήταν το δεξί χέρι του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου  ήξερε να λύνει προβλήματα και να επουλώνει πληγές με αποτελεσματικό τρόπο χωρίς να γίνεται αντιληπτός και κουραστικός στους γύρω του. Και  ο Ειρηναίος ήταν τυχερός που έπεσε στα χέρια τους και στην φροντίδα τους σε αυτή την δύσκολη συγκυρία της επίγειας πορείας του.
Τόσο όταν φεύγαμε με το στρατιωτικό αεροπλάνο C-130 , όσο και όταν προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο Σάμου, η θλίψη ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων όσων τον συνοδεύαμε στην στερνή του κατοικία.
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σάμου, ο ευγενής, φιλόξενος και καλόκαρδος Ευσέβιος μας υποδέχθηκε με αγάπη, με τον χαμογελαστό και αεικίνητο Πρωτοσύγκελλό του Αρχιμ. Σωτήριο Κοσμόπουλο . Για όλους είχε έναν καλό λόγο να πει. Και είχε φροντίσει για  τα πάντα. Πορευθήκαμε έως το χωριό του Πατριάρχη στη  Χώρα, και εναποθέσαμε το σκήνωμα στο ναό του χωριού απέναντι από το πατρικό σπίτι του Πατριάρχη. Εκεί μας περίμεναν ο Μητροπολίτης Γουινέας Γεώργιος ως εκπρόσωπος του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και   ο παλαιός καλός φίλος του Πατριάρχη Ειρηναίου  και λόγιος Αρχιμ. Νεκτάριος Τσολίδης.
Στις 12:00 ακριβώς εψάλη  η Εξόδιος Ακολουθία. Έδωσαν όλοι το παρών. Όλες οι αρχές του νησιού. Και πολύς κόσμος παρά την δύσκολη ώρα. Στρατιωτικό άγημα απέδωσε τιμές και η φιλαρμονική παιάνιζε πένθιμα εμβατήρια. Είμαι βέβαιος ότι κανείς πρώην Πατριάρχης δεν ετάφη ποτέ στο παρελθόν με τέτοιες τιμές. Όπως του άξιζαν. Στον Ειρηναίο η ιστορία φάνηκε γενναιόδωρη έστω και εις τας δυσμάς του. Στη νεκρώσιμη ακολουθία μίλησαν ο Μητροπολίτης Ναζαρέτ Κυριακός εκ μέρους της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων αλλά κατέθεσε και την προσωπική του μαρτυρία. Ο Μητροπολίτης Γουινέας Γεώργιος εκ μέρους του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου Γεώργιος Στάντζοςκαι ο Μητροπολίτης Σάμου Ευσέβιος  εκ μέρους της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών αλλά και ως ποιμενάρχης της ιδιαίτερης πατρίδας του Ειρηναίου. Μετά την νεκρώσιμη ακολουθία μεταφερθήκαμε εν πομπή στην ιστορική Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού, όπου έγινε η ταφή σε ειδικό τάφο ο οποίος είχε προβλεφθεί από τον Σεβ. Σαμου να κατασκευαστεί σε περίοπτη θέση, εντός του περιβόλου της Μονής. Η συγκίνηση όλων ήταν μεγάλη. Ειδικά όταν το άγημα και η φιλαρμονική απέδιδαν τιμές στον υψηλό νεκρό, όταν σκέπαζαν το σκήνωμα του με την Σημαία της Αγιοταφικής Αδελφότητας . Όλοι είχαν δακρύσει! Τραγική φιγούρα η αδελφή του Μαρίτσα η οποία μετά δυσκολίας περπατούσε για να φτάσει στο σημείο του τάφου.
-Στο καλό αδελφέ μου σιγοψιθύρισε, στο καλό! Περίμενε με και μένα… Έρχομαι!
Και  πράγματι ο Ειρηναίος μετά από αυτά που πέρασε ήρθε η ώρα να εκπληρώσει το «κοινόν χρέος». Ελαφρύς πια από τα βάρη της γης, τις ασθένειες και τις ταλαιπωρίες, θα σταθεί ενώπιον του Δικαιοκρίτου Χριστού και θα λάβει «το δίκαιον όφλημα».
Στην επίγεια Ιερουσαλήμ όπου έζησε, ένιωσε την δόξα  αλλά και την περιφρόνηση. Την ευτυχία και την δυστυχία. Καλές ημέρες και άσχημες ημέρες. Έφυγε διωγμένος, κυνηγμένος, κατατρεγμένος. Στην ουράνια Ιερουσαλήμ, την αχειροποίητη πόλη, θα «παρακαλείται», δεν θα «οδυνάται». Ο Θεός δεν είναι άδικος. Ξεχνά, μα δεν λησμονά, λέγαν οι παλιοί.
Όλοι θα λάβουν κατά τα έργα τους. Θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι και τότε «αμαρτωλοί που φύγομεν;»Ας το έχει αυτό υπόψη του ο παρών Πατριάρχης Ιεροσολύμων  ο οποίος καταπάτησε κάθε έννοια ιερού και δικαίου..
🔺Την ώρα που το σκήνωμα του Μακαριστού Πατριάρχη εισέρχεται με τις δέουσες τιμές στο στρατιωτικό αεροπλάνο για να μεταφερθεί στην Σάμο.