You are currently viewing Ο Σεβ. Μητροπολίτης Βρυούλων κ.Παντελεήμων ιερούργησε είς τον Ιερόν Ναόν Αγίου Χαραλάμπους Συκεών της Ι.Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Βρυούλων κ.Παντελεήμων ιερούργησε είς τον Ιερόν Ναόν Αγίου Χαραλάμπους Συκεών της Ι.Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως

✔️«Η πλεονεξία είναι ακόρεστο πάθος για τον άνθρωπο» 

 

     Ο αεικίνητος παρά τα πολλά έτη του και φιλακόλουθος Ιεράρχης  Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βρυούλων κ.Παντελεήμων ιερούργησε είς τον Ιερόν Ναόν Αγίου Χαραλάμπους Συκεών της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης την Κυριακή 20 Νοεμβρίου.2022
     Μετά την Θεία Λειτουργία είς την ομιλία του επί της Ευαγγελικής περικοπής ετόνισε :
     Η άπληστη συμπεριφορά του πλουσίου της παραβολής
 ” Τί ποιήσω ότι ούκ έχω που συνάξω τους καρπούς μου και τα αγαθά μου”, μας δίδει την ευκαιρία να δούμε πόσο ακόρεστο πάθος για τον άνθρωπο, είναι η πλεονεξία.
     Μιλά για αγαθά που πίστευε ότι ήταν αποκλειστικά δικά του και τα οποία θα μπορούσε να χαρεί για πολλά χρόνια. “Ψυχή έχεις πολλά αγαθά κείμενα είς έτη πολλά. Φάγε, πίε, εφραίνου”.Και ο θάνατος; Όταν έρθει ο θάνατος σε ώρα και στιγμή που ούτε καν περιμένεις; Όταν ακούσεις την φωνή :
” Τούτη τη νύχτα”. Απόψε φεύγεις! Αυτή την ώρα! Ούτε αργότερα, ούτε αύριο, τώρα! Τι γίνεται;
     Αν ξεχνάμε αυτή την ώρα που αφορά όλους μας, την ώρα του σωματικού θανάτου, που χάνουμε την παρούσα ζωή και αδιαφορούμε για την ζωή που υπάρχει μετά θάνατον, γιατί πιστέψαμε στη θεωρία πολλών ότι “εδώ είναι ο παράδεισος, εδώ και η κόλαση”.Η ψυχή μας; Τι γίνεται με την ψυχή που με την απληστία μας ξεχάσαμε και όμως υπάρχει;
     Γιατί απορροφημένοι από τις βιοτικές υποθέσεις, ξεχνάμε την αιώνια προοπτική μας και ότι η ώρα του θανάτου, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά “ο ασπασμός μας με την αιωνιότητα” όπως χαρακτηριστικά ετόνισε ολίγον πρό της Κοιμήσεως του προ ημερών, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυρός Χρυσόστομος.
     Αδελφοί μου, σκεφτήκαμε ποτέ πώς θα είναι το δικό μας επίγειο τέλος; Θα είναι στιγμή αγωνίας και φόβου ή χαράς;
     Θα υποδεχθούν την ψυχή μας οι άγγελοι του Θεού, ή θα την απαιτούν οι δαίμονες;
     Δεν είναι η μεγαλύτερη απερισκεψία της ζωής μας η αδιαφορία να μην την γεμίζουμε με έργα αγαθά, έργα αγάπης, που θα διαρκούν όχι απλώς “είς έτη πολλά” όπως πίστευε ο πλούσιος της παραβολής, αλλά είς αιώνας αιώνων. Η Βασιλεία του Θεού, δεν είναι για τους αναμάρτητους ανθρώπους, αλλά για τους μετανοημένους αμαρτωλούς.
     Αδελφοί μου, εύχομαι και παρακαλώ όλοι να βρεθούμε με το κλείσιμο των ματιών μας, στην ίδια αγκαλιά.
     Την αγκαλιά του Θεού. ΑΜΗΝ.