You are currently viewing Κοιμήθηκε ο Μητροπολίτης Φιλομηλίου Ηλίας, υπεύθυνος για τις Ορθόδοξες Αλβανόφωνες κοινότητες των ΗΠΑ

Κοιμήθηκε ο Μητροπολίτης Φιλομηλίου Ηλίας, υπεύθυνος για τις Ορθόδοξες Αλβανόφωνες κοινότητες των ΗΠΑ

Του π. Ηλία Μάκου

Έφυγε από τη ζωή, στις 6 Οκτωβρίου του 2022, ο Μητροπολίτης Φιλομηλίου κυρός Ηλίας (Κάτρε), της Αλβανικής Ορθόδοξης Επισκοπής Αμερικής,  Αρχιερατικός Προϊστάμενος των υπό το Οικουμενικό Πατριαρχείο  Αλβανοφώνων Κοινοτήτων των ΗΠΑ.  

Γεννημένος το 1937 στο Σου Σαντ Μαρί (Sault Ste. Marie) του Μίτσιγκαν των Η.Π.Α., χειροτονήθηκε το 1961 έγγαμος κληρικός και μέχρι το 2002 υπηρέτησε σε ενορίες αλβανοφώνων.

Μετά την άφιξη του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου ως Πατριαρχικού Εξάρχου, υπηρέτησε στην Εκκλησία της Αλβανίας τα έτη 1991-1992, ιδιαίτερα ως υπεύθυνος για το Σεμινάριο υποψήφιων κληρικών.

Το 2004 και για τρία χρόνια διετέλεσε πρύτανης της Θεολογικής Ακαδημίας Δυρραχίου, όπου τον διόρισε ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσ

ιος.

Το 2001 κοιμήθηκε η σύζυγός του και το 2002 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Φιλομηλίου και ορίστηκε υπεύθυνος για τις θρησκευτικές ανάγκες των Ορθόδοξων Αλβανών στις ΗΠΑ, ενώ το 2010 τοποθετήθηκε ηγούμενος στο μοναστήρι το 2019 προήχθη σε τιτουλάριο Μητροπολίτη.

Υπήρξε υποδειγματικός Ιεράρχης και άνθρωπος βαθιάς πίστης, που δεν σταμάτησε ποτέ να εργάζεται ευσυνείδητα και σεμνά για τη διάδοση της πίστης του Χριστού.

Δίδασκε με τα λόγια και τις πράξεις του ότι όχι μόνο δίκαιο και πρέπον, αλλά και συμφέρον μας αιώνιο και πραγματικό είναι να μην εναντιονόμαστε στο Θεό, ο οποίος μας αγαπά.

Με ταπείνωση και αγάπη εργαζόταν για το καλό των συνανθρώπων του , κάνοντάς τους να καταλάβουν και να αναγνωρίσουν την υποταγή του στο μεγαλείο και στο θέλημα του Θεού.

Στην υπεράσπιση της Ορθοδοξίας έμεινε ασυμβίβαστος, αλύγιστος, ανυποχώρητος.

Αισθανόταν ότι ο Θεός τον εφοδίαζε, τις ώρες κυρίως των πόνων και των δακρύων και των θλίψεων με το σωσίβιο της στοργικής του αγκαλιάς.

Στην αγκάλη του Θεού είδε τις ελπίδες του να εκπληρώνονται. Απήλαυσε την παρηγοριά, τη γαλήνη και τη χάρη.

Είχε βαθιά μέσα του ριζωμένη την πεποίθηση ότι ότι ο Θεός ως Πατέρας φροντίζει για το καθένα από τα παιδιά του, γι’ αυτό δεν δείλιασε ποτέ.

Στεκόταν σε όλα τα γεγονότα της επίγειας ζωής με αισιοδοξία και πίστη, έως την στιγμή, κατά την οποία η αγαθότητά του Θεού τον αξίωσε να προσορμισθεί στο ακύμαντο λιμάνι της ουράνιας Βασιλείας.