You are currently viewing Οι «άγιοι Φραγκίσκοι» της Eκκλησίας- άγιοι μιας άλλης εποχής!

Οι «άγιοι Φραγκίσκοι» της Eκκλησίας- άγιοι μιας άλλης εποχής!

Η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ είχε δημοσιεύσει στις 5 Μαρτίου του 2005 ένα ρεπορτάζ για πέντε Ιεράρχες της Εκκλησίας μας που διακρίνονταν για την ένδεια τους και το  ταπεινό   τους φρόνημα. Πρόκειται για τους Μητροπολίτες Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιο(πραγματικά Αγιος), Άρτης Ιγνάτιο( πρώην Αρτης σήμερα), Παραμυθίας Τίτο, Γρεβενών Σέργιο και Καρπενησίου Νικόλαο. Οι τρεις  εξ αυτών δεν ζουν πια και οι δύο- (Παραμυθίας και Άρτης)- είναι κοντά μας, ο ένας εν ενεργεία αν και υπέργηρος και ο άλλος πρώην! Αναδημοσιεύω τις παρουσιάσεις  των πέντε αυτών Ιεραρχών όπως τις επεχείρησαν με επιτυχία  τότε  οι δημοσιογράφοι των ΝΕΩΝ Κώστας Καντούρης και Πάνος Μπαίλης  και τις δημοσίευσαν  πριν από 17 χρόνια. Προσθέτω απλώς το βιογραφικό ενός εκάστου για να τους θυμηθούμε και να έχουμε πλήρη εικόνα για τον καθένα.
Αναρωτιέμαι ωστόσο,αν σήμερα ψάχναμε  να βρούμε  ανάλογα παραδείγματα Ιεραρχών -οι οποίοι έχουν σημαία τους την ένδεια και την ταπείνωση-  θα βρίσκαμε μέσα στην Ιεραρχία; Σίγουρα ναι! Και ίσως ακόμη πιο ενδεείς και ταπεινούς αλλά η εποχή μας δυστυχώς συντρίβει  τα καλά παραδείγματα που υπάρχουν και προτάσσει τους προκλητικούς,τους υποκριτές, τους είρωνες και τους φαναφαρώνους!Δεν τους κατονομάζω- όχι διότι τους  φοβάμαι- αλλά διότι είμαι σίγουρος ότι καθώς διαβάζετε τους χαρακτηρισμούς αυτούς, φέρνετε στη σκέψη σας και τα ομοιώματα τους! Αλλά υπάρχει Θεός! Εμείς θα το λέμε πάντα αυτό και ας κάνουν ότι μπορούν μερικοί από αυτούς  για να το ξεχάσουμε!
🔹Το κείμενο των ΝΕΩΝ

Yπάρχουν ιεράρχες που ζουν μόνο με τον μισθό τους και μοιράζουν τα έσοδα των Μητροπόλεών τους στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη

Αρνούνται την περιουσία και την πολυτέλεια. Αφήνουν στην άκρη ακριβά άμφια και μίτρες. Περπατούν στα χιόνια και δεν παίρνουν ποτέ χρήματα για οποιαδήποτε ιεροπραξία. Μαγειρεύουν μόνοι τους, πλένουν και σιδερώνουν τα ρούχα τους.Κόντρα στο «πρότυπο»των άλλων αυτοί – οι λίγοι – ιεράρχες θεωρούν πολυτέλεια να φάνε «καλαμαράκια με ένα ποτηράκι ρετσίνα»: ούτε λόγος για διακοπές.  Σε μια περίοδο όπου μητροπολίτης είχε αποταμιεύσει εκατομμύρια ευρώ «για τα γεράματά του», υπάρχουν ιεράρχες που ζουν μόνο με τον μισθό τους και μοιράζουν τα έσοδα των Μητροπόλεών τους στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

ΣΙΤΑΝΙΟΥ KAI ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

 

Ο «ασκητής της πόλης» που δεν ακολουθεί την… τεχνολογία

Τον χαρακτηρίζουν «ασκητή της πόλης». Μαγειρεύει μόνος του, καθαρίζει ο ίδιοςτο μητροπολιτικό σπίτι, δεν χρησιμοποιεί κινητό τηλέφωνο, ενώ σπάνια μιλά καιστο σταθερό. Επισκέπτεται την Αθήνα για να συμμετάσχει στις Συνόδουςχρησιμοποιώντας… το λεωφορείο του ΚΤΕΛ, κάνει περιοδείες στα «κουτσοχώρια» με τα πόδια και έχει ξεχάσει πώς είναι τα πλούσια αρχιερατικά άμφια. «Εγώ είμαι ένας καλόγερος», επιμένει ο ίδιος.

Ο 84χρονος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος ξεχωρίζει για τη λιτή και ταπεινή ζωή που κάνει. Μητροπολίτης από τις «Νέες Χώρες», τρέφει θαυμασμό για τον Οικουμενικό Πατριάρχη, «είναι άγιος άνθρωπος», λέει.

«Τι να το κάνει ένας καλόγερος το κινητό, αφήστε που βλάπτει κιόλας», απαντά με χαμόγελο στην παρατήρηση των «ΝΕΩΝ», ότι δεν ακολουθεί την τεχνολογία.

«Εγώ είχα γέροντα τον Μητροπολίτη Κορινθίας, που πήγε μετά στην Αμερική». ( Εννοεί τον από Κορίνθου Μιχαήλ που διαδέχθηκε στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής τον Αθηναγόρα). «Αυτός μου είχε πει ότι ο επίσκοπος είναι καλόγερος και έτσι πρέπει να είναι». Ότανκαλείται να σχολιάσει το ότι δεν συμβαίνει το ίδιο με άλλους μητροπολίτες, περιορίζεται να πει πως «πρέπει να έχουμε ακτημοσύνη, καρτερία και παρθενία,αυτές είναι οι αρετές του μοναχού και άρα και του Επισκόπου».

«Άγιος άνθρωπος». Οι κάτοικοι της Σιάτιστας κάνουν λόγο για «άγιο άνθρωπο», που είναι κλειστός, δεν δίνει δικαιώματα και ζει όπως οι καλόγεροι. Μερικοί υποστηρίζουν ότι έχει περιορισμένη παρουσία στα κοινά, τονίζοντας πάντως ότι αποτελεί «στάση ζωής» για τον ίδιο. «Είναι κάτι παραπάνω από καλός. Δεν είναιδιακοσμητικός, αρνείται τα λούσα και τις πολυτέλειες, ούτε αυτοκίνητο δενέχει», είπε ο κ. Γιώργος Ράμος, που διατηρεί περίπτερο στη Σιάτιστα. «Τι σχέση μπορεί να έχει αυτός ο μητροπολίτης με τους άλλους, που έχουν καταθέσεις δισεκατομμυρίων», συμπληρώνει ο κ. Νίκος Τζάλας.

Ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης απαντά με χαμόγελο σε όλα. Όταν όμωςκαλείται να σχολιάσει τα σκάνδαλα που συνταράσσουν το τελευταίο διάστημα την Εκκλησία της Ελλάδος, παίρνει αποστάσεις. «Δεν θα κρίνω κανέναν, εγώ είμαι πιο αμαρτωλός απ’ όλους, δεν μπορώ να πω τίποτε. H Ιεραρχία αποφάσισε να γίνει κάθαρση», λέει και κλείνει το θέμα.

«Ευτυχώς έχουμε δωρεές».Όσο για τις περιουσίες των Μητροπόλεων, ο ίδιοςαποκαλύπτει, χωρίς μάλιστα να ερωτηθεί, ότι τα ετήσια έσοδα από τους ναούς δεν υπερβαίνουν τις τέσσερις χιλιάδες ευρώ. «Ευτυχώς έχουμε και κάποιες δωρεές και φροντίζουμε τα παιδιά να σπουδάσουν με πενταροδεκάρες και φραγκοδίφραγκαχτίσαμε μοναστήρια», λέει. H Μητρόπολη Σιατίστης πληρώνει το ενοίκιο δύο φοιτητών στη Θεσσαλονίκη, ενώ χορηγεί μηνιαίο βοήθημα 100 ευρώ σε φοιτητές που κατάγονται από την περιοχή.

Είναι πρόθυμος να ξεναγήσει στα διαμερίσματα της Μητρόπολης, ενώ παράλληλα ικανοποιεί όλα τα αιτήματα υπαλλήλων και μοναχών. H μοναχή Ειρήνη, από το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου, που επισκέφθηκε τη Μητρόπολη για δουλειές του μοναστηριού, λέει: «Δεν τον βλέπετε, πόσο ταπεινός είναι; Ακόμη και ταράσα του τα πλένει ο ίδιος, δεν αφήνει κανέναν να τον βοηθήσει».

«Είναι κατ’ ουσίαν ασκητής, ζει γι’ αυτό που τάχθηκε, που δεν είναι επάγγελμααλλά λειτούργημα», υποστήριξε ο υπάλληλος της Μητρόπολης κ. Ζήσης Γούτας. Ο Μητροπολίτης ασχολείται και με τις δουλειές, εξυπηρετώντας τον κόσμο που έρχεται να τον συναντήσει. «Δεν αρνείται σε κανέναν να ασχοληθεί με το πρόβλημά του».

H μεγάλη αγάπη του είναι τα «κουτσοχώρια», όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος τα ορεινά χωριά της περιφέρειάς του, αυτά των 20 και 30 κατοίκων. «Πήγαινα σε ένα χωριό με στρατιωτικό αυτοκίνητο και τα υπόλοιπα τα περπατούσα με τα πόδια».

Αισθάνεται ακμαίος για να συνεχίσει τις περιοδείες του σε όλες τις ενορίες τηςΜητρόπολης, παρά τα χρόνια του. «Όταν ύστερα από χρόνια δεν θα μπορώ άλλο, θα αποσυρθώ στο μοναστήρι, εκεί είναι η ζωή μου», καταλήγει.

🔹Το βιογραφικό του  Αντωνίου 

 

Ο  Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος (Κόμπος) γεννήθηκε το 1920 στο ΆργοςΑργολίδος. Υπήρξε απόφοιτος της ΜαρασλείουΠαιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.Κάτοχος μεγάλης θεολογικής παιδείας, συμπλήρωσε της σπουδές του στα Πανεπιστήμια Οξφόρδης και Παρισίων.Ήταν ανθρωπος της μελέτης και των γραμμάτων. Πρώτος Γέροντας του ήταν ο από Κορίνθου Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Μιχαήλ. Διετέλεσε καθηγητής και Διευθυντής των Εκκλησιαστικών Σχολών Κορίνθου, Κατερίνης, Ξάνθης και Λαμίας. Στις 3 Δεκεμβρίου 1967 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Ξάνθης Αντώνιο και την επομένη ημέρα έγινε η εις πρεσβύτερον χειροτονία του. Κατά τα έτη 1971-1974 υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Στις 23 Μάϊου 1974 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπολεως Σισανίου και Σιατίστης. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 26 Μάϊου, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αθηνών.Ως μητροπολίτης έγινε γνωστός για τον λιτό βίο του. Ο ίδιος δήλωσε πως διδάχθηκε τον ασκητικό βίο του μοναχού από τον πνευματικό του πατέρα, τον Θρακιώτη Μητροπολίτη Κορίνθου Μιχαήλ (τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αμερικής).Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας χαρακτήριζαν τον Αντώνιο “δεσπότη των ΚΤΕΛ¨ και “δεσπότη των τρόλεϊ” επειδή δεν διέθετε αυτοκίνητο και χρησιμοποιούσε τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Μεγάλο υπήρξε το πνευματικό και κοινωνικό του έργο στην επισκοπή του και για αυτό ήταν ιδιαίτερα αγαπητός ως κληρικόςΕξέδωσε θεολογικά έργα, ενώ δημοσίευσε βιβλιοκρισίες και άρθρα σε διάφορα περιοδικά.Απεβίωσε στις 17 Δεκεμβρίου 2005 από καρκίνο στο Μποδοσάκειο Νοσοκομείο   Πτολεμαΐδας.

🔺ΑΡΤΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ

 

«Το όνομά μου είναι η περιουσία μου»

«Τι περιουσία έχω στο όνομά μου; Μα το όνομά μου. Τι άλλο;».

Ο 60χρονος Μητροπολίτης Άρτης Ιγνάτιος δεν παύει να το λέει σε κάθε ευκαιρία.«Ο ιεράρχης δεν έχει ανάγκη από προσωπική περιουσία. Δεν του χρειάζεται».

Ακολουθεί έναν δρόμο που τον έχει κάνει αγαπητό σε όλη την Άρτα. Μπορεί να σταματήσει στον δρόμο να παίξει ποδόσφαιρο με τα παιδιά. Να στηθεί με τις ώρες για να περιμένει να μιλήσει με ένα παιδί που έπεσε στα ναρκωτικά. Να χτυπήσει την πόρτα για να συζητήσει μαζί του.

Και μετά το βράδυ να αποσυρθεί στο επισκοπαίο μοναστήρι όπου ζει μαζί μεάλλους τρεις μοναχούς για να διαβάσει, να γράψει, να εξομολογηθεί. Όποιος τονπλησίασε να του δώσει χρήματα, τον απέπεμψε πολλές φορές άκομψα. «Είναι φτωχοί άνθρωποι. Δεν μπορούμε να υποχρεώνουμε τον κόσμο να πληρώνει. Στην Άρτα απαγορεύεται αυτό».

Τα άμφιά του είναι ανάλογα με τη ζωή του: η πιο ακριβή στολή του κοστίζει 300ευρώ. H βασική του αρχή, όπως την περιγράφει στα «NEA», είναι: «Να ζω χωρίς να προκαλώ. Να είμαι κοντά σε όλους για να μην έχω την αγωνία ότι θα απολογηθώ μια μέρα». Υπερκινητικός όπως είναι – «το οφείλω στο γεγονός ότι είμαι λάτρης του αθλητισμού» – φτάνει παντού. Ώς και στα πιο απομακρυσμένα χωριά. «Μιλάω με όλους. Ο τόπος μας είναι τόσο όμορφος, οι άνθρωποι το ίδιο. Αν δεν πάει ο δεσπότης κοντά σ’ αυτούς, ποιος θα πάει;». Τα χρήματα που συγκεντρώνει η Μητρόπολη τα διαθέτει σε φτωχές οικογένειες και σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

«E, τι να τα κάνουμε», λέει γελώντας. «Αυτή δεν είναι η αποστολή μας; Ναυπηρετούμε τον λαό του Θεού. »

Σημείωση ΕΞΑΨΑΛΜΟΥ: Ο Μητροπολίτης Άρτης Ιγνάτιος παραιτήθηκε το 2016, ζητώντας από τον Αρχιεπίσκοπο και την Ιεραρχία  να εκλέξουν  τον Πρωτοσύγκελλό του ως διάδοχο, όπως κάνει τώρα ο Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός για τον Επείσκοπο Ωλένης Αθανάσιο.  Αλλά ο Αρχιεπίσκοπος τον ξεγέλασε. Είπε ότι η Ιεραρχία δεν δέχεται πια  τις εκλογές- διορισμούς  των Μητροπολιτών, και εξέλεξε τον Επίσκοπο Επιδαύρου Καλλίνικο σε Άρτης. Εντούτοις το επιχείρημα που πρόβαλε στον τότε Άρτης  το έχει καταστρατηγήσει στο παρελθόν, κάτι που συνεχίζεται  μέχρι σήμερα.  Δύο μέτρα και σταθμά!

🔹Το βιογραφικό του Ιγνατίου

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρ. Άρτης κ. Ιγνάτιος Δ’, κατά κόσμο Νικόλαος Αλεξίου, γεννήθηκε το 1945 στην Καστανιά Άρτης. Τις Γυμνασιακές του σπουδές περάτωσε στην Άρτα. Το 1964 εισήχθη στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1969. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1971 και Πρεσβύτερος το 1974 από τον Γέροντα του μακαριστό Μητροπολίτη Άρτης Ιγνάτιο Γ΄. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Άρτης κατά τα έτη 1971 ως 1988.Ήταν φίλος και συνοδοιπόρος του Μητροπολίτη Αργολίδος Ιακώβου Παχή, με τον οποίο συνυπηρέτησαν στην Αρτα ως βραχίονες του Άρτης Ιγνατίου του Γ ´. Το 1988 εξελέγη Μητροπολίτης Άρτης διακονώντας για 28 συναπτά έτη μέχρι την παραίτησή του το 2016.

🔺ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΤΙΤΟΣ

 

«Δεν έχω κρυφά από τους πιστούς»

Χειροτονήθηκε δεσπότης με δανεική μίτρα και άμφια. Στα τριάντα χρόνια που πέρασαν από τότε απέκτησε δύο στολές των 1.000 ευρώ. Σήμερα ο 74χρονοςμητροπολίτης Παραμυθίας Τίτος, παραμένει στα φτωχικά του άμφια και ράσα. Δεν έχει λογαριασμό σε τράπεζα. Και όλα αυτά τα χρόνια πλένει μόνος του τα ρούχα, σκουπίζει το δωμάτιό του και το γραφείο του, μαγειρεύει μόνος του.

Σε ηλικία έξι ετών εξασφάλισε την επιβίωσή του πουλώντας γάλα και γιαούρτια στο Φάληρο. Πήγε με δανεικά παπούτσια και πουκάμισο και έδωσε εξετάσεις για το Γυμνάσιο. Και όταν δεν είχε χρήματα να πληρώσει τη σχολική εφορεία, έφευγε από το σχολείο με σκυμμένο κεφάλι.

Από τις έξι το πρωί που αρχίζει η ημέρα του, φροντίζει για όλα στη μητρόποληαλλά και για το σπίτι του. Με θητεία δίπλα στον Σεραφείμ, ο κ. Τίτος έχειμάθει να λειτουργεί διαφορετικά απ’ ό,τι πολλοί άλλοι.

«Ο μητροπολίτης θα πρέπει να είναι διάφανος. Όλοι να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή πού είναι και τι κάνει. Δεν μπορείς να έχεις κρυφά από τους πιστούς».

H κρίση των ημερών ίσως βοηθήσει την Εκκλησία να βγει από τα αδιέξοδά της,εκτιμά. Αποφεύγει την κριτική σε άλλα πρόσωπα αλλά πιστεύει ότι «αν τααρνητικά φαινόμενα αντιμετωπίζονταν από την πρώτη στιγμή, όλα θα είχαναποφευχθεί».

Τριάντα χρόνια τώρα αυτά υποστηρίζει. Περνώντας από χωριό σε χωριό, με«σαράβαλο αυτοκίνητο» και με τα πόδια όπου δεν γίνεται διαφορετικά. Άλλοτεμόνος και άλλοτε με τη συνοδεία ενός ιερέως, κατάφερε να κρατηθεί μακριά από κάθε τι κοσμικό. «Από το πρωί μέχρι το βράδυ παλεύεις με τη φύση σου. Δίνεις τη μάχη σου. Δεν είναι ντροπή να σιδερώνεις τα ρούχα σου μόνος σου, να μαγειρεύεις. Πρέπει να μην προκαλείς, να μη σκανδαλίζεις. Υπάρχουν πολλοί που τα κάνουν αυτά».

🔹Το Βιογραφικό του Τίτου

 

Ο κατά κόσμον Σωτήριος Παπανάκος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1931. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1964. Διάκονος και Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1966. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Κεφαλληνίας. Στις 17 Ιουλίου 1974 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου.Αυτή τη στιγμή ο Σεβ. Τίτος δοκιμάζεται και το περιβάλλον του τον κρατάει σε μια ιδιότυπη ομηρία και δεν τον αφήνει να παραιτηθεί όπως θα έκανε κάθε νοήμων άνθρωπος και μάλιστα ένας Μητροπολίτης του επιπέδου του Τίτου. Και δυστυχώς αυτό γίνεται με την ανοχή του Αρχιεπισκόπου και της Ιεραρχίας. Βλέπουν την κατάσταση και δεν κάνουν τίποτα. 

🔺ΓΡΕΒΕΝΩΝ ΣΕΡΓΙΟΣ

 

«Δεν έχω φάει ποτέ αστακό…»

Μαγειρεύει μόνος του δύο φορές την εβδομάδα. Τη μια λαχανόρυζο και την άλλη ρεβύθια. Τα βάζει στην κατάψυξη και «πορεύεται» για όλη την εβδομάδα. Χρόνια τώρα, ο 70χρονος Μητροπολίτης Γρεβενών Σέργιος έτσι ζει. Φροντίζει μόνος του για τα πάντα. Λιτά, απλά, ήρεμα, από το 1976 που εξελέγη μητροπολίτης ακολουθεί τον δικό του δρόμο. Και αυτό το έδειξε στους «πιστούς του» από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του στα Γρεβενά. Ξαφνιάζοντας λαϊκούς και κληρικούς πήγε μόνος του στην ενθρόνιση, με ένα μικρό αυτοκίνητο που είχε! Δεν δέχτηκε ποτέ «τυχερά». Δεν ζήτησε τίποτε, δεν έκανε διακοπές. «Δεν έφαγα ποτέ αστακό», λέει και γελάει: «Να, καμιά φορά λίγα καλαμαράκια κι ένα ποτήρι”μαλαματίνα”, έτσι για το καλό».

Τρεις ιερείς τον βοηθούν στη μητρόπολη. Δεν υπάρχουν υπάλληλοι και για όλα φροντίζει ο ίδιος. Ακόμη και για την καθαριότητα, για να αλλάξει την κλειδαριά που χάλασε ή το τζάμι που έσπασε.

Δέχεται χωρίς τυπικότητες όποιον του ζητήσει να τον δει και κυρίως τουςμαθητές που τον επισκέπτονται και που θέλουν να τους βοηθήσει οικονομικά γιανα πάνε εκδρομή. «Πάλι ξηγήθηκε ο δεσπότης», λένε φεύγοντας τα παιδιά.

Το κόστος των αμφίων του δεν ξεπέρασε ποτέ τα 1.000 ευρώ, ενώ η ποιμαντορική του ράβδος είναι μπρούντζινη. Όμως δεν διστάζει να τη σηκώσει απειλητικά αν χρειαστεί. Όπως έγινε και με την περίπτωση αρχιμανδρίτη, που αυτή την περίοδοείναι στην επικαιρότητα, όταν του ζήτησε να εγκατασταθεί στο μοναστήρι στα Γρεβενά. «Εδώ, του είπα, είναι Μακεδονία και θα φας πολύ ξύλο». Ο μοναχός δεν τόλμησε. Δυστυχώς, όπως λέει, δεν τον αντιμετώπισαν έτσι αλλού.

Μεγαλωμένος στον Πειραιά, ο Σέργιος διαφωνεί με πολλά που γίνονται σήμερα.Προτιμά, αν έχει χρόνο, να ανταποκρίνεται στα καλέσματα των φτωχών. Αρνείται να πάρει δώρα. Και τα μόνα δώρα που έχει πάρει μέχρι σήμερα είναι κάποια ζευγάρια κάλτσες ή ένα – δυο πουκάμισα που του τα προσφέρουν όταν τον καλούν σε κάποιο γάμο(!), όπως ορίζει το έθιμο.

Το γραφείο του το χωρίζει από τον διάδρομο ένα μεγάλο τζάμι για να φαίνεται από τους απ’ έξω. Δουλεύει ανάμεσα στα χαρτιά και τα βιβλία του, παρέα με ένα μικρό τρανζίστορ για να ακούει ειδήσεις, τώρα που ξέσπασε η κρίση.

Αυτός είναι ο δικός του μικρόκοσμος που στηρίζεται στην προσευχή, την απλότητα και τη θεολογία, μακριά από κοσμικότητες, οι οποίες, όπως λέει στα «NEA», «μας έφεραν σ’ αυτό το χάλι».

Το βιογραφικό του Σέργιου

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1934. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1958. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 3 Μαρτίου 1955 και Πρεσβύτερος στις 25 Ιανουαρίου 1959.Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στο Ελληνικό Στρατό (1957-1958) και ως εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς (1968-1976). Επίσης διακόνησε απο τις θέσεως του Ηγουμενοσυμβούλου της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Πεντέλης (19741976) και στο ιδιαίτερο γραφείο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών  Σεραφείμ.

Εξελέγη Μητροπολίτης Γρεβενών στις 13 Αυγούστου 1976.Ασχολήθηκε με το φιλανθρωπικό, κοινωνικό και κηρυτικό έργο. Επιμελήθηκε της καταγραφής των κωδικών της Ιεράς Μονής Οσίου Νικάνορος Ζαβόρδας,φρόντισε για την φύλαξη των χειρογράφων και κειμηλίων της Μονής. Συνέγραψε και εξέδωσε Ιερές Ακολουθίες τοπικών Αγίων,την ιστορία της Εκκλησίας των Γρεβενών και της Ιεράς Μονής Οσίου Νικάνορα Ζαβόρδας, την οποία ο διάδοχος του Δαβίδ χάρισε άνευ όρων σε μια αδελφότητα Μοναχών οι οποίοι την επανέφεραν στην παλαιά της  δομή σε Πατριαρχική Σταυροπηγιακή Μονή. 

Απεβίωσε στις 10 Ιουλίου 2014, καθώς δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει με επιτυχία τα αναπνευστικά προβλήματά τα οποία αντιμετώπισε  συνέπεια αυτοκινητιστικού ατυχήματος.

🔺ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

 

«Δανείζομαι για να βοηθάω»

Στον προσωπικό του λογαριασμό έχει περίπου 1.100 ευρώ. Δεν φοράει μίτρα. «Έτσι γινόταν η Λειτουργία τα παλιά χρόνια. Με απλά άμφια. Αυτός είναι ο ρόλος του κληρικού, να διδάσκει την απλότητα».

Ο 75χρονος Μητροπολίτης Καρπενησίου Νικόλαος, σε κάθε του βήμα διδάσκει τηλιτότητα. Στο απλό του γραφείο, το πιο ακριβό αντικείμενο είναι μιαγραφομηχανή κατασκευής 1933!

Γεννημένος στη Σαντορίνη, ο κ. Νικόλαος από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε στο Καρπενήσι προσπάθησε να στήσει από το μηδέν τη μητρόπολη. Στην αρχή νοίκιασε, πληρώνοντας από τον μισθό του, τρία δωμάτια. Πριν από έναν χρόνο πήγε επιτέλους σε ιδιόκτητα γραφεία. Αλλά ακόμη χρειάζονται πολλά.

Μα αυτό που τον έκανε να ξεχωρίσει δεν είναι το κτιριακό. Από το 1976 έχειπερπατήσει ώρες μέσα στο χιόνι για να φτάσει και στα πιο απομονωμένα χωριά.Τραυματίστηκε, ταλαιπωρήθηκε, μα δηλώνει ικανοποιημένος από την προσπάθειά του. Μένουν να γίνουν πολλά. «Με τη βοήθεια του Θεού», λέει, θα κάνει ό,τι μπορεί, όσο αντέχει.

Δεν έχει «τυχερά», δεν έχει περιουσία. Μα σαν χρειαστεί να βοηθήσει κάποιονπου έχει ανάγκη, δανείζεται από φίλους και τα δίνει. Ολόκληρο «τεφτέρι» έχειμε όσους του «χρωστάνε». Δεν τα ζητάει πίσω, αλλά παραδέχεται ότι είναιδύσκολο με μισθό 1.900 ευρώ να καλύψει τόσες ανάγκες.

Όπως λένε κάτοικοι της περιοχής, παρεμβαίνει όπου και όπως μπορεί για να βοηθηθούν οι φτωχές οικογένειες. Μερικές φορές «παρακαλάει» πολιτικούς και άλλους παράγοντες για να βοηθήσουν τους οικονομικά ασθενείς.

Ζει ως καλόγηρος, με νηστεία και προσευχή. Δεν πάει σε δεξιώσεις και τελετές.Δεν πάει διακοπές. Ακόμη και στη Σαντορίνη, τον τόπο που γεννήθηκε, έχει να πάει τριάντα χρόνια.

«Πώς να φύγεις από τον τόπο σου. Πρέπει να είσαι πάντα έτοιμος να προσφέρεις. Εγώ ποιμένω. Εγώ προσπαθώ να ποιμάνω. Είναι τόσο δύσκολο αυτό. Και ας φαίνεταιαπλό. H Εκκλησία της Ελλάδος από την απελευθέρωση και μετά από αυτό πάσχει. Από μια καλή διαποίμανση».

🔹Το βιογραφικό του Νικολάου.

Ο Μητροπολίτης π. Καρπενησίου Νικόλαος Δρόσος γεννήθηκε στη Θήρα το 1929. Απεφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1956. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1958 και Πρεσβύτερος την 1 Ιανουαρίου 1959. Στις 28 Ιανουαρίου 1979 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Κοζάνης Μητροπολίτης Καρπενησίου. Την χειροτονία τέλεσε ο τότε Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος,Γέροντας του Νικολάου, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Καλλινδού Απόστολο, Ελασσώνος Σεβαστιανό, Βερροίας και Ναούσης Παύλο, Αλεξανδρουπόλεως( νυν Θεσσαλονίκης)Άνθιμο, Πολυανής και Κιλκισίου( μετέπειτα Παροναξίας) Αμβρόσιο και Γρεβενών Σέργιο. Στις 3 Φεβρουαρίου 2016 παραιτήθηκε λόγω προβλημάτων υγείας και κινητικότητας.Τον περιέθαλψε μέχρι την κοίμησή του, στις 15 Ιανουαρίου 2019, ο ευγενής και καλόψυχος διάδοχος του Γεώργιος.