You are currently viewing Γυιέ  μου είμαι στο τελευταίο βαγόνι….Μια υπέροχη ιστορία!!!

Γυιέ μου είμαι στο τελευταίο βαγόνι….Μια υπέροχη ιστορία!!!

Κάθε χρόνο οι γονείς του Μαρτίντον πήγαιναν με το τρένο στο χωριό στην γιαγιά τουγια να περάσει τις καλοκαιρινές διακοπές,και επέστρεφε με το ίδιο τρένο τέλος καλοκαιριού.
Μια μέρα το αγόρι είπε στους γονείς του:
“Είμαι ήδη μεγάλος Μπορώ να πάω μόνος στο σπίτι της γιαγιάς μου; “
Μετά από μια σύντομη συζήτησηοι γονείς δέχτηκαν.
Στέκονται περιμένουν το τρένο να αναχωρήσει,
αποχαιρετούν το γιο τους δίνοντας του μερικές συμβουλές έξω από το παράθυρο, ενώ ο Μαρτίν τους επανέλαβε
“Τα ξέρω! Μου τα έχετε πει περισσότερες από χίλιες φορές. “
Το τρένο κοντεύει να φύγει και ο μπαμπάς του ψιθύρισε στο αυτί του:Γιε μου, αν νιώθεις άσχημα ή ανασφαλής,αυτό είναι για σένα!”.Και του έβαλε κάτι στην τσέπη του.
Τώρα ο Μαρτίν είναι μόνοςκαθισμένος στο τρένο όπως ήθελε, χωρίς τους γονείς του για πρώτη φορά.Θαύμαζε το τοπίο από το παράθυρο, γύρω του ξένοι άνθρωποι σπρώχνουν και κάνουν πολύ θόρυβο, κάθε στάση μπαίνουν και βγαίνουν από το βαγόνι.
Ο ελεγκτής του τρένου κάνει κάποια σχόλια
σχετικά με το γεγονός ότι το παιδί ο Μαρτίν είναι μόνος.
Ένας άλλος τον κοίταζε με λυπημένα μάτια.
Ο Μαρτίν αισθάνεται τώρα άσχημα κάθε λεπτό που περνά.
Και τώρα φοβάται. Έσκυψε το κεφάλι του με δάκρυα… νιώθει φοβισμένος και μόνος.
Τότε θυμήθηκε τον μπαμπά του που του έβαλε κάτι στην τσέπη του, τρέμει, ψάχνει για αυτό που του έβαλε ο πατέρας του. Βρήκε ένα κομμάτι χαρτί που έγραφε:
“Γιε μου, είμαι στο τελευταίο βαγόνι!”
Αυτή είναι η ζωή, πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά μας να φύγουν, να τα εμπιστευτούμε. Αλλά να είμαστε στο τελευταίο βαγόνι, διακριτικά, σε περίπτωση που μας χρειαστούν!!!