You are currently viewing Μνήμη Μακαριστού Μητροπολίτου Γλυφάδας Παύλου (Τσαούσογλου)

Μνήμη Μακαριστού Μητροπολίτου Γλυφάδας Παύλου (Τσαούσογλου)

Σαν σήμερα, πριν τρία χρόνια, στις  19 Φεβρουαρίου 2019, εκοιμήθη εν Κυρίω ο πρώτος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας ,Ελληνικού, Βούλας ,Βουλιαγμένης και Βάρης Παύλος (Τσαούσογλου).

«Ο πατήρ Παύλος»,όπως του άρεσε να τον αποκαλούν, γεννήθηκε στην όμορφη Ερμούπολη της Σύρου το 1943 από Σμυρνιό πατέρα. Η μητέρα του Μαρία, ήταν από αρχοντική οικογένεια της Σύρου

Ο κατά κόσμον Ευστράτιος σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Νομική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ωστόσο ήταν γεννημένος καλόγερος.

Χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος δια των χειρών του αειμνήστου Μητροπολίτου Νικοπόλεως και  Πρεβέζης κυρού  Στυλιανού, του εκ Τήνου ορμωμένου. Ως Ιεροκήρυκας των Μητροπόλεων Πρεβέζης ,Νίκαιας και Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κυριολεκτικά καλλιέργησε με αφοσίωση και αυταπάρνηση το Χριστεπώνυμο πλήρωμα.

Η διακονία του δε ως ιεροκήρυκας του Ιερού Προσκυνήματος της Παναγίας  την Τήνο έμεινε αξέχαστη όχι μόνο στους Τηνίους αλλά και στους πολυπληθείς  προσκυνητές από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο.

Χιλιάδες κουρασμένες ψυχές βρήκαν ανάπαυση στο πετραχήλι του . Πολλοί από αυτούς έως και της κοιμήσεως του, διατηρούσαν μαζί του  πνευματική επικοινωνία και τον βοηθούσαν στο μεγάλο φιλανθρωπικό έργο που επιτελούσε πάντα  με αγάπη .

Διακρίθηκε στην διακονία του προς τους φυλακισμένους των φυλακών Κορυδαλλού και άλλων σωφρονιστικών ιδρυμάτων, προς τους ασθενείς νοσοκομείων ,ψυχιατρείων, ασύλων ανιάτων κ.α.

Όπου πόνος ,πένθος και λύπη ο Παύλος πρώτος και έσχατος στην διακονία και στην προσφορά.

Στις μεγάλες εορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα πολλοί επιφανείς τον καλούσαν να συμφάγει μαζί τους .Εκείνος με ευγένεια ευχαριστούσε αλλά προτιμούσε να συμφάγει με μιά οικογένεια  που είχε πένθος ή κάποιο μέλος της ήταν άρρωστο. Το έκανε  για να τους παρηγορήσει και να τους ενδυναμώσει  με τα λόγια της καρδιάς του .

Φιλομόναχος και φιλακόλουθος μέχρις εσχάτων.

Ως Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη ακούραστος λειτουργός και πνευματικός. Επί των ημερών του έγιναν  πολλά και αξιόλογα έργα.Είχε να το λέει και να το επισημαίνει ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Μετά τον Παύλο ζήτημα είναι αν έγινε κάποιο νέο έργο.

Ως Μητροπολίτης επέλεξε να κατοικήσει στο  Μοναστηράκι του προστάτου του Αγίου Νεκταρίου, στην Άνω Γλυφάδα . Ήθελε να ακούει είτε βρισκόταν στο Καθολικό της Μονής, είτε στο μικρό κελλάκι του τις ιερές ακολουθίες . Σαν τον Άγιο Νικόλαο Πλανά  μνημόνευε σε κάθε λειτουργία  χιλιάδες ονόματα στην Ιερά Πρόθεση.

Μεγάλη και η προσφορά του στο παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής.

Πραγματοποίησε δεκάδες Ιεραποστολικά ταξίδια σ’ όλη την Αφρική . Φορτωμένος με πολλές αποσκευές γεμάτες με εκκλησιαστικά σκεύη,άμφια, βιβλία εικόνες για τις νεοσύστατες ενορίες της Αφρικής και πολλά δωράκια για τους εκεί χριστιανούς . Ακόμη μέχρι σήμερα θυμούνται οι Έλληνες της Αφρικής αλλά  και οι Αφρικανοί Ορθόδοξοι  τον χαμογελαστό  π.Παύλο. Μοζαμβίκης, Τανζανία, Μπουρούντι θυμούνται με αγάπη τον Παύλο ως πατέρα και ευεργέτη.

Το πέρασμα του Παύλου από το οικοτροφείο της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών ωφέλησε  πολλούς σπουδαστές . Δίπλα τους σε κάθε ευχάριστη ή δυσάρεστη στιγμή της ζωής τους . Με χαρά έτρεχε στις χειροτονίες τους και αξιώθηκε πολλούς να τους καμαρώσει και  συνεπισκόπους του.

Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος γνωρίζοντας την μεγάλη προσφορά του στην Εκκλησία μας τον προέκρινε δια την πλήρωση της νεοσυστάτου Μητροπόλεως Γλυφάδας. Νέοι αγώνες ,νέες αγωνίες ,νέα οράματα …κόπος ,.μόχθος…πικρίες…και απογοητεύσεις . Παρ όλο που η υγεία του ήταν κλονισμένη κατά πολύ συνέχισε να προσφέρει. Αγωνίσθηκε,κοπίασε και ίδρωσε για όσα χάριτι Θεού κατάφερε να πραγματοποιήσει . Πρόσφερε με αγάπη σε κλήρο και λαό .

Έκανε και αρκετά λάθη – αφού ουδείς αλάνθαστος- τα οποία όταν τα αναγνώριζε είχε το θάρρος να ζητήσει συγγνώμη και να τα  επανορθώσει . Η αλήθεια είναι σε πολλές  λανθασμένες του αποφάσεις είχαν μερίδιο ευθύνης οι άλλοι, αυτοί που είχαν ναι τον τρόπο μα τον κάνουν ο,τι θέλουν και να τον απομυζούν.

Ο λαός της Θεοσώστου επαρχίας του τον αγάπησε και τον αισθάνθηκε στοργικό πατέρα.

Η υγεία του από τον Αύγουστο του 2007 κλονίστηκε περισσότερο . Εκείνος όμως συνέχισε με τον ίδιο ρυθμό το ποιμαντικό,λειτουργικό και φιλανθρωπικό έργο . Κουρασμένος σωματικά ,ευχαριστημένος όμως ψυχικά , βλέποντας κάποια όνειρα του να έχουν εκπληρωθεί ,όπως το κειμηλιοφυλάκιο  και λαογραφικό μουσείο,κατασκηνώσεις για τα παιδιά τα οποία ιδιαιτέρως αγαπούσε , ανεγέρσεις ναών και άλλα πολλά, αφέθηκε εις το θέλημα του Κυρίου…Το “νυν απολυεις τον δούλον σου”δεν άργησε να έλθει για τον Παύλο. Κοιμήθηκε κατά την ημέρα της εορτής της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας,για  την οποία είχε μεγάλη ευλάβεια και θαύμαζε το μεγάλο έργο της.

Η ταφή του έγινε όπως το επιθυμούσε -το είχε ζητήσει και γραπτώς-  πίσω από το Ιερό Βήμα του αγαπημένου του μοναστηριού του Αγ Νεκταρίου .

Έφυγε από το επίγειο Θυσιαστήριο  για συνεχίσει την Θεία Λειτουργία στο υπερουράνιο Θυσιαστήριο . Συνεχίζει να προσεύχεται για όλους μας .

Η ευχή του να  συνοδεύει το ποίμνιο του και όσους τον γνωρίσαμε  σε κάθε βήμα της ζωής μας!

Αιώνια αυτού η μνήμη.