You are currently viewing Τα Σκόπια, η Μακεδονία μας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η καθάρια και δυναμική φωνή του Σεβ. Δράμας κ. Παύλου

Τα Σκόπια, η Μακεδονία μας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η καθάρια και δυναμική φωνή του Σεβ. Δράμας κ. Παύλου

 
Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος, για μια ακόμη φορά μας αναπαύει και μας χαρίζει αισιοδοξία και ελπίδα, γιατί αποτελεί μια φωνή στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος -αλλά και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μιας και ανήκει στους Μητροπολίτες των Νέων Χωρών- καθάρια, δυναμική, θεολογική και πατριωτική.
 Γι’ αυτό, επαναλαμβάνω, μας αναπαύει και μας ενδυναμώνει.
Σε ένα κείμενό του δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα της Ι. Μητροπόλεως Δράμας( το οποίο έτυχε ευρύτατης προβολής μέσω των αναδημοσιεύσεων) περικλείει πόνο, πόθο, αγωνία αλλά και  ελπίδα!
Όλα αυτά μαζί για την αγαπημένη του και αγαπημένη μας  Μακεδονία!
Σχολιάζει το γεγονός της ελεύσεως στο Φανάρι προσκυνητών από τα Σκόπια με επικεφαλής τον Επίσκοπο Αντανίας Παρθένιο. Με έναν τρόπο  πολύ προσεκτικό, πολύ διακριτικό, πολύ φιλοσοφημένο και σοφό.
Υπογραμμίζει το πρόβλημα του εθνοφυλετισμού, από το οποίο δυστυχώς υποφέρει η Ορθοδοξία- πρόσφατο παράδειγμα το άθλιο πραξικόπημα του Πατριαρχείου Μόσχας μέσα στην καρδιά του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. 
 Παρομοιάζει εύστοχα  την σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων με την αιμορροούσα γυναίκα του Ευαγγελίου. Και εύχεται, όπως η «πάσχουσα γυναίκα του Ευαγγελίου, που ταλαιπωρήθηκε πολύ από πολλούς ιατρούς, που δαπάνησε όλη την περιουσία της και δεν ωφελήθηκε καθόλου, αλλά μάλλον χειροτέρεψε, όταν άκουσε για τον Ιησού διασχίζοντας το πλήθος έφθασε από πίσω και άγγιξε τα ενδύματά του» και θεραπεύτηκε, έτσι εύχεται και οι Σκοπιανοί να επιστρέψουν στην Μητέρα Εκκλησία «με τα αιμάσσοντα τραύματα του σχίσματος εκεί όπου εξήλθαν, επιζητούντες την ίαση». Και δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη θεραπευτική αγωγή.
Η φωνή του ακρίτα Ιεράρχη είναι «ως φωνή υδάτων πολλών»! Με ταπείνωση, ευγένεια, σεμνότητα και πίστη χτυπά το καμπανάκι ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα στα οποία μπορεί να  οδηγηθούμε από βιαστικές, ατυχείς και άστοχες διαπραγματεύσεις. 
Ο Σεβ. Δράμας γνωρίζει  τα εθνικά μας θέματα όσο λίγοι. Αφουγκράζεται τις αγωνίες του ποιμνίου του. Ζει σε τόπο ιστορικό και μαρτυρικό που πέρασε τα πάνδεινα από τους άσπονδους γείτονες μας.
Γι’ αυτό και αποστέλλει με θάρρος και τόλμη  τα μηνύματά του, τις αγωνίες του και τον σκεπτικισμό του προς τους αρμόδιους αποδέκτες.Είναι ωσάν να  απευθύνει με τρόπο σεμνό, διακριτικό  και αρκούντως αλληγορικό ιστορική έκκληση προς τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, ο οποίος  έχει την ευθύνη του θέματος, ώστε  να σκεφτεί πολύ σοβαρά  και σε βάθος, πριν καταλήξει στην τελική του απόφαση!
Είθε να εισακουσθεί για να μην ανοίξουν νέες πληγές, αυτή τη φορά  στην ήδη πληγωμένη Ελληνικοτάτη Μακεδονία μας.
🔺Ιδού το βαρυσήμαντο άρθρο του Σεβ. Μητροπολίτου Δράμας κ. Παύλου, όπως το αλιεύσαμε από την ιστοσελίδα της Μητρόπολης Δράμας

“Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων;” (Μάρκ. Ε΄, 30) ΑΡΘΡΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΑΜΑΣ κ.κ. Παύλου.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΑΜΑΣ ΠΑΥΛΟΥ

“Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων;” (Μάρκ. Ε΄, 30)

(Ἡ ἐπίσκεψις τῶν ἐκ Σκοπίων στήν Μεγάλη Ἐκκλησία)

Ἡ εἴδησις τῆς ἐλεύσεως στίς αὐλές τῆς Μητρός Ἐκκλησίας προσκυνητῶν ἀπό τά Σκόπια, μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Μπίγκορσκι Ἐπίσκοπο Ἀντανίας Παρθένιο, ἑλληνομαθῆ καί πεπαιδευμένο μοναστικῶς στό Ἅγιον Ὄρος, μοῦ ἔφερε στόν νοῦ τήν συνάντησι τῆς αἱμοῤῥοούσης γυναικός μέ τόν Κύριο.

Ἡ πάσχουσα γυναῖκα πού ταλαιπωρήθηκε πολύ ἀπό πολλούς ἰατρούς, πού δαπάνησε ὅλη τήν περιουσία της  καί δέν ὠφελήθηκε καθόλου, ἀλλά μᾶλλον χειροτέρεψε, ὅταν ἄκουσε γιά τόν Ἰησοῦ, διασχίζοντας τό πλῆθος ἔφθασε ἀπό πίσω καί ἄγγιξε τά ἐνδύματά του. Ἔλεγε μέσα της: «Ἐάν καί μόνον ἀγγίξω τά ἐνδύματά Του, θά σωθῶ». Καί ἀμέσως σταμάτησε ἡ αἱμοῤῥαγία της, καί κατάλαβε ὅτι θεραπεύθηκε ἀπό τήν βασανιστική της ἀσθένεια.

Ἔτσι καί οἱ ἀδελφοί μας (μακάρι αὐτά τά συναισθήματα νά κυριαρχοῦν μέσα τους) διαισθανόμενοι τό ἀδιέξοδο τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ, μετά τήν περιήγησί τους στούς διαφόρους «ἰατρούς» (Σερβία, Βουλγαρία), ἐπιστρέφουν μέ τά αἱμάσσοντα τραύματα τοῦ σχίσματος ἐκεῖ ἀπό ὅπου ἐξῆλθαν, ἐπιζητοῦντες τήν ἴασι.

Μέγα πρόβλημα τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ὁ «ἐθνοφυλετισμός». Νόσος δυσίατος πλειστάκις ὑπό τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας ἱεροσυνοδικῶς καταδικασθεῖσα. Καί τό πρόβλημα τῶν Σκοπίων τοῦτο αὐτό ἐστι.

Εἴθε ν᾿ ἀκολουθήσουν τό παράδειγμα τῆς γυναικός πού «ἦλθε καί προσέπεσεν αὐτῷ καί εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τήν ἀλήθειαν». Ἡ εἰλικρινής ἐξομολόγησις θά φέρει τήν συγχώρησι καί τήν θεραπεία : «Θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καί ἴσθι ὑγιής ἀπό τῆς μάστιγός σου» (Μάρκ. Ε΄, 33-34).

Δέν πρέπει νά λησμονοῦμε ὅτι κύριο διακόνημα τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας εἶναι τά κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ἱκετευτικῶς πρό τοῦ Κυριακοῦ σώματος καί αἵματος ἀναπεμπόμενα: «..παῦσον τά σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν· τούς ἐσκορπισμένους ἐπισυνάγαγε· τούς πεπλανημένους ἐπανάγαγε καί σύναψον τῇ Ἁγίᾳ σου Καθολικῇ καί Ἀποστολικῇ Ἐκκλησίᾳ». Τό ἱερό αὐτό ἔργο τῆς ἰάσεως τῶν πληγῶν αἰῶνας τώρα ἐπιτελεῖ ἐν γνώσει καί σπουδῇ ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐπιχέουσα στά τραύματα τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν ἔλαιον καί οἶνον, ἐπιμελουμένη τῆς ἰατρείας των ̇ ἀσχέτως ἐάν οἱ ἰατρευθέντες φέρονται ἀγνωμόνως πρός Αὐτήν.

Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία εἶναι τό πανδοχεῖον τῆς ἀγάπης, ἡ πηγή τῆς εὐσεβείας τοῦ Γένους τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν, πού ζωοποιεῖ ἐν Χριστῷ τούς λαούς καθιστῶντας αὐτούς «λαόν περιούσιον, βασίλειον ἱεράτευμα» καί «ἔθνος ἅγιον». Ὤ, πόσο μεγάλη εἶναι ἡ δύναμις αὐτή, ἡ κατά κόσμον ἄσημος καί ὑπό ἀντίξοες συνθῆκες ἐπιτελουμένη ὑπό τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καί τοῦ σοφοῦ οἰακοστρόφου της, τοῦ προσκυνητοῦ μας Αὐθέντου καί Δεσπότου, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου!