You are currently viewing Ήλθε ο Πατριάρχης στην Αθήνα και απλά Σταυροκοπηθήκαμε και ήλθε ο Πάπας και μόνο που δεν…ξεβρακωθήκαμε!

Ήλθε ο Πατριάρχης στην Αθήνα και απλά Σταυροκοπηθήκαμε και ήλθε ο Πάπας και μόνο που δεν…ξεβρακωθήκαμε!

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα
«Πάπα είσαι αιρετικός» φώναξε τρεις φορές ένας γέροντας ιερέας στον Πάπα Φραγκίσκο την ώρα που εκείνος επισκεπτόταν την Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Δεν ήταν τυχαίος ο κληρικός, ούτε ανήκε σε κάποιο γραφικό μπλόκο παλιοημερολογιτών, ούτε καν στους σοβαρούς  ΓΟΧ, όπως θα ήθελαν ίσως κάποιοι.
Πρόκειται για έναν  γνωστό αγωνιστή κληρικό, τον  πολιό Πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Διώτη, που αν και ενενηντάχρονος το λέει η ψυχή του.
 Το περιστατικό ήταν μεμονωμένο και σύμφωνα με τους παρευρισκόμενους ο Πάπας Φραγκίσκος δεν φαίνεται να άκουσε  τον διαμαρτυρόμενο ιερέα.
Ωστόσο απομακρύνθηκε βιαίως από τους αστυνομικούς, από υπερβάλοντα ζήλο ίσως τον έριξαν και κάτω . Ωστόσο ο ενενηκοντούτης π. Ιωάννης σίγουρα ήταν ακίνδυνος και μόνο λεκτικά μπορούσε να ενοχλήσει.
Στο πρόσωπο του ιερέως που διαμαρτυρήθηκε για τον Πάπα έξω απο την Αρχιεπισκοπή έφερα στο μυαλό μου τους παλιούς ιερείς και Αρχιερείς που είχαν αυτές τις ίδιες πεποιθήσεις και δεν ήθελαν επ´ουδενί καμία σχέση με τον Πάπα και το Βατικανό. Θυμήθηκα όμως και τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ που είχε πει εκείνο το περίφημο και μοναδικό όταν κάποιος του απεκάλεσε τους Καθολικούς ως Εκκλησία:
 – «Τι λες ωρέ παλιοζαγάρι;Είναι  εκκλησία οι Καθολικοί»;
 Όχι δεν είναι.Αυτό το ξέρουμε. Αλλά μέχρι εκεί!
Στο Σύμβολο της Πίστεως μας  διακηρύττουμε «πιστεύω… εις μίαν Αγίαν  Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν…», πώς μπορεί να υπάρχει δεύτερη εκκλησία και μάλιστα του Βατικανού; Αλλά αυτό θα πρέπει να μας το αναλύσουν κάποια στιγμή  οι Θεολόγοι μας.
Υποδεχθήκαμε προ ολίγων ημερών τον Παναγιώτατο Οικουμενικό μας Πατριάρχη, τον πρώτο της Ορθοδοξίας, τον Πατριάρχη του Γένους μας. Είχε καμία σχέση το ένα ταξίδι με το άλλο τόσο σε οργάνωση και προβολή όσο και σε υποδοχή και σε άλλα στοιχεία που κάνουν ένα ταξίδι να ξεχωρίζει;
Γιατί υποβαθμίσαμε, αλήθεια,  την επίσκεψή του Πατριάρχη μας και μάλιστα την χρονική στιγμή που εόρταζε την 30ετή του θητεία στον Πατριαρχικό θώκο; Γιατί δεν παρέστη η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας μας στη Θεία Λειτουργία που έγινε στη Μητρόπολη Αθηνών; Μήπως θα ξανάρθει και μεθαύριο και θα ξαναζήσουμε σύντομα ένα τόσο εορταστικό και επετειακό συλλείτουργο;
Είδατε να διακόψει κανένα κανάλι την μετάδοση του για να μας δείξει τον Πατριάρχη α επισκέπτεται την κ. Σακελλαροπούλου ή τον Πρωθυπουργό; Όλα τα είδαμε βέβαια στα κανάλια ως  μια είδηση της σειράς με εξαίρεαη την άφιξη του Πατριάρχη στην Ελλάδα στην οποία δόθηκε η πρέπουσα σημασία.
Η απορία μου είναι γιατί  υποδεχθήκαμε τον Πάπα με δόξες και τιμές και μάλιστα φέτος που εορτάζουμε τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821;
Πότε οι παπικοί στήριξαν το Γένος μας; Πότε οι παπικοί βοήθησαν Ορθοδόξους Έλληνες;
Ενώ η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία υπήρξε η μάνα τροφός του Γένους μας. 11 Πατριάρχες θυσιάστηκαν κυριολεκτικά  για το Γένος. Δεν οφείλαμε να τιμήσουμε όπως άξιζε στον θεσμό αυτό τον Πατριάρχη μας και μάλιστα έναν τόσο μεγάλο Πατριάρχη;
 Πότε θα βάλουμε τον δάκτυλο «επί των τύπων των ήλων» και θα συνέλθουμε και θα μάθουμε να φερόμαστε σωστά;
Ναι, να τιμούμε τους επισκέπτες μας, καμία αντίρρηση. (Αν και κάποιους δεν χρειάζεται καν να τους προσκαλούμε).
Γιατί όμως να μην τους τιμούμε όλους και μάλιστα αυτούς που στα δύσκολα ήταν κοντά μας;
Κάνετε  σας παρακαλώ μια σύγκριση της παρουσίασης και προβολής από τα συστημικά ΜΜΕ των επισκέψεων Πατριάρχου και Πάπα και θα καταλάβετε τι εννοώ! Αλλά και της συμμετοχής και παρουσίας των πολιτικών και πολιτειακών αρχόντων μας!
Δυστυχώς τα αποτελέσματα είναι αποκαρδιωτικά. Η απόδοση τιμών  στον Πατριάρχη μας ήταν φτωχική.
Δεν φερθήκαμε γενναιόδωρα ως χώρα και  όπως του άξιζε! Ενώ στον Πάπα λιγο ακόμη και θα ξεβρακωνόμασταν. Γιατί; Τι καλό νομίζετε ότι θα βγεί απ´αυτό το ταξίδι; Θα συγκινηθούν οι Ευρωπαίοι και θα μας βοηθήσουν στο μεταναστευτικό; Μην περιμένετε τίποτα.
 Ποτέ εκδηλώσεις δημοσίων σχέσεων δεν έφεραν αποτελέσματα επί της ουσίας ενός προβλήματος. Πάντα τους πρωταγωνιστές των εκδηλώσεων αυτών ωφελούν και προσθέτουν στο image τους.
Η Εκκλησία της Ελλάδος  στάθηκε στο ύψος της. Κοντά- μακριά. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είναι μεγάλος ισορροπιστής και η προσφώνηση του προς τον Πάπα θα μείνει μνημειώδης. Φοβερό κείμενο, χρήσιμο να διδάσκεται στα Πανεπιστήμια αφού από κάθε πρόταση βγάζεις πολλά και χρήσιμα  νοήματα. Ο Πάπας Φραγκίσκος στην αντιφώνηση του προσπάθησε να μιμηθεί τον προκάτοχο του Ιωάννη Παύλο τον Β ´, ο οποίος προ 20 ετών είχε πει από την ίδια θέση  ένα μεγαλόστομο συγνώμη προς την Εκκλησία μας και τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Και ο  Φραγκίσκος  το είπε στην Αρχιεπισκοπή σήμερα, αλλά δεν το είπε με την καρδιά του.
Είπαν και έγραψαν  ότι ο Πάπας κυκλοφορεί με ένα ταπεινό ιταλικό αυτοκινητάκι και εξήραν την σεμνότητα του Ποντίφηκα… Σας πληροφορώ ότι το αυτοκίνητο αυτό είναι  διαμορφωμένο πιο υπερυψωμένο, ειδικά  για τις ανάγκες  τον Πάπα και σίγουρα δεν συγκρίνεται με την παλιά mercedes ( αν δεν κάνω λάθος του 2000) που παραχώρησαν στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο  από το Υπ. Εξωτερικών,  πριν από μερικές εβδομάδες!
Βέβαια, η κάθε τιμή και υποδοχή  προς ένα φιλοξενούμενο αποβαίνει εν τέλει  στον οικοδεσπότη και συνήθως τον χαρακτηρίζει. Επομένως, ο τρόπος της φιλοξενίας μας φανερώνει το ποιόν του χαρακτήρα μας. Αν δεν κάνουμε κάτι να αλλάξουμε την συμπεριφορά μας  σίγουρα μια ζωή θα ερχόμαστε  να κλαίμε πάνω στα λάθη και τις παραλείψεις μας , εκ των υστέρων!