You are currently viewing “Ντρέπομαι για αυτά που συμβαίνουν στους ιεροψάλτες. Ο πρώτος εχθρός του ψάλτη είναι ο ίδιος ο ψάλτης και ο δεύτερος είναι ο παπάς”.
Μνήμη Πρωτοψάλτη Γεωργίου Βουτσή

“Ντρέπομαι για αυτά που συμβαίνουν στους ιεροψάλτες. Ο πρώτος εχθρός του ψάλτη είναι ο ίδιος ο ψάλτης και ο δεύτερος είναι ο παπάς”.

Νουθεσίες από έναν σπουδαίο ψάλτη και άνθρωπο. 
(Βίντεο του 1997)
Λίγα μέτρα από τον κεντρικό πεζόδρομο της “απλωταριάς” στη χώρα της Χίου, συναντούσες ένα ψαλτικό στέκι. Μα τι στέκι ήταν αυτό! Περιάκουστο σ’ όλη την ψαλτική ομήγυρη, απ’ το οποίο πέρασαν ο Στανίτσας, ο Ταλιαδώρος, ο Βασίλικος, ο Χατζησταμάτης, ο Γέμελος και πόσοι άλλοι!
Δεν ήταν άλλο από το μικροσκοπικό, γύρω στο 4×2, τσαγκαράδικο του αειμνήστου Γεωργίου Βουτσή.
Γεννηθείς  το 1917 στην Αγία Παρασκευή (στην Κρήνη) Μικράς Ασίας, ο Πρωτοψάλτης Γεώργιος Βουτσής, πέρασε στη Χίο το 1922 κατά τη Μικρασιατική καταστροφή.
Διδάχθηκε την ψαλτική από τους Ματθαίο Μουντέ αρχικά, και έπειτα από τον γιατρό Μιχαήλ Περπινιά, σπουδαίο θεωρητικό.
Έψαλε σε πολλούς Ναούς της Χίου, όμως βασικό του αναλόγιο, που διηκόνησε επί 35 συναπτά έτη, ήταν του Ι.Ν. Αγίου Ιακώβου Χώρας Χίου.
Γλυκύτατος, ευθύς, ευγενικός, άρτια καταρτισμένος, αλλά και ντόμπρος και σταράτος σε ότι αφορούσε την τέχνη του. Δε δίσταζε να λέει πάντοτε αυτό που σκεφτόταν, ακόμα και σε περιπτώσεις που ήξερε ότι θα ζημιωθεί. Έμεινε σχεδόν μέχρι το τέλος του στο μικρό του στέκι, εκεί κάτω από μία σκαλίτσα να φτιάχνει παπούτσια και να μιλά ασταμάτητα για τα ψαλτικά του.
Παρέα του εκτός από τους ζώντες ψάλτες που κόπιαζαν εκεί για κουβέντα και μαθητεία, το “ψαλτικό του εικονοστάσι”. Ο τοίχος πάνω από το κεφάλι του που ήταν ολόγεμος με φωτογραφίες μουσικών ογκόλιθων, τους οποίους αγαπούσε και μνημόνευε με θαυμασμό και ταπείνωση.
Αιωνία του η μνήμη!
Νίκος Φραγκάκης
 
*Το βίντεο τράβηξε το 1997 ο μαθητής του Βουτσή, διδάσκαλος Κώστας Φραγκάκης.