Σαν σήμερα 28 Απριλίου 1998- Η αμετάθετος ημέρα της νέας Πεντηκοστής της Εκκλησίας της Ελλάδος

Σαν σήμερα 28 Απριλίου 1998- Η αμετάθετος ημέρα της νέας Πεντηκοστής της Εκκλησίας της Ελλάδος

🔺Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Σαν σήμερα 28 Απριλίου 1998, ημέρα Τρίτη, εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος ο από Δημητριάδος και Αλμυρού Χριστόδουλος.
Προηγήθηκε θεία λειτουργία στον Μητροπολιτικό ναό των Αθηνών, ιερουργούντος του τότε Μητροπολίτη Μάνης- Γυθείου και Οιτήλου- Χρυσοστόμου,του  νεώτερου στα πρεσβεία κατά την εκκλησιαστική τάξη.Συμμετείχαν  οι 76 από τους 77 εν ενεργεία Μητροπολίτες( απών ήταν ο Γέρων Φλωρίνης Αυγουστίνος για λόγους υγείας και εν χηρεία οι Μητροπόλεις Κοζάνης και Κυθήρων). Παρών καθ´όλη την διαδικασία της εκλογής και ο τότε Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Γεράσιμος Αρσένης, όπως ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης.Υπήρξαν τρείς ψηφοφορίες μέχρι την τελική επικράτηση του εκλεγέντος Χριστοδούλου!🔺Από το περιοδικό ΕΚΚΛΗΣΙΑ αντιγράφουμε, από το τεύχος Ιουνίου 1998:« Έγιναν τρείς ψηφοφορίες προς τα οριζόμενα από το άρθρο 15,του Νόμου 590/1977, δοθέντος ότι κατά την πρώτη και δευτέρα ψηφοφορία, ουδείς από τους ψηφισθέντες συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία.

Οι 76 εκλέκτορες κατά τις τρείς ψηφοφορίες εψήφισαν ως εξής:

🔹Κατά την πρώτη ψηφοφορία ο Σεβ. Δημητριάδης Χριστόδουλος έλαβε 23 ψήφους.
Ο Σεβ. Θηβών Ιερώνυμος έλαβε 21 ψήφους και ο Σεβ. Αλεξπόλεως Ανθιμος, έλαβε 13 ψήφους, ο Σεβ. Βρεσθένης( πρώην Αρχιεπίσκοπος Αμερικής) Δημήτριος έλαβε 6 ψήφους, ο αείμνηστος σήμερα Σεβ. Ιωαννίνων Θεόκλητος 4 ψήφους , ο Σεβ.Μεγάρων Βαρθολομαίος 4 ψήφους, ο αείμνηστος σήμερα Σεβ. Πισιδίας Μεθόδιος έλαβε 2 ψήφους, ο αείμνηστος σήμερα, Σεβ. Κερκύρας Τιμόθεος 1 ψήφο και τέλος ο αείμνηστος σήμερα Σεβ. Ζιχνών Σπυρίδων 1 ψήφο. Υπήρχε και μία λευκή ψήφος.»»

🔹Στο Β γύρο είχαμε απορρόφηση των μικρών υποψηφιοτήτων από τον ισχυρό πρώτο υποψήφιο Δημητριάδος Χριστόδουλο. Και τα αποτελέσματα διαμορφώθηκαν ως εξής:

«Κατά την δευτέρα ψηφοφορία έλαβαν: ο Σεβ.Δημητριάδος Χριστόδουλος 35 ψήφους.ο Σεβ.
Θηβών Ιερώνυμος 25 ψήφους, ο Σεβ.Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμος 13, ψήφους, ο Σεβ. Μεγάρων 2 Ψήφους και ο Σεβ Ζιχνών 1 ψήφον.

🔹Κατά την Τρίτη ψηφοφορία έλαβαν αντιστοίχως:
Ο Σεβ.Δημητριάδος Χριστόδουλος 49 ψήφους,
Ο Σεβ. Θηβών Ιερώνυμος 20 ψηφους και ο Σεβ.Αλεξπόλεως Ανθιμος 4 ψήφους. Υπήρξαν και τρία λευκά ψηφοδέλτια. 

Όταν το τελικό αποτέλεσμα ήταν πλέον σαφές, ο εκλεγόμενος νέος Αρχιεπίσκοπος εδάκρυσεν από συγκίνησιν.

Με αυτό τον υποδειγματικό τρόπο, όπως ομολόγησε  και ο παριστάμενος Υπουργός  Παιδείας Γεράσιμος Αρσένης  μετά το πέρας της διαδικασίας, εξελέγη ο Χριστόδουλος, ως ο 19ος διάδοχος των Ποιμεναρχών των Αθηνών από την Εθνική Παλιγγενεσία.

Οπως διαπιστώσαμε κατά την ψηφοφορία επικράτησαν τα φερόμενα ως φαβορί της εποχής εκείνης, οι τρείς Μητροπολίτες Δημητριάδος, Θηβών και Αλεξανδρουπόλεως. Μάλιστα οι δύο μειοψηφούντες Θηβών Ιερώνυμος και Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμος, ενώ είδαν στην δεύτερη ψηφοφορία οτι επικρατεί ο Δημητριάδος, δεν ενέδωσαν και κράτησαν ως το τέλος ζωντανές τις υποψηφιότητές τους! Και αυτό δυστυχώς συνεχίστηκε καθ´όλη την διάρκεια της Αρχιεπισκοπείας Χριστοδούλου!

Από τότε έχουν περάσει 23 ολόκληρα χρόνια και ο Χριστόδουλος δεν είναι πια κοντά μας! Τον πήρε ο Θεός κοντά Του! Εξακολουθεί ομως να παρακολουθεί την πορεία της  χώρασ  μας και να μεσιτεύει στον Κύριο και Θεό μας για την Ελλάδα μας και το λαό μας!

Ο Χριστόδουλος όταν  εξελέγη ήταν 58 ετών και είχε όραμα για την Εκκλησία μας.

Δεν ήθελε να ανέλθει στο θρόνο των Αθηνών και να ξαπλώσει στο ντιβάνι της Μακαριότητάς του.Ήθελε να εκλεγεί και να κάνει τη διαφορά!Και τα κατάφερε!Ήθελε να αλλάξει την ταχύτητα που πορεύεται η Εκκλησία και να την κάνει πάλι δυνατή και υπολογίσιμη δύναμη.Και αυτό το κατόρθωσε.

Στην προσπάθειά του μάλιστα αυτή ενδεχομένως να έκανε και κάποια λάθη και να παρασύρθηκε σε κάποιες υπερβολές, από τον ενθουσιασμό που είχε , για να φέρει την πολυπόθητη αλλαγή στην Εκκλησία!

Το βέβαιο είναι οτι σήμερα, τόσα χρόνια από την κοίμησή του, εξακολουθεί να καθοδηγεί και να εμπνέει ο Χριστόδουλος, καθώς μας άφησε πίσω τη σφραγίδα του. Όλοι τον θυμούνται και τον αναζητούν.
Δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε και να πούμε τί θα έκανε ο Χριστόδουλος αν ζούσε σήμερα!
Το βέβαιο είναι ότι η Εκκλησία πορεύεται και χωρίς αυτόν! Απλώς ο Χριστόδουλος αν ζούσε, τόσο η Εκκλησία μας όσο και η πατρίδα μας θα είχαν άλλη πορεία και οι προσδοκίες θα ήταν διαφορετικές!
Ανέβασε απροσδόκητα ψηλά τον πήχυ και τώρα πια ότι κι αν κάνουμε περνάμε πια από κάτω!

Για την Αρχιεπισκοπική εκλογή του 1998 έχουν γραφεί πολλά! Γιαυτό  καλό είναι  να αποδομήσουμε κάποιους μύθους που δημιουργήθηκαν τεχνηέντως εκείνη την εποχή.

••Ένας πρώτος μύθος που πρέπει να καταρρεύσει από την εκλογή του 1998, είναι ότι κάποιος ή κάποιοι εκ των υποψηφίων ήταν για διαφόρους λόγους σε μειονεκτική θέση σε σχέση με κάποιους άλλους! Το ορθό και το αληθινό είναι ότι όλοι ξεκίνησαν από την ίδια αφετηρία! Είχαν τις ίδιες δυνατότητες επιτυχίας! Δεν υπήρξαν αποκλεισμοί, ούτε μεθοδεύσεις ! Η εκλογή αυτή ήταν η πιο ελεύθερη εκλογή από συστάσεως της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος. Το αν κάποιος ή κάποιοι εκ των υποψηφίων θεώρησαν οτι ξεκίνησαν με κάποια βαρίδια που οι ίδιοι είχαν φορτώσει στους ώμους τους, εξαιτίας των κακών πρωτοβουλιών που είχαν αναπτύξει εις βάρος των συνεπισκόπων τους, εκμεταλλευόμενοι τον ανήμπορο τότε Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, δεν τους έφταιγαν οι άλλοι υποψήφιοι που ο καθένας έκανε ο,τι μπορούσε για να επικρατήσει και να εκλεγεί!

••Ο δεύτερος μύθος που καλλιεργήθηκε μετά την εκλογή από το ίδιο  κέντρο του ενός υποψηφίου και από τους κακούς συνεργάτες του είναι ότι υπήρξαν συναλλαγές και συνεργασίες μεταξύ των υποψηφίων μέχρι να φτάσουμε στο ποθητό αποτέλεσμα! Το γεγονός και μόνο ότι οι εκ των τριών πλέον προβεβλημένων υποψηφίων οι δύο — Θηβών Ιερώνυμος και Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος — έφτασαν μέχρι τον τελευταίο γύρο διατηρώντας τον σκληρό πυρήνα των δυνάμεών τους μέχρι το τέλος, δείχνει ότι δεν χαρίστηκαν σε κανέναν! Δεν θέλησαν να ενδώσουν και να εκλεγεί ο ένας εξ αυτών, με  τη δική τους συναίνεση ! Δηλαδή δεν κράτησαν τον λόγο τους ότι θα συμπαρατάσσονταν με τον ισχυρότερο κατά την τελική ψηφοφορία, ώστε να δώσουν την εντύπωση της πλήρους αποδοχής του νέου Αρχιεπισκόπου και της ενότητας της Ιεραρχίας.

Στον πρώτο γύρο ο Χριστόδουλος όπως είπαμε  ξεκίνησε με 23 ψήφους, ο Θηβών με 21 και ο Αλεξανδρουπόλεως με 13.

Οι υπόλοιποι πήραν ελάχιστες ψήφους-6 ο Βρεσθένης Δημήτριος, από 4 ο Ιωαννίνων Θεόκλητος, ο Μεγάρων Βαρθολομαίος, και ο Πισιδίας Μεθόδιος και από 1 ψήφο οι Κερκύρας Τιμόθεος και Ζιχνών Σπυρίδων– και έτσι αποκλείστηκαν από το Τριπρόσωπο.

Στον δεύτερο γύρο, ο Χριστόδουλος εντελώς αυτοβούλως το Σώμα των εκλεκτόρων τον ενίσχυσε με 35 ψήφους, υπερτερώντας εμφανώς όλων των υπολοίπων υποψηφίων, ενώ οι δύο άλλοι εκ των ισχυρών υποψηφίων Θηβών και Αλεξανδρουπόλεως διατήρησαν  τις δυνάμεις τους με  25 ( δηλαδή παίρνοντας συν τέσσερις ψήφους παραπάνω  από την πρώτη ψηφοφορία )και 13 ψήφους αντιστοίχως!

Στον τρίτο γύρο εξελέγη ο Χριστόδουλος με 49 ψήφους, ενώ οι δύο άλλοι παρέμειναν με τον αυστηρά κλειστό πυρήνα των υποστηρικτών τους: 20 ο τότε Θηβών( δηλαδή υπέστη μείωση)  και 4 ο τότε Αλεξανδρουπόλεως( νυν Θεσσαλονίκης) ο οποίος προς τιμήν του είχε προηγουμένως πει στην ομάδα του το περίφημο τους .. «ζυγούς λύσατε», δηλαδή ότι μπορούσαν να ψηφίσουν πλέον ελεύθερα όποιον θέλουν.Εντούτοις 4 εξ αυτών έμειναν έως το τέλος μαζί του.

Η εκλογή του Χριστοδούλου ως Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, σήμανε όχι απλά  την αλλαγή μιας  σελίδας  στην Εκκλησία αλλά την αλλαγή κεφαλαίου!

Αμέσως ένας νέος άνεμος αναδημιουργίας άρχισε να πνέει και να σαρώνει τα πάντα!

Ο λαός μας στάθηκε στο πλευρό του και τον στήριξε και τον αγάπησε γιατί πρωτίστως ο Χριστόδουλος αγάπησε το λαό μας!

Δυστυχώς όμως υπήρξαν και άνθρωποι που τον φθονούσαν και ήθελαν από την πρώτη στιγμή να του κάνουν κακό και να τον απαξιώσουν! Όσο τον έβλεπαν να ισχυροποιείται και να έχει το λαό μαζί του τόσο τον υπονόμευαν και τον έφθειραν!

Οι πολιτικοί βρήκαν τον δάσκαλό τους! Κάθε του λέξη τους αποδομούμε και γι’ αυτό τον έτρεμαν! Ένας νέος Ιερός Χρυσόστομος λες και  είχε γεννηθεί αφού  με το λόγο και το έργο του άρχισε πάλι να μετατρέπει την Εκκλησία ως τον σημαντικότερο παράγοντα του δημόσιου βίου!

Οι δημοσιογράφοι στις συσκέψεις τους δεν νοιάζονταν μόνον γι’ αυτά που έλεγαν οι πολιτικοί αλλά και γι’ αυτά που έλεγε ο Χριστόδουλος!

Σε ένα χρόνο σημειώθηκε η τρομερή αναντιστοιχία , ο λαός να ακολουθεί και να λατρεύει τον νέο Αρχιεπίσκοπο και οι πολιτικοί και κάποιοι εκ των συνεπισκόπων μηχανορραφούσαν νυχθημερόν για το κακό του! Στα δέκα σχεδόν χρόνια που έμεινε στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο μια άσπρη μέρα δεν έζησε !

Εν ονόματι της λεγομένης Συνοδικότητας κάποιοι εκ των Ιεραρχών του ζητούσαν να μην κάνει δημόσιες παρεμβάσεις και να σιωπά. Ο Χριστόδουλος όμως ,δεν έμπαινε σε καλούπια! Ομιλούσε πάντα την γλώσσα της αληθείας και αφύπνιζε το λαό που μέχρι σήμερα τον θυμάται και τον νοσταλγεί!

–«Πού είσαι Χριστόδουλε;» αναφωνεί ο λαός μας μέχρι σήμερα έντεκα χρόνια από το θάνατό του και 23 χρόνια από την εκλογή. Και το εννοεί αυτό ο λαός μας , γιατί ξέρει πως αν ζούσε θα ήταν άλλη η πορεία της Εκκλησίας μας και της πατρίδας μας!
Η Ιστορία των εθνών, η οποία στην ουσία είναι η Ιστορία της δημιουργικότητας των κοινωνιών τους, είναι έμπλεη παραδειγμάτων που επιβεβαιώνουν ότι η πρόοδος δεν μπορεί να επιτευχθεί, πόσο μάλλον να δρομολογηθεί, χωρίς την καθοδήγηση εμπνευσμένων ηγετών, φωτεινών προσωπικοτήτων δηλαδή, που η βαριά σκιά τους υπερβαίνει την εποχή και τις όποιες  συγκυρίες , αντλεί δυνάμεις και διδάγματα από το παρελθόν και ανοίγει νέους  δρόμους για ένα μέλλον που ενδεχομένως δεν αφορά μόνο τους ίδιους αλλά το σύνολο του λαού.

Τέτοιες προσωπικότητες, εκκινούν από την άνεση να εμπνέουν αλλά και να εμπνέονται από την κοινωνία στην οποία απευθύνονται.

Να βλέπουν δηλαδή πίσω από τις αναπόφευκτες και εύλογες αδυναμίες ενός λαού, τα στοιχεία πάνω στα οποία μπορούν να πατήσουν για μια εθνική εγρήγορση και επανεκκίνηση. Μια νέα φυγή προς το μέλλον ,που δεν θα συνιστά φυσικά ένα άλμα στο κενό.

Τέτοια προσωπικότητα ήταν ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, που έφυγε από αυτή τη ζωή τόσο αναπάντεχα.

Έφυγε λίγο πριν η Ελλάδα αρχίσει να… βρέχεται από την κρίση, δηλαδή στο μεταίχμιο μιας μεγάλης αλλαγής της ζωής της πατρίδας μας (προς το χειρότερο),για την καθημερινότητα των πολιτών, αλλά και τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό, ο οποίος έχασε την αυτοπεποίθηση και την αυτοτέλειά του. Και όλα αυτά ο Χριστόδουλος  τα είχε προβλέψει!

Για τον Χριστόδουλο, αυτή την εξαιρετικά χαρισματική και συγκρουσιακή προσωπικότητα, έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά. Ακόμη και μέχρι σήμερα, δεκατρία χρόνια από την κοίμησή Του και είκοσι τρία από την εκλογή του. Αρκετοί τον ταύτισαν με την λεγόμενη “Δεξιά του Κυρίου”, επιχειρώντας έτσι να τον βάλουν απέναντι από την (καθεστωτική και συστημική) Κεντροαριστερά.Ο φανατισμός απέναντί του μάλιστα ήταν τόσο ακραία τυφλός, ώστε ακόμη και η είδηση του θανάτου του  τον Ιανουάριο του 2008,να αντιμετωπιστεί από μερικούς  ως “χαρμόσυνο γεγονός”– ακόμη και μέσα από το χώρο της Εκκλησίας.

Για ένα έθνος σαν την Ελλάδα, για έναν λαό σαν τους Έλληνες, με βαθιά συντηρητική (και όχι αναχρονιστική) προσέγγιση της ζωής τους, η Εκκλησία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο, στο εθνικό αφήγημα.

Μία Εκκλησία ωστόσο που οφείλει να είναι “ομιλούσα”, με τον Χριστόδουλο, κάτι τέτοιο είχε επιτευχθεί, ακόμη και στις υπερβολές του.

Μία Εκκλησία, όμως, που κομπιάζει, σιγοψιθυρίζει, αρνείται να διαδραματίσει τον ιστορικό ρόλο της, είναι μία  Εκκλησία η οποία το πολύ να μετατραπεί σε… φιλανθρωπικό ίδρυμα σε μία τεράστια ΜΚΟ.

Και το καταλαβαίνουμε σήμερα αυτό με την πανδημία.Για την μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες που επεδίωξε ο Σημίτης , ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος έβγαλε το λαό στους δρόμους. Σε παράλληκα γεγονότα ο Μητσοτάκης έκλεισε τις Εκκλησίες και απαγόρευσε στους ναούς να λειτουργούν με ένα Twiter και δεν άνοιξε ρουθούνι. Δεν μίλησε κανείς. Αυτό μια μέρα θα το πληρώσει ακριβά ο Μητσοτάκης . Όχι από την… «υπνοβατούσα» Ιεραρχία, αλλά νομοτελειακά από τον ίδιο τον Θεό. Έστι δίκης οφθαλμός!

Προς την εύλογη ικανοποίηση εκείνων που θεωρούν ότι μια Εκκλησία η οποία διατυπώνει τις θέσεις της για τις εξελίξεις, που παίρνει θέση για τα όσα συμβαίνουν γύρω της που θέλει να διευθετεί η ίδια τα του οίκου της πρόκειται για μία Εκκλησία που…πολιτικολογεί.

Πρόκειται για  βαριά μυωπική προσέγγιση, που ανατρέπεται από την  σύγχρονη εμπειρία η οποία θέλει  τους Ιεράρχες μας  να συμπορεύονται με τις κοινωνίες τις οποίες ποιμαίνουν και  τις οποίες οφείλουν να υπηρετούν και με τη φωνή τους να αναγκάζουν τους “επαγγελματίες” πολιτικούς να έρθουν πιο κοντά στις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων.

Αυτή η Εκκλησία, δυστυχώς, λείπει σήμερα. Μια “ομιλούσα” και ζωντανή Εκκλησία.Αλλά και αν υπάρχει, ακούγεται μόνο από τις φωνές λίγων Ιεραρχών οι οποίοι υπερκαλύπτονται από την αφωνία και την αδράνεια των πολλών. 

Χωρίς τον Χριστόδουλο, η Ελλάδα ναί “κόντυνε”. Και αυτό το παραδέχονται (έστω από μέσα τους), ακόμη και εκείνοι που εξακολουθούν να πολεμούν τη μνήμη Του από ζήλεια, ή φθόνο, ή και αρρωστημένη ιδεοληψία!

Εμείς όσα χρόνια και αν περάσουν θα τον θυμόμαστε. Του το οφείλουμε. Ίσως γιατί ξέρουμε ότι στα επόμενα χρόνια δεν πρόκειταθ να φανεί ένας νέος Χριστόδουλος, για να συνεχίσει το έργο που άφησε εκείνος πίσω του ημιτελές!

Λίγες  μικρές ψηφίδες καταθέσαμε σήμερα. Μικρές ψηφίδες που συνθέτουν μια χαρισματική προσωπικότητα.

Καλή ανάπαυση αγαπημένε μας  Χριστόδουλε. Ζεις μες στις  καρδιές μας!

 

🔺Ας ζήσουμε έστω και εικονικά τις στιγμές από την ημέρα της εκλογής και της ενθρόνισης του Χριστοδούλου.