You are currently viewing « Μνημόσυνον στην μνήμην τοῦ ἀδαμάστου πνευματικοῦ Ἀδελφοῦ καί Πατρός ἡμῶν, κυροῦ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ Σετάκη, Μητροπολίτου Ἰωαννίνων, ὑπερτίμου καί ἐξάρχου πάσης Ἠπείρου καί Κερκύρας» ὑπό τοῦ Ἀντωνίου Γ. Ζαμπέλη , τ. Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ε.Κ.Υ.Ο) {2008-2011}.

« Μνημόσυνον στην μνήμην τοῦ ἀδαμάστου πνευματικοῦ Ἀδελφοῦ καί Πατρός ἡμῶν, κυροῦ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ Σετάκη, Μητροπολίτου Ἰωαννίνων, ὑπερτίμου καί ἐξάρχου πάσης Ἠπείρου καί Κερκύρας» ὑπό τοῦ Ἀντωνίου Γ. Ζαμπέλη , τ. Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ε.Κ.Υ.Ο) {2008-2011}.

Ἀθήνησι, 13η Ἀπριλίου 2021

 

Σήμερον πρίν ἑπτά ἒτη, ἀνεχώρησεν διά τήν Ἂνω Ἰερουσαλήμ μία σπουδαία προσωπικότης τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας μας, ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Ἰωαννίνων κυρός Θεόκλητος Σετάκης .

Εἰδικώτερον αὐτήν τήν χρονική συγκυρία , ἡ ἀπουσία ἀνδρῶν ὃπως ὁ Θεόκλητος ἠχεῖ πολλαπλασιαστικῶς στήν ἀποσβολωμένη κοινωνία μας ἡ ὁποία βαδίζει ἂνευ ἡγετῶν εἲτε πολιτικῶν , εἰτε στρατιωτικῶν εἲτε θρησκευτικῶν. Καί αὐτό διότι ὁ ἀνταγωνιστικός πῆχυς ἒχει χαμηλώσει ὑπερβολικῶς καί οἱ περισσότεροι οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νά τόν περάσουν μετρῶντας τό ἀνάστημά τους, τίς περισσότερες φορές τόν ξεπερνοῦν ἀπό κάτω…..

Ἒχομε ἀναλυτικῶς ἐξηγήσει, σέ προηγούμενες ἀναφορἐς μας (τουλάχιστον ἃπαξ τοῦ ἒτους) γιά τόν ξεχωριστό αὐτόν ἐκκλησιαστικόν ἂνδρα ὁ ὁποῖος ἐλάμπρυνε μέ την παρουσία του ὃποιον θεσμό κι ἂν ὑπηρέτησε (εἲτε τήν Ἐκκλησία εἲτε τόν Ἐθνικό Στρατό), ὃτι οἱ ἡγέτες ἀναδεικνύονται στό πεδίο τῆς μάχης ὃπου ξεδιπλώνουν τά χαρίσματά τους ἀποδεικνύοντας ὃτι ἡ ἡγεσία ἀπαιτεῖ τόλμην ἀλλά πρωτίστως ἀρετήν.

Ὁ Γέροντας ἀνδρώθηκε σέ μία ἐποχή γιά τήν πατρίδα μας μέσα ἀπό πολέμους, κατοχή, ἐμφυλία σύρραξη, μετεμφυλιακό κλῖμα, στρατιωτική ἐπανάσταση καί ἂλλες δύσκολες καταστάσεις οἱ ὁποῖες χαλύβδωσαν ἀπό τήν μία τόν χαρακτῆρα του ἀλλά ἀπό τήν ἂλλη τόν ἒπλασαν πιό ἀνθρώπινο, πιό συμπονετικό καί μέ πιό άνεπτυγμένα χριστιανικά ἰδεώδη. Κατανοοῦσε τά προβλήματα τῶν συνανθρώπων του ἀντιμετωπίζοντάς τα μέ κατανόηση καί ἀγάπη παρ’ ὃλο πού στόν ἐαυτό του ἦτο σκληρός καί δέν συγχωροῦσε ἀτοπήματα. Ἦτο φιλεύσπλαχνος καί συγχωρητικός πρός τούς ἱερεῖς του ἰδιαιτέρως στούς ἐγγάμους, ἀλλά ἀντιθέτως δέν ἐσήκωνε μύγα στό σπαθί του ὃταν συνομιλοῦσε μέ Ἀρχιερεῖς γιά θέματα ἀρχῶν, πίστεως καί διαχειρίσεως τοῦ ἱεροῦ χρήματος.

Ἒχοντας χρηματίσει γιά πάρα πολλά ἒτη συνδιαχειριστής δημοσίου χρήματος τόσο στήν σπουδαία Μητρόπολη Ἰωαννίνων μέ τά εὐαγῆ ἱδρύματά της ὃσο καί στό Διοικητικό Συμβούλιο τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐπί δεκαοκταετίαν (18) ἀλλά καί στήν Οἰκονομική Ὑπηρεσία τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐπί δεκαετίαν, ἐγνώριζε ἂριστα τά οίκονομικά ζητήματα ἀλλά καί τήν σημασία τοῦ ἀνθρωπίνου παράγοντος στήν διαμόρφωση τοῦ τελικοῦ ἀποτελέσματος. Γι’ αὐτό ἐφρόντιζε πἀντοτε νά ἐλέγχη ἐνδελεχῶς τούς συνεργᾶτες του με προσωπική ἐνασχόληση. Ὃταν ἀπεφάσιζε ὃμως ὃτι ἀξίζει νά συμπορευθῆ μαζί τους, τούς ἐμπιστευόταν πλήρως καί τούς ὑπεστήριζε μέχρι τέλους ὃποιο κι ἂν ἦτο τό προσωπικό του τίμημα.

Γι’ αὐτόν τόν λόγο ὁ Γέροντας εἶχε δημιουργήσει φανατικούς φίλους καί ὀλίγιστους ἀλλά ἐξ ἲσου φανατικούς ἐχθρούς. Ἀντιλαμβάνομαι ἐκ τῆς προϋπηρεσίας μου στήν διοικοῦσα Ἐκκλησία ὃτι εἶναι δύσκολο γιά πολλούς Ἀρχιερεῖς νά κατανοήσουν τήν σημασία τῆς ἐμπιστοσύνης κατόπιν αὐστηρᾶς δοκιμασίας ἀλλά καί τήν ἂδολη ὑποστήριξη ἂνευ ὁρίων καί συμβιβασμῶν. Αὐτό ὃμως ἦτο τό μεγαλεῖο τοῦ μακαριστοῦ ἀνδρός, ἡ εὐθυκρισία του καί ἡ στήριξη τῶν ἐπιλεχθέντων συναθλητῶν του μέχρι

τέλους, χαρακτηριστικό μεγάλων ἡγετῶν (τό ἲδιο χαρακτηριστικό τό εἶχε σέ μεγᾶλο βαθμό καί ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ἐν ἀντιθέσει μέ τόν νῦν).

Ἐπίσης ὁ Γέροντας ἦτο ἂριστος γνώστης τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος καί τῶν ἰδιαιτεροτήτων τῆς φυλῆς μας. Ὃπως ἦτο ἐκ φύσεως εὐγενής , ἐφρόντιζε μέ καλούς τρόπους νά δώση στόν συνομιλητή του νά κατανοήση μέχρι ποίου σημείου ἒφθαναν τά ὃρια του καί πέραν τούτου, δέν θά μποροῦσε νά ὑπάρξη περαιτέρω συνεννόηση. Αὐτό γινόταν συνἠθως ἀντιληπτόν ἀπό τούς συνομιλητές του, ἀλλά ἐάν κάποιος προσπαθοῦσε νά ὑπερβῆ τά ἐσκαμμένα, τότε ὁ Γέροντας μετεμορφώνετο ξαφνικά ἀπό πρᾶο καί γλυκομίλητο συνομιλητή, σέ διαπρύσιο κατήγορο καί ταῦρο ἐν ὑαλοπωλεῖο. Δέν θά ξεχάσω δύο-τρεῖς περιπτώσεις ὃπου ὁ μακαριστός Θεόκλητος ἒδειξε τί σημαίνει Ἐκκλησιαστικός Ἂνδρας καί μάλιστα Ἀρχιερεύς παλαιᾶς κοπῆς.

Ἡ μία ἦτο ὃταν ἐπισκεφθήκαμε ἐθιμοτυπικῶς τόν τότε νέο Ὑπουργό Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς κυβερνήσεως Γιωργάκη Παπανδρέου καί ἂρχισε αὐτός νά μᾶς ἐξιστορῆ τά σχέδια τῆς κυβερνήσεως σχετικά μέ τήν οἰκονομία καί τήν Ἐκκλησία. Ὃταν κατενόησε ὁ Γέροντας ὃτι ὁ ἐν λόγω ὑπουργός ἦτο πέραν ἀπό ἀνιστόρητος καί αἰθεροβάμων, ἂρχισε νά τόν σφυροκοπᾶ μέ ἐρωτήσεις σχετικές μέ βιοτές ἐπισκόπων καί πολιτικῶν ἀνδρῶν μέχρι τοῦ σημείου ὃπου ὁ ἂμοιρος ὑπουργός νά δηλώση ὁλοκληρωτική ἂγνοια καί ἀμηχανία.

Ἡ δευτέρα ἦτο ὃταν μᾶς ἐπεσκέφθη στά γραφεῖα τῆς ΕΚΥΟ μεγαλοξενοδόχος ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστός γιά τήν τσιγκουνιά του ἀλλά καί γιά τήν «ἱκανότητά του» νά ξεζουμίζη τά ἀκίνητα τῆς Ἐκκλησίας προσφέροντας ἐξευτελιστικά μισθώματα . Ὁ ἐν λόγω κύριος ἐν ὂψει τῆς λήξεως τῆς μισθωτικῆς περιόδου ἐνός ἐκκλησιαστικοῦ ἀκινήτου τό ὁποῖο ἐκμεταλλευόταν, μᾶς ἐπεσκέφθη καί οὒτε λίγο οὒτε πολύ ἀπαίτησε νά ἀνανέωσωμε τό μισθωτήριο συμβόλαιο μέ ὃρους πού οὐσιαστικά θά ἐπωμίζετο ἡ Ἐκκλησία τήν ἀνακαίνιση τοῦ ξενοδοχείου του. Βεβαίως ὁ Γέροντας τόν ἒδιωξε κακήν κακῶς μέ διάφορα «γαλλικά» καί δέν ἐτόλμησε νά ξαναπατήση στήν Ὑπηρεσία μέχρι νά ἀποχωρἠσωμε ἐμεῖς, ὁπότε καί ηὖρε τόν τρόπο νά συνδιαλλαγῆ μέ τούς «προθύμους» διαδόχους μας.

Ἡ τρίτη ἀφοροῦσε στήν ἀντιμετώπιση τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἐκκλησίας»(ΡΣΕ). Ὁ διευθυντής τοῦ ΡΣΕ ἀνέκαθεν ἀπευθυνόταν ἀπ’ εὐθείας στόν Ἀρχιεπίσκοπο χωρἰς τίς περισσότερες φορές νά φροντίζη νἀ συνεννοῆται μέ τόν βασικό χρηματοδότη του, τήν ΕΚΥΟ. Ὁ Γέροντας λοιπόν δέν ἀνεχόταν τέτοιες συμπεριφορές καί ξεκαθάρισε στόν τότε διευθντή (ἒγγαμο ἱερωμένο) ὃτι γιά νά χρηματοδωτηθῆ ὁ ΡΣΕ θά ἒπρεπε νά ὑποβάλλη προϋπολογισμό ὁ ὁποῖος θά ἐνεκρίνετο ἀπό τήν ΕΚΥΟ καί κατόπιν ἀπό τήν Δ.Ι.Σ . Ὁ ἐν λόγω ἱερεύς προφανῶς μή γνωρίζοντας τί ἐστί Θεόκλητος, ἀγνοοῦσε τήν ΕΚΥΟ συστηματικῶς. Ὁπότε κάποια στιγμή, σηκώνεται ὁ Γέροντας ἀγανακτισμένος καί πηγαίνει στό γραφεῖο τοῦ ἱερέως-διευθυντοῦ καί ἀφοῦ τοῦ ξεκαθάρισε ὀρθά κοφτά ὃτι ἢ θά συμμορφωνόταν ἢ θά ἒφευγε, τόν ἠνάγκασε νά ὑποβάλλη τήν παραίτηση του ἐντός τῆς ἡμέρας.

Ἀναλογιζόμενος τίς παραπάνω τρεῖς χαρακτηριστικές περιπτώσεις τίς ὁποῖες έβίωσα ἐκ τοῦ σύνεγγυς καθώς καί δεκᾶδες ἂλλες ὃπου θά ἀπαιτεῖτο ἡ συγγραφή βιβλίου γιά νά τίς ἀφηγηθῶ, πραγματικά λυποῦμαι γιά τό σημεῖο στό ὁποῖο ἒχει φθάσει ἡ ΕΚΥΟ μετά τήν ἀποχώρησή μας. Εὐτυχῶς, ὁ Γέροντας ἒφυγε νωρίς καί δέν βιώνει τά κατορθώματα τῶν ἐπιγόνων. Εἶμαι ὃμως σίγουρος ὃτι ἀπό ἐκεῖ ὑψηλά ὃπου εὑρίσκεται, θά μᾶς ρίχνη φάσκελλα σωρηδόν λέγοντας χαρακτηριστικά «συμπαθᾶτε με ἀλλά τά κάνατε μούσκεμα» !!!

Αἰωνία σου ἡ μνήμη ἀξιομακάριστε πνευματικέ πατέρα και ἀδελφέ Θεόκλητε.