Θα αποκατασταθεί ο ναός-μνημείο Βυζαντινής Τέχνης, της Παναγίας της Παρηγορήτισσας στην Άρτα…

Θα αποκατασταθεί ο ναός-μνημείο Βυζαντινής Τέχνης, της Παναγίας της Παρηγορήτισσας στην Άρτα…

Του π. Ηλία Μάκου

 

Ένα σπάνιο μνημείο Βυζαντινής Τέχνης, ο ναός της Παρηγορήτισσας στην Άρτα, που είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και παλαιότερα υπήρξε καθολικό Μονής, έχει υποστεί φθορές στο πέρασμα του χρόνου.

Η Περιφέρεια Ηπείρου ξεκίνησε τη διαδικασία για την αποκατάστασή του, με την έγκριση διακήρυξης των όρων της μελέτης, προϋπολογισμού 300.000 ευρώ, που προέρχονται από πόρους της.

Μια σημαντική εξέλιξη, προκειμένου να συντηρηθεί και να αναδειχθεί ο ναός της Παρηγορήτισσας, για την αποκατάσταση του οποίου δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το υπουργείο Πολιτισμού. 

Αυτά τα θρησκευτικά μνημεία, τμήμα και περιεχόμενο του πολιτισμού και των παραδόσεών μας, όπως ο ιστορικός ναός της Παρηγορήτισσας στην Άρτα, μας θυμίζουν στο διάβα του χρόνου ότι είμαστε Ορθόδοξοι. Είμαστε και θα είμαστε.  

Η εκκλησία της Παρηγορήτισσας  πρωτοκτίστηκε από το Μιχαήλ τον Β΄ Κομνηνό στα μέσα του 13ου αι., ενώ τη σημερινή της μορφή, μεγαλύτερων διαστάσεων από την αρχική, έλαβε στα τέλη του 13ου αι. από τον Νικηφόρο τον Α΄ και τη σύζυγό του Άννα Παλαιολογίνα στα τέλη του 13ου.

Σύμφωνα με τα ονόματα, που αναγράφονται στο ανάγλυφο διάκοσμο της δυτικής εισόδου, ο Αν. Ορλάνδος χρονολόγησε την ανέγερση του ναού μεταξύ των ετών 1283 και 1296.

Τα ψηφιδωτά, που διακοσμούν τον τρούλο (Παντοκράτορας με δώδεκα προφήτες και σώματα Χερουβείμ και Σεραφείμ, οι τέσσερις Ευαγγελιστές), είναι φθαρμένα.

Οι παλαιότερες τοιχογραφίες στο ναό χρονολογούνται στις αρχές του 15ου αι. 

Στο Ιερό οι τοιχογραφίες της κόγχης χρονολογούνται από το 1558, ενώ στους τοίχους του κυρίως ναού και του νάρθηκα οι τοιχογραφίες έγιναν από τα τέλη του 17ου έως και τα τέλη του 18ου αι.

Ο ναός της Παρηγορήτισσας διατηρεί ανόθευτη την αλήθεια και την ορθή πίστη, τις οποίες έχουμε την υποχρέωση να ζούμε, αλλά και να τη διαφυλάξουμε. 

Και μας φωνάζει από τα βάθη των αιώνων ότι ο κόσμος όλος δεν μπορεί να ισοσταθμίσει την αξία της ψυχής μας. 

Πόσο το λησμονούμε αυτό!… Πόσο μας απατούν τα μάταια, γιατί φαντάζουν… Αλλά και τα αμαρτωλά, γιατί μας δελεάζουν. Και εξ αιτίας αυτών παραθεωρούμε το θησαυρό μας, την ανεκτίμητη σε αξία ψυχή μας.

Αλλά η ψυχή είναι, που κάνει τον άνθρωπο άνθρωπο…