Από το ζενίθ στο ναδίρ ….

Από το ζενίθ στο ναδίρ ….

✔️Από την 1η ,στην 16η θέση η Εκκλησία στην εμπιστοσύνη του λαού

 ✔️Αστοχίες, αδυναμίες, φοβίες, παραλείψεις και ενδοτισμοί απομάκρυναν  το ποίμνιο.

 

🔺Σχόλιο του Σωτήρη M. Τζούμα 

 

Από το Friedrich Naumann Foundation σε συνεργασία με μεγάλο και έγκυρο ερευνητικό οργανισμό της χώρας μας  διεξήχθη έρευνα σε μεγάλο δείγμα  τον περασμένο Οκτώβριο (2020), που αφορά την εμπιστοσύνη των Ελλήνων στους θεσμούς. Τα αποτελέσματα αυτά   δημοσιεύθηκαν και τότε μετά την ολοκλήρωση της έρευνας  και επαναλήφθηκε η δημοσίευση τους   πριν λίγες ημέρες, προφανώς διότι θα είναι στα σκαριά μια νέα έρευνα.
Ωστόσο αυτό που έχει σημασία είναι ότι από την έρευνα αυτή η οποία φαινεται  να είναι καθ´όλα αξιόπιστη αφού πληρούσε όλα τα ερευνητικά δεδομένα ,  οι Έλληνες  φαίνεται να εμπιστεύονται περισσότερο απ’ όλους τους θεσμούς τον Στρατό και λιγότερο τις ΜΚΟ.
Η Εκκλησία, δυστυχώς, μετά τις πρωτιές που είχε σημειώσει στο παρελθόν, βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Κάποτε ξεπερνούσε ή συμβάδιζε με τον ένδοξο Ελληνικό Στρατό!
Τα αποτελέσματα αυτά μας δίνουν την ευκαιρία για ένα υγιή προβληματισμό και μια αυτοκριτική.
Ας αναρωτηθούν ο Αρχιεπίσκοπος και  οι Άγιοι  Αρχιερείς- αλλά και οι ιερείς μας-  που δεν σηκώνουν μυίγα στο …σπαθί τους για άλλα θέματα  τι ή τις φταίει και η Εκκλησία δεν απολαμβάνει πια της εμπιστοσύνης του Ελληνικού λαού; Τί είναι αυτό που άλλαξε τη στάση του Έλληνα απέναντι στην Εκκλησία ως θεσμό; Τι έκανε τους Έλληνες να γυρίσουν την πλάτη στην Εκκλησία τους;
Και αυτό θα αρχίσει να φαίνεται περισσότερο και καθαρότερα όταν επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Εκεί θα καταλάβουμε ότι ο θρησκευόμενος κόσμος απομακρύνθηκε από την Εκκλησία του. Εκεί θα αντιληφθούν οι πομένες μας το κόστος των παροτρύνσεων τους να μείνει ο κόσμος στα σπίτια του. Θα πρέπει να καταβληθούν τώρα υπεράνθρωπες προσπάθειες να πεισθεί αυτός ο λαός να επιστρέψει άφοβα στους ναούς μας και να ξεκινήσει η Εκκλησία μας μια νέα πορεία.
Επί εποχής του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου η Εκκλησία ήταν πρώτη στις επιλογές του Έλληνα. Και τότε η κατάσταση δεν ήταν ήσυχη αφού η Εκκλησία  διεκδικούσε να  έχει  λόγο και να  είναι παρούσα στις εξελίξεις,τη στιγμή που το κράτος επί  Σημίτη είχε αρχίσει την αποδόμηση της απο το χάρτη  της κοινωνίας και το κέντρο των αποφάσεων. Εντούτοις η Εκκλησία τολμούσε τότε και  έκανε τις παρεμβάσεις της σε θέματα που αφορούσαν την ελληνική κοινωνία και το ποίμνιο και μάλιστα πολλές αποφάσεις λαμβάνονταν με την σύμφωνη γνώμη της και την συγκατάθεσή της αφού  είχε ενεργό και δυναμικό  ρόλο στην ζωή των Ελλήνων-κόντρα στις κυβερνητικές επιδιώξεις της εποχής.
Έτσι φτάσαμε από  το ζενίθ, στο ναδίρ! Από το προσκήνιο, στο παρασκήνιο! Από πριγκίπισσα έγινε φτωχός συγγενής! Γιατί όμως;
Μη ξεστοχίσαμε του σκοπού μας;
Μη νομίσαμε ότι όλα είναι δεδομένα;
Μη βάλαμε άλλες προτεραιότητες στην ζωή μας; Κι ήρθε ένας τοσοδούλης κορονοϊός και «εξητήσατο συνιάσαι η(υ)μάς ως τον σίτον»! Και ήρθαν τα πάνω κάτω.Και εμείς τα αποδεχθήκαμε.
Και κάποιοι Άγιοι, δυστυχώς, μοιάζει να μην αντιλήφθηκαν πού πάμε! Συναγωνίζονται μεταξύ τους , δυστυχώς οι πλέον προβεβλημένοι εκ των Ιεραρχών μας  που θεωρούνται μάλιστα και δελφίνοι έτοιμοι να αναμετρηθούν   την επόμενη μέρα, «ποιος» θα αναδειχθεί πιο  αρεστός και κοντινός στην κυβέρνηση και στις αποφάσεις της.Και αυτό ο
λαός μας το βλέπει. Δεν τρώει κουτόχορτο. Και ασφαλώς το βλέπουν και οι Αρχιερείς οι οποίοι έχουν έλθει στα όρια σύγχισης για την επόμενη μέρα.
Ο Αρχιεπίσκοπος σε ένα μήνυμά του προς τον λαό είχε πει: «μετά τον κορονοϊό, όλα θα είναι διαφορετικά». Πόσοι το εννόησαν; Πόσοι κατάλαβαν τι είπε και έλαβαν τα μέτρα τους; Δυστυχώς ο απολογισμός σήμερα  είναι απογοητευτικός.
Διότι κάποιοι μας θυμίζουν το «των οικιών ημών εμπιμπραμένων υμείς άδετε».
Συνεχίζουν να… φωτογραφίζονται προφίλ, αμφάς, από πάνω κι από κάτω. Λες και ετοιμάζονται για οντισιόν!
Βγαίνουν σε κεντρικά και περιφερειακά καναλάκια, μιας και τώρα έχουν έλλειψη… προβολής και αύξηση χρόνου εν τοις «κελλίοις».
Άλλοι Αρχιερείς,  οι πλέον τεχνοκράτες  επιδίδονται σε οπτικοακουστικές παραγωγές (γνωστά  και ως video clip), που δεν ξέρουμε αν διαθέτουν παραγωγό, σκηνοθέτη ή διευθυντή φωτογραφίας, αλλά κάποιος… Άργος όλο και βρίσκεται δίπλα τους.
Αν νομίζουν ότι έτσι θα  είναι «in», ότι έτσι θα κερδίσουν τον λαό μας, έτσι θα τον κάνουν και πάλι να επιστρέψει  στις Εκκλησίες  ή ότι έτσι ασκούν ποιμαντική, τότε ταπεινά φρονώ ότι λαθεύουν.
Περισσότερο από τα παραπάνω θεωρώ ότι ποντάρουν  στην αρχιεπισκοπική καθέδρα.. αλλά και εδώ  ο τρόπος τους είναι λάθος και καταδικασμένος να αποτύχει!
Κάποιος εκ των Μητροπολιτών μας  μου διαμήνυσε να μην εγείρουμε θέμα γερόντων Ιεραρχών  γιατί είναι κρίμα . Και έτερος Ιεράρχης που συζητήσαμε μαζί του τον προβληματισμό του συνεπισκόπου του μας είπε με σκωπτική διάθεση:ξεχνά τι πέρασε ο ίδιος από τον προκάτοχο του; Και τι δεν έκανε τότε να τον οδηγήσει σε παραίτηση!
 Η Εκκλησία ωστόσο δεν  είναι υποχρεωμένη να πληρώνει επ´άπειρον όλες αυτές τις απρέπειες εις βάρος της και εις βάρος του ποιμνίου το οποίο ξέρει πολύ καλά τι συμβαίνει γιαυτό και γυρίζει την πλάτη του
Ο Επίσκοπος, ο κληρικός γενικά οφείλει να μιλά στην καρδιά του λαού, με την γλώσσα της αγάπης και της Αγάπης, της αλήθειας και της Αλήθειας, δηλαδή να μιλά και να φέρεται στον πιστό εν Χριστώ, συν Χριστώ, διά του Χριστού! Γιατί οι κληρικοί μας πρέπει να έχουν και να αντιγράφουν  ορισμένα δυτικά πρότυπα;
 Τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης ή τον Άγιο Βερνάρδο πρέπει να μιμούνται;Ας αφήσουν τον Πάπα να τα κάνει αυτά!
Δεν έχουμε εμείς δικούς μας Αγίους; Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Μέγας Βασίλειος θα έπρεπε να είναι τα πρότυπά μας.
Ας επανευαγγελιστούμε όλοι μας! Τώρα! Αύριο θα είναι αργά!