Το θέμα της Εκκλησίας των Σκοπίων και οι ασκοί του Αιόλου…

Το θέμα της Εκκλησίας των Σκοπίων και οι ασκοί του Αιόλου…

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Ένα ιστορικό ντοκουμέντο παρουσίασε ο αεικίνητος και εντρυφής περί την ιστορία μας Δεσπότης της Δράμας, σχετικά με την προσπάθεια που καταβάλει το γειτονικό κράτος των Σκοπίων να λάβει από το Οικουμενικό Πατριαρχείο την Αυτοκεφαλία της τοπικής του Εκκλησίας. 
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος, βαθύς γνώστης της ιστορίας μας, παλαιάς και σύγχρονης, καταδεικνύει μέσα από ένα εμπεριστατωμένο κείμενο με ιστορικά ντοκουμέντα και λεπτομέρειες των διπλωματικών αρχών της εποχής εκείνης  ότι ουδέποτε η πάλαι ποτέ Αρχιεπισκοπή Αχρίδος και Πρώτης Ιουστινιανής είχε χαρακτήρα «μακεδονικό», όπως τον ορίζουν οι Σκοπιανοί σήμερα.
Εντρυφώντας ενδελεχώς σε κείμενα, μαρτυρίες, χειρόγραφες σημειώσεις και επιστημονικές μελέτες, οδηγεί τον κάθε καλόπιστο αναγνώστη στην αδιαμφισβήτητη ιστορική πραγματικότητα ότι «οι σημερινές επαρχίες της φερόμενης Αρχιεπισκοπής Αχρίδος είναι ξένες προς την ιστορία και το πνεύμα της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Αρχιεπισκοπής».
Ο Άγιος Δράμας με την αγνή ποντιακή καρδιά που χτυπάει όμως μακεδονικά, έχει ισχυρά πατριωτικά αντανακλαστικά τα οποία αποδεικνύει σε κάθε περίσταση και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σε μια ενδεχόμενη παραχώρηση αυτοκεφαλίας από το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, γεγονός που θα αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων, δυσμενών δυστυχώς για την περιοχή και μάλιστα για το λαό της πατρίδας μας στην Βόρεια Ελλάδα. Σημειώνει δε  ότι «θα χρησιμοποιούν τον τίτλο Εκκλησία της Βορείου «Μακεδονίας» και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης.
Διότι το εκκλησιαστικό έθος προβλέπει αυτοκέφαλη-ανεξάρτητη Εκκλησία Έθνους ή ανεξάρτητου κράτους, όχι όμως ψευδωνύμου κράτους και ανύπαρκτου Έθνους»!
Το σύνθημα των Ελλήνων και δη των Μακεδόνων ότι «η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική» είναι σαφέστατο και αδιαπραγμάτευτο.
Επισημαίνει μάλιστα  ο Σεβ. Δράμας πως «όσοι εκ των γειτόνων αισθάνονται Μακεδόνες, θα διαπιστώσουν μόνο την συγγένεια που έχουν με την Ελληνική φυλή» αφού δεν υπήρξε ποτέ «μακεδονική εθνότητα».
Τέλος ο Σεβ. Δράμας  εύλογα αναρωτιέται πόση μπέσα έχουν οι Σκοπιανοί και πόσο μπορούμε να τους εμπιστευόμαστε; Και προσθέτει κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει όλους περισσότερο όμως εκείνους που έχουν την ευθύνη των πραγμάτων .. «ο σεβασμός και η αναγνώριση της προσφοράς και των προνομίων του Οικουμενικού Θρόνου( εκ μέρους των Σκοπιανών)είναι πραγματικός ή περιστασιακός μέχρι να επιτύχουν το επιδιωκόμενο»; Και μετά θα δούμε ένα άλλο πρόσωπο;
Εφιστά  μάλιστα με τον απαιτούμενο σεβασμό την προσοχή στον Παναγιώτατο Οικουμενικό μας Πατριάρχη, τον οποίον σέβεται και αγαπά και γι’ αυτό αντιλαμβανόμαστε προσπαθεί να προστατέψει από κάποια βιαστική και ολέθρια κίνηση. 
Από το ιστορικό αυτό κείμενο εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο Άγιος  Δράμας θα μπορούσε και θα έπρεπε   να αναλάβει ρόλο συμβούλου στις διαπραγματεύσεις αυτές  που αργά ή γρήγορα θα γίνουν , ώστε να μην επαναληφθούν τυχόν λάθη που ταλανίζουν την καθόλου Ορθοδοξία σήμερα. Και βέβαια όπως ο ίδιος τονίζει, αλλά και ο Παναγιώτατος υπεσχέθη στην Σύνοδο των Ιεραρχών του Θρόνου, δεν θα αγνοήσει και δεν θα πρέπει να αγνοήσει την γνώμη των Ιεραρχών των λεγομένων Νέων Χωρών. Είναι αντιληπτό ότι η Ορθοδοξία δεν μπορεί να αντέξει άλλον διχασμό.Και πολύ περισσότερο η Εκκλησία της Ελλάδος. Αν προχωρήσει το Πατριαρχείο αγνοώντας τις απόψεις αυτές τότε πολύ φοβούμαι ότι θα σπάσει τον ομφάλιο λώρο που το δένει με τις Μητροπόλεις των νέων χωρών οι οποίες ως επι το πλείστον είναι Μητροπόλεις που βρίσκονται στη Μακεδονία, στη Θράκη και στα νησιά του Αρχιπελάγους- ευαίσθητες όλες εθνικά περιοχές. Και τότε θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου. Η γνώμη που εξέφρασε ο Γέρων Μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος, συνετός και πράος Ιεράρχης,είναι πάντα επίκαιρη: «Αφού δεν αναγνωρίζουμε τη γειτονική χώρα ως Βόρεια Μακεδονία, πως περιμένετε να αναγνωρίσουμε κάποιο μακεδονικό αυτοκέφαλο; Δεν υπάρχει καμία μακεδονική εκκλησία στα Σκόπια. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν πρέπει να τους χορηγήσει αυτοκεφαλία κατά την προσωπική μου άποψη».
Ας τα έχουν όλα αυτά  υπόψη τους οι άσχετοι και βιαστικοί( κληρικοί και λαϊκοί) που κινούν τα νήματα και εισηγούνται και  παρασύρουν τα πράγματα ώστε να δοθούν βιαστικές λύσεις που εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς.