Κάτι πρέπει να γίνει πριν είναι αργά, με τους αποσπασμένους κληρικούς που υπηρετούν σε Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Κάτι πρέπει να γίνει πριν είναι αργά, με τους αποσπασμένους κληρικούς που υπηρετούν σε Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Σχόλιο του Σωτήρη Τζούμα 

Ο Ελληνισμός της διασποράς αποτελεί τον καλύτερο πρεσβευτή της πατρίδας μας στο εξωτερικό. Οι Έλληνες του εξωτερικού είναι άλλη μία Ελλάδα και όπου κι αν εγκαταστάθηκαν δεν προκάλεσαν προβλήματα. Απεναντίας , πρόκοψαν, προόδευσαν και δημιούργησαν κοινότητες δραστήριες και μέχρι σήμερα ακμάζουσες σε πολλά μέρη της υφηλίου. Ο συνδετικός κρίκος με την πατρίδα, την οικογένεια, τους Έλληνες του εξωτερικού μεταξύ τους ήταν και είναι η Εκκλησία. Εκεί για τις χαρές, τις λύπες, το συναπάντημα, τα νέα από την πατρίδα.
Συγκεκριμένα υπάρχουν  σήμερα 124 κληρικοί της Εκκλησίας της Ελλάδος, αποσπασμένοι στο Εξωτερικό, σε Ιερές Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι οποίοι υπηρετούν στις Ελληνικές παροικίες και επιτελούν έργο εκκλησιαστικό, λειτουργικό, κοινωνικό αλλά και εθνικό. Είναι ο Πνεύμονας του Πατριαρχείου μας στη διασπορά.
Αυτό ποτέ κανένας Αρχιεπίσκοπος Αθηνών  και καμία Σύνοδος δεν σκέφτηκαν να το διακόψουν, να το αλλάξουν, να το μειώσουν,  γιατί θα έκοβαν τα χέρια και τα πόδια του Φαναρίου, αλλά και θα καταδίκαζαν τις Ελληνικές παροικίες σε μαρασμό και τους Ναούς της ομογένειας σε αφανισμό.
Χάρη στους κληρικούς αυτούς το Πατριαρχείο μας έχει την δύναμη που του αξίζει, ώστε να το λέμε Οικουμενικό και… να γεμίζει το στόμα μας. Έχει ποίμνιο. Υπαρκτό, ζωντανό, δημιουργικό. Και ιερείς να μεταλαμπαδεύουν το μήνυμα του Φαναρίου παντού, σε όλο τον κόσμο.
Ωστόσο οι κληρικοί αυτοί, κυρίως οι άγαμοι,  πού θα έχουν… μέλλον;
Μήπως στην  Εκκλησία της Ελλάδος; Οι άνθρωποι αυτοί θεωρούνται αποσπασμένοι, έχουν αποκοπεί.
 Μήπως στο Πατριαρχείο; Δυστυχώς όταν έρχεται η ώρα της προαγωγής τους κάποιοι κακοθελητές βάζουν… μπανανόφλουδες και προάγονται οι ημέτεροι… οι έχοντες «μπάρμπα στην Κορώνη»!
Και οι ιερείς αυτοί μετά από τόσα χρόνια προσφοράς στα ξένα, διώχνονται κακήν κακώς και επιστρέφουν ταπεινωμένοι στις Μητροπόλεις –όσοι έχουν ρίζα- από τις οποίες ξεκίνησαν… Οι άλλοι περιφέρονται «ωσάν την άδικη κατάρα».
Πρόσφατα σε Μητρόπολη του Θρόνου, μετά την κοίμηση του οικείου Ποιμενάρχου, ο Τοποτηρητής είπε σε κληρικό, δεξιό βραχίοντα του εκλιπόντος και με θεσμική θέση στη Μητρόπολη, «να φύγει και να πάει στην πατρίδα του και όταν εκλεγεί ο διάδοχος θα τον ειδοποιήσουν»! Έκτοτε δεν τον ξανακάλεσαν ποτέ. Απαράδεκτα πράγματα. Τραγικές συμπεριφορές. 
Δηλαδή αυτά δεν γίνονται ούτε… στα κοτέτσια της Αρτάκης ή στις στάνες της Ναυπάκτου!! Πως είναι δυνατόν να φέρονται έτσι σε κληρικούς; Πως είναι δυνατόν η μητέρα όπως είναι η Εκκλησία να φέρεται ως μητριά εξαιτίας ατάλαντων και κομπλεξικών Ιεραρχών που έχει μαζέψει στους κόλπους  της;
Απαράδεκτες τακτικές, οι οποίες θλίβουν και απογοητεύουν όλους όσους  υπηρετούν με αφοσίωση στο εξωτερικό και εξαρτώνται όχι από το έργο και την πρόοδό τους αλλά από τον φθόνο και την κακότητα των όποιων προϊσταμένων τους!
Και φυσικά όλα αυτά εν αγνοία του Πατριάρχου, ο οποίος δεν μπορεί να ξέρει και να παρακολουθεί τα πάντα.
 Ίσως γι’ αυτό θα ήταν χρήσιμο, τώρα που πέρασαν τα χρόνια, να δημιουργήσει μια επιτροπή παρά τη Πρωτοσυγκελλία, η οποία θα ενδιαφέρεται, θα ενημερώνεται και θα παρακολουθεί την πορεία των κληρικών των Μητροπόλεων του Θρόνου σε συνεργασία με τους Μητροπολίτες κάθε επαρχίας  εννοείται, και θα ενημερώνει τον Παναγιώτατο. Ώστε να μην πηγαίνουν χαμένα τόσα χρόνια. 
Είναι κρίμα να συμβαίνουν αυτά τα έκτροπα σ’ έναν τόσο ευαίσθητο εκκλησιαστικό χώρο. Να γίνει κάτι πριν είναι αργά! Διότι ήδη αυτά που μαθαίνουμε –αλλά δεν τα γράφουμε- δεν περιποιούν και μεγάλη τιμή για την Μητέρα Εκκλησία. Το θέμα είναι σοβαρό και θα πρέπει να απασχολήσει τους ιθύνοντες.