Πού είναι τώρα  όλοι αυτοί που  ωρύονταν ότι τα αποτελέσματα θα είναι χειρότερα μετά τα Θεοφάνεια και… φυσικά υπαίτιος θα ήταν η Εκκλησία;

Πού είναι τώρα όλοι αυτοί που ωρύονταν ότι τα αποτελέσματα θα είναι χειρότερα μετά τα Θεοφάνεια και… φυσικά υπαίτιος θα ήταν η Εκκλησία;

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

 

 
Είθισται  στο τέλος της χρονιάς να κάνουμε έναν απολογισμό. Είτε οικονομικό είτε πνευματικό. Ο απολογιστικός έλεγχος είναι γενικά απαραίτητος και χρήσιμος. Εξυπηρετεί στο να μην επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος. 
Καλό λοιπόν, θα ήταν κάποιοι από την κυβέρνηση, τα συστημικά κανάλια ή τους άθεους φωστήρες που ο  κορονοϊός τους έδωσε το δικαίωμα να  φυτρώσουν σαν μαϊντανοί στον τόπο μας , να ξεμυτίσουν από  τα τηλεοπτικά παράθυρα και τις ιστοσελίδες τους  και να προβούν σε έναν απολογισμό επιβεβαιωμένων και αληθινών κρουσμάτων από τα Χριστούγεννα και μετά, ώστε να διαπιστώσουν ότι ουδόλως φταίει η Εκκλησία για την διασπορά του ιού.Ή τουλάχιστον ότι η Εκκλησία με τις τρεις λειτουργίες που της επέτρεψαν να κάνει κάθε άλλο παρά χειροτέρεψε την κατάσταση. 
Απεναντίας τα νούμερα είναι χαμηλότερα. Και των νέων ασθενών αλλά και των διασωληνωμένων. 
Αλήθεια, που είναι όλοι αυτοί που έριχναν χολή και δηλητηρίαζαν τον κόσμο και τον απωθούσαν με τρομοκρατία από την Εκκλησία; Βιώσαμε έναν απίστευτο ρατσιστικό πόλεμο. Προσπάθησαν να μας παρουσιάσουν την Εκκλησία και τους πιστούς ως αιτίους διασποράς του ιού! Όλοι ωρύονταν ότι τα αποτελέσματα θα είναι χειρότερα μετά τα Θεοφάνεια και… φυσικά υπαίτιος θα ήταν η Εκκλησία!
Ωστόσο, τίποτε από όλα αυτά  δεν επαληθεύτηκε. Η Θεία Κοινωνία αποδείχθηκε φάρμακο «ζωής και αθανασίας»! 
Υπάρχει Θεός κύριοι! Υπάρχει Θεός, ζωντανός, αληθινός! Και καλό θα ήταν με λεβεντιά και ταπείνωση να το αποδεχθούν όλοι! 
Και να βροντοφωνάξουν μαζί με όλους τους πιστούς: 
«Είδομεν το Φως το αληθινόν ελάβομεν Πνεύμα επουράνιον… αδιαίρετον Τριάδα προσκυνούντες αύτη γαρ ημάς έσωσεν»! 
Δεν θα πάθουν τίποτα αν το πουν. 
Αυτή η σωστική Θεία Χάρη που μας δίνεται από το Πανάγιο Πνεύμα εντός της Εκκλησίας διά των Μυστηρίων μας αναζωογονεί, μας προστατεύει, μας σώζει.
Αλλά αν μπορεί κανείς να χωρέσει σε μια δακτυλήθρα έναν ωκεανό, άλλο τόσο μπορεί να χωρέσει το πεπερασμένο μυαλουδάκι –ακόμη κι αν διαθέτει περγαμηνές και διδακτορικά- τα μεγαλεία, τα Μυστήρια, το σχέδιο και την αγάπη του Θεού!