Περί παραχαράξεως της αλήθειας και της εκκλησιαστικής ιστορίας (Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο Αυστραλίας)

Περί παραχαράξεως της αλήθειας και της εκκλησιαστικής ιστορίας (Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο Αυστραλίας)

Σημείωση «ΕΞΑΨΑΛΜΟΥ»:
Από την σελίδα του διαπρεπούς νομικού, πρωτανηψιού του μεγάλου και ανεπανάληπτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού( Άνδρα με κεφαλαίο το Α)κ. Νίκου Καλλιούρη, αλιεύσαμε το παρακάτω κείμενο -απάντηση στους παραχαράκτες της σύγχρονης εκκλησιαστικής ιστορίας της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας αλλά και αυτής της ίδιας της αλήθειας, σχετικά με όσα ανιστόρητα εγράφησαν στην Ανακοίνωση που εξέδωσε το Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο Αυστραλίας. Αναδημοσιεύουμε την απάντηση που τους δίνεται προκειμένου να ενημερωθεί σωστά το αναγνωστικό μας κοινό το οποίο ενδιαφέρεται για τέτοια θέματα αλλά και προς αποκατάσταση της αλήθειας. Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει ημάς.  Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός είχε κληθεί να συμμετάσχει στην Σύνοδο του Οικουμενικού Θρόνου. Αλλά ο Στυλιανός είχε γνήσιο εκκλησιολογικό φρόνημα και άποψη και είχε ζητήσει να γίνουν σωστά τα πράγματα από το Φανάρι για να μπορέσει να συμμετάσχει σε μια τέτοια Σύνοδο. Και επειδή δεν έγινε αποδεκτό τίποτα από όσα ζήτησε – όλα σωστά και σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες – αρνήθηκε να συμμετάσχει στη Σύνοδο . Αυτή είναι η αλήθεια. Τα υπόλοιπα είναι θέατρο σκιών. 
 
 Παραθέτουμε το κείμενο-απάντηση προς  το Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο με δύο γράμματα ντοκουμέντα που θα αποστομώσουν τους φαιδρούς παραχαράκτες. 
«Η Εκκλησία είναι εξ ορισμού άρρηκτα συνδεδεμένη με την αλήθεια και την ταπεινότητα. Η ταπεινοφροσύνη αποτελεί “στέφανον δόξης” για κάθε Κληρικό -πολλώ δε μάλλον για τους εξέχοντες στις τάξεις Της, τους Ποιμενάρχες που οφείλουν να δίνουν καθημερινά το καλό παράδειγμα στους πιστούς (κληρικούς και λαϊκούς). Δυστυχώς, όμως, στις μέρες μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι με πολλά φαινόμενα φιλαυτίας, αυταρέσκειας και έλλειψης ταπεινοφροσύνης. Από τα βαρύτερα αμαρτήματα για έναν Χριστιανό…
Άνθρωποι (και μέσα από την Εκκλησία, δυστυχώς!) φτάνουν στο σημείο να διαστρεβλώνουν την αλήθεια προκειμένου να “επιτύχουν” την προσέλκυση των προβολέων στο πρόσωπό τους… Άνθρωποι που παραχαράσσουν μέχρι και σχετικά πρόσφατα ιστορικά γεγονότα, προκειμένου να αυτοπροβληθούν και να διεκδικήσουν μια “απατηλή πρωτιά”, ανταγωνιζόμενοι ακόμα και νεκρούς! Κοινοί τυμβωρύχοι, με άλλα λόγια!..
Μετά την προχθεσινή συνεδρίαση του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου Αυστραλίας στο Σύδνεϋ (με εξαιρετικά περιορισμένη σύνθεση από πλευράς γεωγραφικής εκπροσώπησης), εκδόθηκε Ανακοίνωση επί των πεπραγμένων, όπου στην υπ’ αρ. 1 παράγραφο διαβάζουμε με κατάπληξη:
“1. Δοξάζουμε πρωτίστως τον Τριαδικό Θεό και κατόπιν εκφράζουμε την άπειρη ευγνωμοσύνη μας και τον βαθύτατο σεβασμό μας προς την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο και την Μητέρα Εκκλησία για την εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου, ενώ με συγκίνηση πληροφορηθήκαμε το ότι Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΕΚΛΗΘΗ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.”!
 
Προς τι τόση σπουδή για ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ των πραγματικών γεγονότων, προκειμένου να εμφανιστεί ο νέος προκαθήμενος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας ως “ο πρώτος αείποτε προσκληθείς να μετάσχει ως μέλος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου”;
Αγνοεί (ασυγχώρητα) ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Μακάριος -ή ο συντάκτης του κειμένου της “Ανακοίνωσης”- ότι 15 και πλέον  χρόνια νωρίτερα, και ειδικότερα στα τέλη ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2005, ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός είχε ΠΡΟΣΚΛΗΘΕΙ (πράγματι “για πρώτη φορά”) από τον Παναγιώτατο Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο για να συμμετάσχει ως μέλος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατά την συνοδική εκείνη περίοδο;
Παρότι ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος επιθυμούσε να αποδεχθεί την πατριαρχική πρόσκληση, εν τούτοις πρωτίστως για λόγους εκκλησιολογικούς και νομοκανονικούς (τους οποίους είχε γνωστοποιήσει και προωθήσει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο από το 1987 ήδη, όπως σημειώνει στην απάντησή του της 3ης Φεβρουαρίου 2005 προς τον Οικουμ. Πατριάρχη), αλλά και ηθικής τάξης και συνέπειας λόγων και έργων του, αποποιήθηκε την πρόσκληση και προτίμησε να μην συμμετάσχει στις συνεδριάσεις της Συνόδου του Πατριαρχείου.
Ο “πρώτος στην ιστορία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας Προσκληθείς ως μέλος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου”, επομένως, υπήρξε ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός και όχι ο διάδοχός του Αρχιεπίσκοπος Μακάριος (όπως εσφαλμένα διατείνεται ο συντάκτης ή ο υποβολέας της προχθεσινής “Ανακοίνωσης” του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου Αυστραλίας).
Ας μην βιάζεται, λοιπόν, ο κ. Μακάριος! Μόλις πράγματι συμμετάσχει προσεχώς σε συνεδρίαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικ. Πατριαρχείου, θα κατακτήσει την τόσο περιπόθητη “πρωτιά” του -αφού έχει τέτοια μεγάλη σημασία για εκείνον!
Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας και της τάξης, αλλά και την διασκέδαση οποιασδήποτε πλάνης (συγγνωστής ή ασύγγνωστης) δημιουργείται από τους επιδεικνύοντες υπερβάλλοντα ζήλον αυτοπροβολής.
(Στις φωτογραφίες παρακάτω παρατίθενται η Επιστολή – Πρόσκληση του Οικουμενικού Πατριάρχου και η Απάντηση (σε δυο σελίδες) του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Στυλιανού, με  την οποία αποποιείται την πρόσκλησή του ως μέλους της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικ.  Πατριαρχείου το 2005)