«…Η Ρωμιοσύνη εν να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει..»

«…Η Ρωμιοσύνη εν να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει..»

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 
«Της φιλοξενίας μη επιλανθάνεστε» μας λέγει ο Απ. Παύλος, αλλά και οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν «ξένους ξένιζε μήποτε ξένος γίνη». 
Παρά τα  εθνικά μας πάθη και τις αδυναμίες μας, είμαστε λαός με μοναδικά χαρίσματα.
Το φιλότιμο, η λεβεντιά, η φιλοξενία, είναι αρετές που χαρακτηρίζουν τον Έλληνα.
 Και αποδείξαμε ως λαός, ότι στηρίξαμε και στηρίζουμε όσους έχουν ανάγκη, χωρίς διακρίσεις.
 Βοηθήσαμε τους Βαλκάνιους λαούς στα δύσκολα χρόνια των πολέμων και μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.
Δεν διστάσαμε να τείνουμε χείρα βοηθείας στους Τούρκους και στους Αλβανούς όταν πλήττονταν από τους καταστροφικούς σεισμούς.
Δεν αρνηθήκαμε βοήθεια ακόμη και στους λαθρομετανάστες- συγνώμη παράτυπους μετανάστες ή πρόσφυγες όπως θέλουν να τους λένε!
Ωστόσο ο Έλληνας δεν είναι ηλίθιος!
Ούτε περαστικοί για την Ευρώπη ήταν οι «πρόσφυγες».
Ούτε πρόσφυγες είναι όλοι. Ούτε περαστικοί! Οι μεγάλοι και ισχυροί της γης, που δεν λογαριάζουν τις ζωές των λαών, έχουν τα σχέδιά τους.
Το λυπηρό είναι ότι οι πολιτικοί μας, ανεξαρτήτου χρώματος, δεν στάθηκαν στο ύψος τους και πολύ απλά, πρόδωσαν αυτή την δύσμοιρη χώρα και τον λαό της.
Ωστόσο, η γραφίδα του Κύπριου ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη βοά στην «9η Ιουλίου εν Λευκωσία Κύπρω»:
«Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ιξηλείψη, κανένας, γιατί σιέπει την που τ’ άψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!…»
Το λείμμα δεν χάθηκε. Η μαγιά υπάρχει.
Κι αυτή η μαγιά είναι οι λίγοι, οι αγωνιστές, οι πατριώτες, οι χριστιανοί.
Αυτοί που δεν ζουν άνοστα, άχαρα  και ανέραστα, αλλά έχουν εγκολπωθεί τις αρχές του Ευαγγελίου του Χριστού, έχουν γαλουχηθεί με τα νάματα της πίστεως και του ελληνισμού και αγωνίζονται για την επικράτηση του θελήματος του Θεού στην ζωή τους.
 Χρέος τους να γίνουν το αλάτι της γης.
Όλοι μας πρόδωσαν. Μας χάρισαν πριμ, μας διέθεσαν κονδύλια, μας πρόσφεραν διακοπο- δάνεια, θαλασσοδάνεια και  τα κάναμε… θάλασσα!
Πιστέψαμε στους πάντες. Ελπίσαμε σε «φίλους». Περιμένουμε βοήθεια από τους εταίρους.
Πόσο γελαστήκαμε! Όλοι μόνο λόγια!
«Ελληνικέ λαέ, καλέ κι αγαπημένε, μα πάντοτε ευλοκόπιστε και πάντα προδωμένε»! Όλοι μας γέλασαν! 
Τι περιμένουμε;
Ένας μόνο δεν μας γέλασε. Δεν μας άφησε. Δεν μας πρόδωσε. Μόνον ο Χριστός! Και η Εκκλησία μας στάθηκαν κοντά στον άνθρωπο!
Δια μέσου των αιώνων ο Χριστός και η Παναγία Μητέρα του, η Υπέρμαχος Στρατηγός μας γλύτωσαν και μας έσωσαν από κάθε «εχθρό και πολέμιο»!
Ας κάνουμε μπαϊράκι τον Σταυρό του Χριστού και με σύνθημα το «εν τούτω νίκα» ας προχωρήσουμε ενωμένοι.
Ας κλείσουμε το αποβλακωνηστήρι που μας κάνει πλύση εγκεφάλου και ας εντρυφήσουμε στα συγγράμματα των αρχαίων Ελλήνων και των Πατέρων της Εκκλησίας μας, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε οποιονδήποτε επιβουλέα της Πατρίδας μας.
Διότι αν γίνει κάτι με τον κακό, αλλοπρόσαλο και μπουνταλά γείτονα που έχουμε μπλέξει, δεν θα μας σώσουν οι νέες αμυντικές παραγγελίες που θα έλθουν στη χώρα μας σε βάθος χρόνου! Δεν θα μας σώσουν οι σύμμαχοι.Είδαμε ότι πέραν των φραστικών δηλώσεων δεν ιδρώνει το αφτί τους! Θα μας σώσει η πίστη μας και η θέλησή μας να υπερασπιστούμε του πατρίου εδάφους αλλά και των ιερών και των οσίων που μας κράτησαν όρθιους στο πέρασμα των ετών.