You are currently viewing Η φωτό της ημέρας

Η φωτό της ημέρας

Δέκα  χρόνια μετά την Κοίμηση του μεγάλου Αυγουστίνου Καντιώτη
Σαν σήμερα στις 28 Αυγούστου 2010, εκοιμήθη στη Φλώρινα ο μακαριστός Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης. Αγωνιστής Ιεράρχης με αγάπη στην Εκκλησία και το Γένος. Δέκα χρόνια από την οσιακή κοίμηση του μακαριστού ζηλωτή Μητροπολίτη. Υποκλινόμαστε με βαθύτατο σεβασμό, ευλάβεια και ευγνωμοσύνη ενώπιον της σεπτής μορφής και μνήμης του. Πρέσβευε υπέρ ημών και της χειμαζόμενης Εκκλησίας και του Έθνους μας, πολυσέβαστε Γέροντα, ως παρρησίαν έχων πολλήν,ενώπιον του Κυρίου.

 

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις Λεύκες Πάρου στις 20 Απριλίουτου 1907. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ανδρέας. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών το 1929. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ήλθε σε επαφή μεσω του πατέρα του με την εκκλησιαστική οργάνωση «Ζωή», στο οικοτροφείο της οποίας έμεινε για τέσσερα χρόνια.

Χειροτονήθηκε διάκονος παίρνοντας το όνομα Αυγουστίνος το 1935 και πρεσβύτερος το 1942.

Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος στη Μητρόπολη Αιτωλίας, ως στρατιωτικός ιερέας και ως Ιεροκήρυκας στην Αθήνα. Εξέδωσε δεκάδα περιοδικών, ίδρυσε οικοτροφεία φοιτητών και μαθητών, ηγήθηκε της Ιεραποστολικής αδελφότητος Θεολόγων «Ο Σταυρός», εκφώνησε κηρύγματα και συνέγραψε πολλά βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου.

Ως συγγραφέας έγραψε άνω των 80 βιβλίων. Το 1943 κατά τη διάρκεια της κατοχής διοργάνωσε συσσίτια στην Κοζάνη που εξυπηρετούσαν καθημερινά περίπου 8000 άτομα ενώ μετέπειτα ίδρυσε πληθώρα φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.

Από το 1942 ως το 1947 έδρασε στη Μακεδονία ως απεσταλμένος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για να ανασχέσει την επιρροή των αριστερών δυνάμεων στην περιοχή, αλλά σύμφωνα με τους Κοζανίτες (στην Κοζάνη διέμεινε το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της κατοχής) και το βιβλίο ενός Κοζανίτη Γ.Μύρου, “Η αντίσταση της αγάπης” η παρουσία του ανύψωνε το φρόνημα του λαού, παρηγορούσε με τα κηρύγματά του και παρά το γεγονός ότι πολλές φορές τον κατεδίωξαν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί χωρίς φόβο ύψωνε λόγο πατριωτικό, ελεγκτικό και αντιστασιακό.

Χαρακτηριστικό είναι ένα παράδειγμα που αναφέρεται στο βιβλίο σχετικά με τις πολιτικές του πεποιθήσεις: Γράφει, πως διωκόταν από τους κομμουνιστές ως φασίστας και από τους φασίστες/ναζί ως κομμουνιστής, γιατί μοίραζε φαγητό και στους μεν και στους δε. Όταν, κάποια στιγμή συνελήφθη η απολογία του ήταν η εξής: “εγώ είμαι βρύση, έρχεται πίνει και το πρόβατο, έρχεται πίνει και ο λύκος.

Κατά τον εμφύλιο έδρασε ως στρατιωτικός ιερέας και ιεροκήρυκας στις εμπόλεμες περιοχές.

Τη δεκαετία του 1950 χρημάτισε ιεροκήρυκας στην Αθήνα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ίδρυσε τον «Σταυρό», που οργάνωνε διαμαρτυρίες εναντίον καλλιτεχνών αλλά και εκκλησιαστικών αξιωματούχων,που θεωρούσε ότι έθιγαν την Εκκλησία ή την πατρίδα. Επίσης, ο Καντιώτης ανέπτυξε δράση για να απογορευτεί το καρναβάλι, τα καλλιστεία, οι γυμναστικές επιδείξεις και η ψήφος των γυναικών. Ως αποτέλεσμα της κινητοποίησής του και των οπαδών του παραιτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1962 ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος Βαβανάτσος, που είχε εκλεγεί 12 μέρες νωρίτερα.

Ως Μητροπολίτης Φλωρίνης

Χειροτονήθηκε διάκονος παίρνοντας το όνομα Αυγουστίνος το 1935  και πρεσβύτερος το 1942.

Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος στη Μητρόπολη Αιτωλίας, ως στρατιωτικός ιερέας και ως Ιεροκήρυκας στην Αθήνα. Εξέδωσε δεκάδα περιοδικών, ίδρυσε οικοτροφεία φοιτητών και μαθητών, ηγήθηκε της Ιεραποστολικής αδελφότητος Θεολόγων «Ο Σταυρός», εκφώνησε κηρύγματα και συνέγραψε πολλά βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου.

Ως συγγραφέας έγραψε άνω των 80 βιβλίων. Το 1943 κατά τη διάρκεια της κατοχής διοργάνωσε συσσίτια στην Κοζάνη που εξυπηρετούσαν καθημερινά περίπου 8000 άτομα ενώ μετέπειτα ίδρυσε πληθώρα φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.

Από το 1942 ως το 1947 έδρασε στη Μακεδονίαως απεσταλμένος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για να ανασχέσει την επιρροή των αριστερών δυνάμεων στην περιοχή, αλλά σύμφωνα με τους Κοζανίτες (στην Κοζάνη διέμεινε το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της κατοχής) και το βιβλίο ενός Κοζανίτη Γ.Μύρου, “Η αντίσταση της αγάπης” η παρουσία του ανύψωνε το φρόνημα του λαού, παρηγορούσε με τα κηρύγματά του και παρά το γεγονός ότι πολλές φορές τον κατεδίωξαν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί χωρίς φόβο ύψωνε λόγο πατριωτικό, ελεγκτικό και αντιστασιακό.

Χαρακτηριστικό είναι ένα παράδειγμα που αναφέρεται στο βιβλίο σχετικά με τις πολιτικές του πεποιθήσεις: Γράφει, πως διωκόταν από τους κομμουνιστές ως φασίστας και από τους φασίστες/ναζί ως κομμουνιστής, γιατί μοίραζε φαγητό και στους μεν και στους δε. Όταν, κάποια στιγμή συνελήφθη η απολογία του ήταν η εξής: “εγώ είμαι βρύση, έρχεται πίνει και το πρόβατο, έρχεται πίνει και ο λύκος”.

Κατά τον εμφύλιο έδρασε ως στρατιωτικός ιερέας και ιεροκήρυκας στις εμπόλεμες περιοχές.

Τη δεκαετία του 1950 χρημάτισε ιεροκήρυκας στην Αθήνα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ίδρυσε τον «Σταυρό», που οργάνωνε διαμαρτυρίες εναντίον καλλιτεχνών αλλά και εκκλησιαστικών αξιωματούχων. που θεωρούσε ότι έθιγαν την Εκκλησία ή την πατρίδα. Επίσης, ο Καντιώτης ανέπτυξε δράση για να απογορευτεί το καρναβάλι, τα καλλιστεία, οι γυμναστικές επιδείξεις και η ψήφος των γυναικών.Ως αποτέλεσμα της κινητοποίησής του και των οπαδών του παραιτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1962 ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος Βαβανάτσος, που είχε εκλεγεί 12 μέρες νωρίτερα.

Μητροπολίτης ΦλωρίνηςΕπεξεργασία

Στις 25 Ιουνίου του 1967 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, μετά από απαίτηση, όπως ισχυρίζεται ο Χρήστος Γιανναράς, της δικτατορίας των συνταγματαρχώνπρος τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Στη διάρκεια της δικτατορίας συγκρούστηκε πολλές φορές με το καθεστώς της 21ης Απριλίου.[8] και τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για ενδοεκκλησιαστικά θέματα.[9] Με πρωτοβουλία του Καντιώτη κατεδαφίστηκε το 1971 ο μητροπολιτικός ναός της Φλώρινας, Άγιος Παντελεήμονας, και θεμελιώθηκε νέος μητροπολιτικός ναός παρουσία του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Το 1972 με τη χρήση ερπυστριοφόρων, που είχαν θέσει στη διάθεσή του οι κρατικές αρχές, κατεδαφίστηκε η εκκλησία του Αμύνταιου και άλλες εκκλησίες του νομού Φλώρινας. Ο Καντιώτης επικαλέστηκε κίνδυνο κατάρρευσης των κτηρίων, ενώ σύμφωνα με τους κατοίκους και μετέπειτα εκδόσεις της Μητρόπολης οι ναοί καταστράφηκαν επειδή ήταν σλαβικού αρχιτεκτονικού ρυθμού.

Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του έχτισε γηροκομεία, εκκλησίες, τον συνοικισμό των νεοφωτίστων, νεανικά κέντρα, οικοτροφεία, χριστιανικά βιβλιοπωλεία, κατασκήνωση και έστησε μεγάλους Σταυρούς σε ψηλα σημεία της πόλης της Φλώρινας, με τον μεγαλύτερο (33 μέτρα) φωταγωγούμενο να βρίσκεται στον λόφο 1020. Ιδιαίτερα ασχολήθηκε με την Ιεραποστολή, απόδειξη είναι η σύσταση πολλών Ιεραποστολικών Αδελφοτήτων, όπως η γυναικεία Ορθόδοξος Ιεραποστολική Αδελφότητα “Η ΑΓΑΠΗ” και η ανδρική Αδελφότητα “3 Ιεράρχες”. Η δράση των Αδελφοτήτων είναι αφενός η φιλανθρωπία και αφετέρου η κατήχηση.

Μετά τη μεταπολίτευση ζητούσε την αποφυλάκιση των φυλακισμένων δικτατόρων, που θεωρούσε «πολιτικούς κρατούμενους».

Ο Καντιώτης και η Ιεραποστολική Αδελφότητα ο «Σταυρός» καθιέρωσαν ­το σύνθημα «ελευθέρα και ζώσα Εκκλησία», δηλαδή αδέσμευτη από τους πολιτικούς, που υιοθετήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ στη διένεξη με την πολιτεία για το νόμο Τρίτση για την εκκλησιαστική περιουσία.

Το 1990 σε ομιλία του άφησε να εννοηθεί ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν μασόνος.[10]

Εγκαινίασε το 1985 τον Ναό Αγίων Μικρασιατών Νεομαρτύρων στην Πτολεμαΐδα, αφιερωμένο στους ιερείς, λαϊκούς, αρχιερείς και μοναχούς οι οποίοι μαρτύρησαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται ο άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης. Τον ναό θεμελίωσαν το 1981 γέροντες επιζώντες της Μικρασιατικής Καταστροφής, μετά από πρόσκληση του Μητροπολίτη Αυγουστίνου.

Στις 14 Ιανουαρίου του 2000 παραιτήθηκε λόγω γήρατος, καθώς ήταν ήδη 93 ετών. Διέμενε στη Φλώρινα, εργαζόμενος πνευματικά. Στις 2 Αυγούστου 2010 υπέστη αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλευόταν σε κρίσιμη αλλά σταθερή κατάσταση στο Νοσοκομείο Φλωρίνης. Στις 27 Αυγούστου 2010 παρουσίασε νεφρική ανεπάρκεια και στις 5 το πρωί της 28 Αυγούστουπέθανε σε ηλικία 103 ετών.

Ο τάφος του βρίσκεται στη Μονή Αγίου Αυγουστίνου στην πόλη της Φλώρινας.

Τον Ιούλιο του 2010 τα ΕΛΤΑ Φλώρινας είχαν κυκλοφορήσει δέκα συλλεκτικά γραμματόσημα με τον Αυγουστίνο Καντιώτη.

Έχει μείνει στην ιστορία και στη μνήμη μας για τα θερμουργά κηρύγματα του . Είχε το διορατικό χάρισμα και πολλά απο αυτά που προείπε ότι θα συμβούν συνέβησαν και επαληθεύτηκε. Ακόμη και τον κορονοϊό προέβλεψε. Κι όμως ο Ιεράρχης αυτός δεν Αγιοποιήθηκε ακόμη. Και γιατί δεν φρόντισαν τα πνευματικά του τέκνα γιαυτο αλλά και  γιατί ο Αυγουστίνος είχε γωνίες. Μιλούσε για όλα άφοβα και πολλές φορές δεν ήταν ευχάριστος γιατί έλεγε τα πράγματα με το όνομα τους!

Ας είναι αιωνία η μνήμη Του. Λείπει πολύ απο την Ελλάδα και την Εκκλησία μας.