Αδελφέ μου συναμαρτωλέ

Αδελφέ μου συναμαρτωλέ

Αδελφέ μου συναμαρτωλέ,
Φίλος μου απέστειλε ένα ηχητικό αρχείο από μία εκπομπή σου… Περιγράφεις ένα περιστατικό που έλαβε χώρα στο Όρος Θαβώρ την ημέρα της Μεταμορφώσεως. Μια δαιμονισμένη περνάει μπροστά απ’ τους ανθρώπους και τους λέει διάφορα. Όταν έφτασε μπροστά σε σένα σου λέγει: “Γιατί έχεις μακριά γένια και μαλλιά; Εσένα θα σε κάνω να τα αφήσεις ένα πόντο. Θα σε κάνω να γίνεις μοντέρνος παπάς”…! Το θυμάσαι; Κι έκανες μετά την προσευχή σου, όπως διηγείσαι, για να σε φυλάξει ο Θεός από τον πειρασμό…
Ο πειρασμός όμως πάτερ μου, αν δεν προσέξουμε, αν τον αψηφίσουμε, αν τον υποτιμήσουμε ή αν υπερτιμήσουμε τις δυνάμεις μας, μας νικάει. Το γνωρίζεις πολύ καλά: “ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται… “.  Αποχωριζόμαστε από τον Θεό, ο οποίος αίρει την χάρη Του, ο διάβολος μας κοσκινίζει… τα γένια γίνονται ένας πόντος και μετά καταποντιζόμαστε!
Ανακοίνωσες πως μετά απ 20 χρόνια ιερατικής ζωής αποχωρίζεται τα ράσα! Και ότι τα ευγνωμονείς, διότι σου έδωσαν κάποιες…”ευκαιρίες”!!!
Μα, πάτερ μου ο ιερεύς του Υψίστου δεν φοράει τα ράσα ευκαιριακά, για να ζήσει έστω ” κάποιες θεανθρώπινες στιγμές”, ούτε φυσικά για να κάνει tour, εξ ου και ο λαός μας λέει “τα ράσα δεν κάνουν τον παπά”, αλλά είναι “ενδεδυμένος την της ιερωσύνης χάριν”, η οποία είναι χαραγμένη στο πετσί του ανεξίτηλα. Ο παπάς αγαπητέ “πάτερ Ανδρέα” που αυτοαποκαλείσαι “σκέτος Ανδρέας”, μεταδίδει άκτιστες ενέργειες, την αγιαστική και σώζουσα Χάρη του Θεού. “Αρνούμενος” την ιερωσύνη σου αρνείσαι αυτήν την Χάρη του Θεού. Ώστε, σε ποια ακριβώς “Αλήθεια του Θεού” αναφέρεσαι, όταν την αρνείσαι;
Γράφεις: “φεύγω από την ιερωσύνη και προχωρώ παρακάτω”!!! Δεν το καταλαβαίνω το “φεύγω” σου! Από πού φεύγεις; Πού ήσουν; Πού πας;
Η ιερωσύνη πάτερ μου είναι αδιάκοπη προσφορά, θυσιαστική πορεία και διακονία. Κατά την ώρα της χειροτονίας σου έλαβες την ιερά παρακαταθήκη -το Σώμα και το Αίμα του Χριστού- για την οποία θα δώσεις λόγο στην Δευτέρα Παρουσία. Δεν υπάρχει “φεύγω”!
Έφυγε ο Ιούδας από το δείπνο και πρόδωσε τον Χριστό με ένα φιλί για τριάκοντα αργύρια!
Έφυγε ο άσωτος υιός και “ελθών εις εαυτόν” σηκώθηκε και πήγε στον Πατέρα του μετανιωμένος!
Ο πρώτος “απελθών απήγξατο”…
Ο δεύτερος “απολωλώς ην και ευρέθη”…
Έχεις ακόμη περιθώριο να κάνεις την σωστή επιλογή!
Ο συναμαρτωλός αδελφός σου
π. Ησύχιος