Προσευχή για την Βηρυτό

Προσευχή για την Βηρυτό

🏑Λαμπρή η πανήγυρις της Μεταμορφώσεως στον Βόλο

Με την δέουσα λαμπρότητα και ιεροπρέπεια εορτάστηκε και φέτος στην Τοπική μας Εκκλησία η μεγίστη Δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, με επίκεντρο τον περικαλλή ομώνυμο Ιερό Ναό του Βόλου.

Την παραμονή της εορτής πραγματοποιήθηκε η υποδοχή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως & Κριμαίας, του Ιατρού, τα οποία θα παραμείνουν προς προσκύνηση στον Ναό έως την Κυριακή 9/8. Ακολούθησε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, τη συμμετοχή πολλών Κληρικών μας, παρουσία του Βουλευτού Μαγνησίας κ. Κώστα Μαραβέγια και ικανού αριθμού πιστών, στο πλαίσιο των μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην τραγωδία που έπληξε την Βηρυτό και κάλεσε τον λαό σε θερμή προσευχή για τον λαό της Λιβανέζικης πρωτεύουσας, μεταξύ των οποίων και πολλοί Ελληνορθόδοξοι, που υπέστησαν τις συνέπειες της δολοφονικής έκρηξης. Ο κ. Ιγνάτιος συνέκρινε το φως που εξέπεμψε η τρομακτική έκρηξη με το φως που εκπέμπει το γεγονός της Θείας Μεταμορφώσεως: «το πρώτο ήταν φως καταστροφικό, που παραπέμπει σε ένα ανάλογο φως, που προέκυψε από την ρήψη της ατομικής βόμβας στην Χιροσίμα, στις 6/8/1945. Ήταν ένα φως και ένα γεγονός που σημάδεψε την ιστορία της ανθρωπότητας για πάντα. Πρόκειται για ανθρώπινα φώτα, που προέρχονται από την ανθρώπινη αδυναμία να διαχειριστεί το αληθινό Φως, που γιορτάζουμε σήμερα, που βίωσαν οι τρεις Μαθητές, το Άκτιστο Φως του Χριστού. Ο Κύριος, που μέχρι εκείνη την στιγμή έκρυβε την Θεότητά Του, που απέφευγε τον έπαινο και τις επευφημίες των ανθρώπων, λίγο πριν το Πάθος, έδειξε αυτό που ακριβώς είναι, τέλειος Θεός. Η δόξα της Θεότητας εφάνη ως Φως. Ο Χριστός έλαμψε ως ο ήλιος. Ήταν το Φως που έφερε χαρά στις ψυχές των Μαθητών, ώστε να μη θέλουν να το στερηθούν ποτέ, γιατί γεύτηκαν τον Παράδεισο. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στα ανθρώπινα «επιτεύγματα» και σ’ αυτό που ο Θεός μάς καλεί να βιώσουμε κοντά Του. Ο άνθρωπος, παραβιάζοντας τους κανόνες που ο Θεός έθεσε στη ζωή μας, εκδηλώνει πάθη, βία και αδυναμίες, συμφέροντα και εγωισμό, που οδηγούν σε καταστροφές. Ο Χριστός μάς προσκαλεί στο αληθινό Φως, που δεν θα σβήσει ποτέ, γιατί είναι το Φως κάθε ψυχής που κοινωνεί την αγάπη του Θεού και λαχταρά τον Παράδεισο. Μόνο οι άνθρωποι που λαχταρούν το Φως του Χριστού θα ζήσουν εμπειρίες σαν κι αυτές που έζησαν οι Μαθητές. Οι Άγιοι είναι τα πρόσωπα που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Κατάφεραν να μείνουν όρθιοι και να βαδίσουν προς την κορυφή, όπου βίωσαν την εμπειρία του Ακτίστου Φωτός. Οι άνθρωποι, συχνά, αρέσκονται στο σκοτάδι, γιατί εκεί κρύβουν πάθη και αδυναμίες και μισούν το φως, γιατί εκεί φανερώνονται τα πάντα. Όμως, το Φως του Χριστού λυτρώνει από τα πάντα. Αυτό βιώνουμε στην Εκκλησία και χαίρεται η ψυχή μας και στις πιο δύσκολες στιγμές, σαν κι αυτές που περνάμε στην πατρίδα μας και σ΄ ολόκληρο τον κόσμο. Αυτές οι δύσκολες εμπειρίες δείχνουν ότι δεν είμαστε αυτοτελείς και μάς διδάσκουν πως πρέπει να είμαστε ταπεινοί σ΄ αυτή τη ζωή…».

Ανήμερα της εορτής τελέστηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου. Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς μας Μητροπόλεως Αρχιμ. Μάξιμος Παπαϊωάννου.