Ναί,ας είναι ένας! Ένας αλλά λέων!

Ναί,ας είναι ένας! Ένας αλλά λέων!

🏑Η αποκαλυπτική γραφίδα του Σεβ. Μητροπολίτη Δράμας κ. Παύλου για την Αγιά Σοφιά περιέσωσε την τιμή του Γένους

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Υπάρχουν γονείς, οι οποίοι γεύονται, κάποια στιγμή στην ζωή τους, την αστοργία και την αγνωμοσύνη των παιδιών τους. Απορροφημένα τα τέκνα από την έγνοια, τις φροντίδες και την μέριμνα της δικής τους ζωής και οικογένειας, λησμονούν τους γονείς, ενίοτε ανήμπορους και περασμένης ηλικίας.

Γράφηκαν και ειπώθηκαν πολλά βαρύγδουπα για την προκλητική απόφαση του Ερντογάν να λειτουργήσει την Αγιά Σοφιά ως μουσείο. Κάποιοι έδραξαν της ευκαιρίας να κατηγορήσουν και να πλήξουν τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Και δεν βρέθηκε κανείς να υπερασπιστεί το όνομά Του!Να μιλήσει και να πει αυτά που δεν μπορεί να πει ο Πατριάρχης.

Πού είναι τα πνευματικά τέκνα της Μητρός Εκκλησίας; Θα μου πείτε μίλησε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος και μάλιστα ασυνήθιστα σκληρά για το θέμα. Μίλησε ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος. Μίλησαν κάποιοι Ιεράρχες του Θρόνου. Αλλά είπαν λίγα μπροστά στο διακύβευμα της Αγιά Σοφιάς. Και ασφαλώς δεν είχαν μόνο αυτοί καθήκον να μιλήσουν για ένα θέμα που πόνεσε τον απανταχού ορθόδοξο κόσμο. Υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που θα έπρεπε να πάρουν το θέμα πάνω τους και με τις φωνές τους να γίνουν η ασπίδα προστασίας του μαρτυρικού Πατριάρχη μας.

Για παράδειγμα είκοσι Ιερές Μονές του Αγίου Όρους, όπου κυρίαρχος Επίσκοπος είναι ο Παναγιώτατος Πατριάρχης εσιώπησαν! Και αναρωτιέμαι γιατί εσιώπησαν;

Λαλίστατοι είναι οι άγιοι Καθηγούμενοι και η Ιερά Κοινότητα –και καλά κάνουν— κάθε φορά που θίγονται προνόμια ή δικαιώματα της Αθωνικής Πολιτείας ή κινδυνεύουν να αποκλειστούν από κάποιο…ΕΣΠΑ.

Γιατί δεν έπραξαν το ίδιο τώρα; Γιατί δεν έσπευσαν στο πλευρό του Επισκόπου τους όταν κάποιοι ανιστόρητοι βγήκαν και τον κατηγόρησαν;

Επίσης υπάρχουν Ιερές Πατριαρχικές Μονές ανά την Ελλάδα, τα λεγόμενα Σταυροπήγια.Πολλά εξ αυτών είναι ιδιαιτε´ρως δραστήρια και εύπορα. Γιατί δεν στήριξαν όπως θα έπρεπε την πνευματική τους Αρχή;

«Μάλλον φιλούσιν οι ποιήσαντες ευ τους παθόντας ή οι παθόντες ευ τους ποιήσαντας» μας υπενθυμίζει ο Αριστοτέλης. (Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες).

Υπάρχει Πατριαρχική Μονή που ο Καθηγούμενος όχι μόνο δεν στηρίζει τον Πατριάρχη του, αλλά με τις πράξεις του και την αμετροέπειά του διασύρει την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία. (Έχουμε ασχοληθεί εκτενώς με την αγιοσύνη του και θα συνεχίσουμε!)

Βεβαίως, πάντοτε υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις! Ας είναι λίγοι, ελάχιστοι, ένας!

«Ναί,ας είναι ένας» έλεγε ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Ένας αλλά λέων!Μερικές φορές είναι προτιμότερος από τους πολλούς και άχρηστους!Ουχί ως χαμαιλέοντες αλλ´ως λέοντες πυρ πνέοντες!

Ένας Επίσκοπος, διάδοχος του Εθνοϊερομάρτυρος Σμύρνης Χρυαοστόμου του από Δράμας, με προσφυγική-ποντιακή καταγωγή, ένας καλός άγγελος του Πατριάρχη του Γένους μας. Και δεν είναι άλλος από τον Μητροπολίτη Δράμας κ. Παύλο!

Ένας Επίσκοπος με λόγο και μπέσα- ακριβό αιτούμενο στο χώρο αυτό. Ποτέ δεν έκρυψε την προσήλωση του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και προσωπικά στον Οικουμενικό Πατριάρχη μας. Κι όταν οι άλλοι τον πουλούσαν και τον άδειαζαν με υποσχέσεις και τεμενάδες, ο Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος έμενε ως το τέλος πιστός βιώνοντας και ενσαρκώνοντας τον λόγο του Αλεξανδρινού ποιητή Καβάφη:

Ποτέ από το χρέος μη κινούντες⸱
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία⸱
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε⸱
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Ο Μητροπολίτης Δράμας Παύλος έδωσε προχθές στη δημοσιότητα ένα συγκλονιστικό κείμενο για την Αγιά Σοφιά. Γράφει αλήθειες που δεν τόλμησε κανείς να πεί και να γράψει. Δεν έκλαψε απλώς που χάσαμε την Αγιά Σοφιά επειδή την έκανε τέμενος ο Ερντογάν. Αλλά έβαλε τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων και γράφει τις αλήθειες εκείνες που αν αποτελούσαν επίσημο προβληματισμό των υπευθύνων πολλά πράγματα θα είχαν πάρει το σωστό δρόμο. .

Έγραψε ο Σεβ. Δράμας και είχε απόλυτο δίκαιο:

«Ὁ πανίερος ναός τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας στήν Κωνσταντινούπολη εἶναι τό σέμνωμα καί τό καύχημα τῆς Ρωμανίας καί τῆς κατ᾿ Ἀνατολάς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας»…
»Εἶναι βλασφημία γιά τήν Ἑλλάδα νά ὑπερασπιζόμαστε τό μουσεῖο «Ἁγία Σοφία». Τί θά πεῖ μουσεῖο; Ἄχρωμο κτίριο. Ναός τῆς ἀδιαφορίας. Ἕνα κουφάρι. Οὔτε κἄν δώσαμε σημασία στήν κραυγή τῆς «Χαναναίας γυναικός», δηλαδή τῆς βουλευτοῦ τῆς τουρκικῆς ἐθνοσυνελεύσεως Χιουντά Καγιά, πού τόλμησε νά πεῖ ὅτι πρέπει νά λειτουργήσει πάλι ὡς ὀρθόδοξος ναός. Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ τόλμη!».
«…Μέ τό μουσεῖο βέβαια βολεύονται τά παιδιά τοῦ Καρλομάγνου, διότι θάβονται τά ἐγκλήματα τῶν πατέρων τους. Τό 1204 συνετελέσθη ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα ἐγκλήματα κατά τῆς ἀνθρωπότητος. «Ἕνας ὕπουλος νεαρός πάπας (Ἰννοκέντιος ΙΙΙ), ἕνας πολυμήχανος δόγης καί ἕνας φιλόδοξος μαρκήσιος, ὁδήγησαν στήν Ρωμανία τό πλεόνασμα τῶν εὐρωπαίων τυχοδιωκτῶν καί χρεωκοπημένων φεουδαρχῶν, μεταφέροντας στήν Ἀνατολή τήν τότε εὐρωπαϊκή ζούγκλα καί ἐγκαθιστῶντας την στόν ἀπολύτως ἀναγκαῖο νέο ζωτικό χῶρο. Ἡ Ἀνατολή θά ἀπορροφοῦσε τό τυχοδιωκτικό καί ἐργατικό πλεόνασμα τῆς Εὐρώπης».

Επιτέλους! Βρέθηκε ένας Επίσκοπος –ναί μόνο ένας- να στηρίξει τον Πατριάρχη και να πει αλήθειες που πονούν! Να πει όλα εκείνα που θα έπρεπε να έχουν ξεστομίσει επίσημα χείλη.

«Ἡ Ἑλλάς, ὡς χώρα-μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, πρέπει μέ παρρησία νά ζητήσει τήν ἐπιστροφή τῶν κειμηλίων τῆς Ἁγίας Σοφίας, πού ληστεύθηκαν τό 1204, ὥστε νά ἐπανέλθουν στόν φυσικό τους χῶρο, ὅπου καί θά ἐκτίθενται. Δέν χρειάζεται φλυαρία, μισόλογα, ἔνοχες σιωπές, κροκοδείλια δάκρυα. Σύγχρονος πολιτικός διανοητής εἶπε: «Αὐτό πού λείπει στίς Βρυξέλλες, τό Βερολίνο, τήν Ρώμη, τό Παρίσι, εἶναι ὁ πολιτικός λόγος. Λείπει ἡ πολιτική σέ πολλές προληπτικές καί θεραπευτικές ἐκφράσεις καί διαστάσεις της».

Ακούσαμε ποτέ αυτές τις αλήθειες να βγαίνουν από τα χείλη των πολιτικών μας που πάνε κι έρχονται στις Βρυξέλλες κάνοντας απλώς δημόσιες σχέσεις;

Και δίκαια αναρωτιέται ο Σεβ. Δράμας:

«Ἐμεῖς στήν Ἑλλάδα αὐτό τόν καιρό ἐξαντλήσαμε τήν εὐσέβειά μας στίς πένθιμες κωδωνοκρουσίες καί στίς ἀκολουθίες τοῦ Ἀκαθίστου· γιατί ἆραγε; Ὁ Ἀκάθιστος εἶναι παννύχιος δοξολογική εὐχαριστία γιά διάσωση, ὄχι γιά ἀλλαγή φύλου ναοῦ. Τόν Μεγάλο Κανόνα θά ἔπρεπε νά ψάλλουμε, τύπτοντες τά στήθη μας κλῆρος καί λαός, διότι πρό πολλοῦ ἄρχοντες καί ἀρχόμενοι ἀπεμπολήσαμε τήν ἠθική τοῦ Εὐαγγελίου».

Το καταλάβατε αυτό συνέλληνες; Και όσοι ακόμη δυσκολεύεστε να συλλάβετε την αλήθεια αυτή ας κάμετε το σημείο του Σταυρού μήπως και καταλάβετε ποιο ήθος μας διδάσκει πραγματικά αυτός ο Σταυρός και αυτό το Ευαγγέλιο.

Και καταλήγει ο άγιος Δράμας, ο πατριαρχικός και ελληνόψυχος αυτός Ιεράρχης:

«Τελικῶς ἡ ἁγιά-Σοφιά εἶναι πίστη καί ψυχή Ὀρθόδοξη καί συνείδηση Ρωμαίϊκη. Αὐτά τά δυό δέν μπορεῖ κανείς νά μᾶς τά πάρει, ἄν ἐμεῖς οἰκειοθελῶς δέν τά ἐκχωρήσουμε».

Αυτήν την μεγάλη αλήθεια, βιώνει ο Πατριάρχης του Γένους μας με την συνοδεία του στο μαρτυρικό Φανάρι. Και δυστυχώς πορεύεται μόνος! Τόσα τέκνα, μα βουβά, αγνώμονα και άστοργα!

Το κείμενο αυτό του Σεβ. Δράμας κ. Παύλου θεωρώ πως είναι μία ιερή παρακαταθήκη προς όλους μας. Είναι ένα κείμενο – ράπισμα προς όλη την σύγχρονη Ελλάδα που ασχολείται με όλα τα δευτερεύοντα αλλά αγνοεί τα ουσιώδη και σημαντικά.

Ο Σεβ. Δράμας με το τολμηρό αυτό εγχείρημα του περιέσωσε την τιμή του Γένους και έκανε πολλές ψυχές που αναπαύονται εν ειρήνη, να αγάλλονται και «ημείς οι ζώντες,οι περιλειπώμενοι» να αισθανθούμε μια εθνική υπερηφάνεια πως ακόμη και στα σημερινά κούφια χρόνια υπάρχουν Ιεράρχες της Εκκλησίας μας που τιμούν τα ράσα τους και σέβονται τους όρκους που έδωσαν στην χειροτονία τους.