Αφού η Εκκλησία αδυνατεί να λύσει το πρόβλημα δεν  υπάρχει ένας εισαγγελέας να παρέμβει και να δει τι γίνεται μέσα στη ΛΥΔΙΑ;

Αφού η Εκκλησία αδυνατεί να λύσει το πρόβλημα δεν υπάρχει ένας εισαγγελέας να παρέμβει και να δει τι γίνεται μέσα στη ΛΥΔΙΑ;

Του Σωτήρη Τζούμα

Είχα ξεχάσει απο πότε αρχίσαμε γράφουμε και να ξετυλίγουμε το κουβάρι της ΛΥΔΙΑΣ αλλά φρόντισαν ο π. Νικάνωρ και η -εκ δεξιών ή εξ ευωνύμων του- Αδελφή Αναστασία Πεχλιβάνη να μου το θυμίσουν με τα εξώδικα και την Αγωγή που μου έστειλαν.
Γράφουμε τόσους μήνες και όχι μόνο δεν έχει ιδρώσει το αφτί κανενός αλλά τα γεγονότα συνεχίζουν να διαδραματίζονται  με τον ίδιο ρυθμό.
Η γνωστή τρόικα( Νικάνωρ, Μαρία Κράλλη και Αναστασία Πεχλιβάνη) κάνει ό,τι θέλει και οι άλλες αδελφές  καταπιέζονται, υβρίζονται, τρομοκρατούνται  και φοβούνται. Δεν τολμούν να μιλήσουν.
Και κανείς δεν είναι κοντά τους για να τις συμπαρασταθεί και να τις βγάλει από το τούνελ.
Ο Σεβ.Μητροπολίτης  Σερρών Θεολόγος είναι αλήθεια ότι κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες,  φανερά και κρυφά, για να θεραπεύσει το πρόβλημα αλλά δυστυχώς η γνωστή ομάδα απο τη μία δήλωνε πρόθυμη να συναινέσει στην επούλωση των πληγών και από την άλλη έκανε τα ίδια και χειρότερα και ανέτρεπε την προσπάθεια του Μητροπολίτη.
Και ως γνωστόν ο Σεβ. Σερρών ως Μητροπολίτης στον οποίο υπάγεται πνευματικά η Αδελφότητα δεν έχει αποφασιστικό λόγο και ρόλο στη διοίκηση , ούτε μπορεί να επιβάλλει την όποια γνώμη του. Θα μπορούσε ωστόσο, αν ήθελε  να κόψει τον γόρδιο δεσμό ή  τα πόδια του π. Νικάνορα και να του ζητήσει να μην ξαναπατήσει στην επαρχία του αφού σκανδαλίζει και δεν αναπαύει μια μερίδα των αδελφών . Αλλά δεν το κάνει.
Φαίνεται πως αυτά που λέει ο π. Νικάνωρ στα κηρύγματα του ότι μη φοβάστε και  δεν μας πειράζει κανείς, κάπου βασίζονται. Είναι ολοφάνερο ότι ακουμπά σε κάποιες πλάτες. Πολλά λέγονται.
Μάλιστα μερικοί ισχυρίζονται ότι την μεγάλη του δύναμη την αντλεί από τον Γέροντα Εφραίμ τον Βατοπαιδινό. Ομως ο Γέρων Εφραίμ είναι προσεκτικός.Δεν θα έμπλεκε με μια τζούφια κατάσταση. Περισσότερο αποδίδω τις φήμες αυτές σε αυτούς που παριστάνουν  ότι είναι οι εξ απορρήτων του Γέροντος ( Σεβ. Νέας Κρήνης Ιουστίνος  και π. Χρυσόστομος Μωυσέως) παρά στον ίδιο τον Γέροντα Εφραίμ.
Εκείνο ωστόσο που προκαλεί την έκπληξη και δυσφορία μας είναι το γεγονός ότι ο Σεβ. Ελασσώνος Χαρίτων ένας σοβαρός και διακριτικός Ιεράρχης, μολονότι εμπλέκεται στην υπόθεση αυτή αφού ο π.Νικάνωρ ανήκει στην Μητρόπολη του και ενώ έχουμε επικαλεστεί το όνομα του σε αρκετά ρεπορτάζ δεν μπήκε στην κόπο να μας απαντήσει ή να μας πει δημοσίως τη θέση του.Αντιμετωπίζει το γεγονός ωσάν να μην τον αφορά. Κάποτε θα φανεί το γιατί. Έως τότε ευκαιρία για προσευχή.
Σήμερα δημοσιεύουμε τέσσερις επιστολές που έχουν ιδιαίτερη αξία και βαρύτητα. Προέρχονται μέσα από τις ίδιες τις αδελφές της ΛΥΔΙΑΣ, από την πλευρά των διωκόμενων.
Κάποιες από αυτές τις αδελφές δεν τολμούν σήμερα να πατήσουν το πόδι τους στην ΛΥΔΙΑ( τρώνε πόρτα), ενώ κάποιες άλλες δεν τολμούν να βγουν και να επισκεφθούν τις άλλες διότι …ούτως έδοξε τη Προεστώση! Για τόσο
ανθρώπινες συνθήκες μιλάμε.
Κι όμως αποφάσισαν  να μιλήσουν . Και να στείλουν τον καημό τους όχι με εξώδικο όπως ο π. Νικάνωρ και η Αδελφη Αναστασία αλλά με ανθρώπινες  επιστολές – διαφορά δύο κόσμων εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους. Ο ένας κόσμος μοχθηρός και ο άλλος κόσμος ταπεινός και ανθρώπινος.
Στις επιστολές αυτές   τις οποίες μας απέστειλαν οι δοκιμαζόμενες αδελφές της ΛΥΔΙΑΣ  μας  περιγράφουν το μαρτύριο που ζουν  και μας ενισχύουν στον αγώνα μας.
Από τον τρόπο γραφής διακρίνει κανείς πόσο σεβαστές γυναίκες είναι . Ενώ υποφέρουν δεν θέλουν να πουν ευθέως τα βάσανα τους για να μην κάνουν κακό στην Εκκλησία αλλά με διακριτικό τρόπο προσεγγίζουν το πρόβλημα.
Μου είναι πολύ δύσκολο να διαβάζω τέτοια κείμενα και ακόμη πιο δύσκολο να τα δημοσιεύω. Όμως το ότι οι γυναίκες αυτές που φοβούνται ακόμη  και την σκιά τους μπήκαν σε αυτή την διαδικασία να γράψουν επιστολές ενίσχυσης της αρθρογραφίας μας και συμπαράστασης στην δικαστική περιπέτεια που ξεκινάμε με τον π. Νικάνορα,αυτό για μένα είναι μεγάλη , είναι  ύψιστη  τιμή και ευλογία. Και όπως ξεκινήσαμε έχοντας ως οδηγό μας τον Κύριο να οδηγεί τα βήματά μας, με την ίδια παρακαταθήκη συνεχίζουμε τον αγώνα και δηλώνουμε απερίφραστα ότι θα τον φτάσουμε με κάθε προσωπικό τίμημα μέχρι το τέλος.
Η αλήθεια θα λάμψει.
Ευελπιστώ ωστόσο μετά την δημοσίευση και αυτών των επιστολών ότι δεν κατάφερε να το κάνει η Εκκλησία να το πράξει η Δικαιοσύνη. Να ενδιαφερθεί κάποιος εισαγγελεύς και να παρέμβει για να δει τί γίνεται μέσα σε αυτό το εκκλησιαστικό κατά τα άλλα ίδρυμα που περισσεύουν οι απαγορεύσεις και όχι η αγάπη και η ανοχή στον πλησίον.
Ίδού οι επιστολές των Αδελφών:

Αγαπητέ κ. Τζούμα,
Ανήκω με την Χάρη του Θεού στην Αδελφότητα ΛΥΔΙΑ από 50ετίας. Όταν εκοιμήθη ο αείμνηστος Γέροντάς μας π. Θεόφιλος όλοι, μέλη της Αδελφότητος αλλά και φίλοι αυτής, περιμέναμε να αναλάβει τις λειτουργικές μας ανάγκες και δη το Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως ο π. Ισαάκ.
Ωστόσο χωρίς να αντιληφθούμε τότε πώς, αντί του π. Ισαάκ, μας εμφανίστηκε ο π. Νικάνωρ. Κανείς μας δεν είχε τον λογισμό να αμφισβητήσει τα λεγόμενά του και τον αποδεχθήκαμε ομόφωνα.
Όταν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα άρχισαν τα προβλήματα, του δώσαμε χρόνο, κάνοντας υπομονή ώστε να μην σκανδαλιστούν ψυχές. Δυστυχώς όμως εκμεταλλεύτηκε την ανοχή μας, ομού με τις αδελφές που συχνά αναφέρετε στα άρθρα σας, και η κατάσταση έφθασε στο απροχώρητο.
Θερμώς ευχαριστούμε που αναδείξατε το πρόβλημα, αν και στην αρχή είχαμε τις επιφυλάξεις μας. Ο Θεός να σας το ανταποδώσει. Συνεχίστε να υπηρετείτε την αλήθεια.

Με εκτίμηση
Χριστίνα Πεόγλου

Αγαπητέ κ. Τζούμα,

Βρισκόμαστε συν Θεώ στην Αδελφότητα ΛΥΔΙΑ πλέον των 60 ετών. Ανήκουμε στον πρώτο πυρήνα που δημιούργησε ο αείμνηστος Γέροντας Θεοφίλος και τα πρώτα μέλη που εγκαταβίωσαν στην Ασπροβάλτα. Τότε, που το σημερινό Κέντρο Εσωτερικής και Εξωτερικής Ιεραποστολής της Αδελφότητος ήταν μόνο πέτρες και πουρνάρια, τα οποία καθαρίσαμε με προσωπική χειρονακτική εργασία. Δόξα τω Θεώ!
Ο π. Θεόφιλος αγάπησε την Εκκλησία και το κήρυγμα του Ευαγγελίου, έτσι έκανε σκοπό ζωής την διάδοση του λόγου του Θεού, γι’ αυτό και με την σύμφωνη γνώμη πάντοτε των οικείων Επισκόπων, μας «εξαπέστειλε» ανά την Μακεδονία να εργαστούμε και να συνδράμουμε στο κατηχητικό έργο των Μητροπόλεων.
Όταν εκοιμήθη ο π. Θεόφιλος εμφανίστηκε «αλλαχόθεν» ο π. Νικάνωρ. Και τότε άρχισαν τα προβλήματα, τα οποία έχετε περιγράψει πολύ αναλυτκά.
Εμείς, όπως και αρκετές άλλες αδελφές, δεν τον έχουμε πια πνευματικό. Είναι κι άλλες αδελφές που θα ήθελαν να επικοινωνήσουν μαζί σας, αλλά φοβούνται ότι η ζωή τους εδώ θα χειροτερέψει, ο πόλεμος θα ενταθεί και… δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι τις ίδιες αντοχές.
Σας ευχαριστούμε για την στήριξη! Η δημοσιογραφική σας έρευνα ήταν καταπληκτική. Γνωρίζετε τα  γεγονότα σαν να ζείτε στην Ασπροβάλτα! Συνεχίστε να υπηρετείτε την Εκκλησία και την καλή δημοσιογραφία.

Με την εν Κυρίω αγάπη
Λαμπρινή Στυλιανίδου
Δήμητρα Τζελέπη

Αγαπητέ κ. Τζούμα

Ύστερα από παρότρυνση πνευματικών ανθρώπων, σεβάσμιων κληρικών, αποφασίσαμε να σας αποστείλουμε αυτήν την ευχαριστήρια επιστολή, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα πως η εξάμηνη και πλέον ενασχόλησή σας με το πρόβλημα της Αδελφότητός μας και τα όσα αποκαλυπτικά γράφετε στα άρθρα σας είναι έγκυρα και αληθινά.
Ο π. Νικάνωρ και οι περί αυτόν αδελφές ενεπλάκησαν σε δραστηριότητες, ενέργειες και πράξεις που πόρρω απέχουν από την ιδιότητά τους και τά καθήκοντά τους. Από την αρθρογραφία σας αντιλαμβανόμαστε ότι έχετε πλήρη και σαφέστατη εικόνα των όσων συμβαίνουν στην ΛΥΔΙΑ και των όσων υφιστάμεθα όλες όσες θέλουμε να μείνουμε πιστές στις παρακαταθήκες του αειμνήστου π. Θεοφίλου και ενταχθήκαμε σ’ αυτό το έργο της Εκκλησίας από 45ετίας.
Σας ευχαριστούμε για την, με πολλή διάκριση και σεβασμό, ανάδειξη του προβλήματός μας και διά του διαδικτυακού σας βήματος, ευχαριστούμε όλους τους γνωστούς και αγνώστους φίλους της Αδελφότητος που επικοινώνησαν μαζί σας και τάχθηκαν δημόσια στο πλευρό μας.
Ζητούμε συγγνώμη για την θλίψη που προκαλέσαμε άθελά μας στον λαό του Θεού και παρακαλούμε όλους σας να ενώσουμε τις προσευχές μας ώστε να λάβει τέλος αυτό το πρόβλημα που ταλανίζει την Αδελφότητά μας και έχει ίσως σκανδαλίσει ψυχές.
Έρρωσθε κ. Τζούμα και ο Θεός να σας χαρίζει κάθε καλό.

Με αγάπη Χριστού

Θεοχάρη Χασιώτου

Αξιότιμε κ. Τζούμα

Βρίσκομαι στην Αδελφότητα από μαθήτρια του 6ταξίου τότε Γυμνασίου και τώρα πλησιάζω τα 80.
Όταν αρχίσατε να αρθρογραφείτε για τα τεκτενόμενα επί των ημερών του π. Νικάνορος στην ΛΥΔΙΑ, αντέδρασα.
Ωστόσο, σύμφωνα με την παροιμία του σοφού μας λαού «τον βραδυνό σου τον θυμό κράτα τον για το πουρνό», το ανέβαλα. Και ευτυχώς. Η δημοσιότητα που έλαβε το πρόβλημά μας λειτούργησε θεραπευτικά, όπως ακριβώς το φως και το οξυγόνο σε μια χαίνουσα, όπως γράψατε κι εσείς, πληγή.
Ο κόσμος που νομίζαμε πως θα σκανδαλιστεί, μας στήριξε και μας απέδειξε πως έχει αλάνθαστο κριτήριο και αντιλαμβάνεται ότι η Εκκλησία είναι πάνω από τους ανθρώπους. Και ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε μόνο πάθη και αδυναμίες.
Ευχαριστούμε για την συμβολή σας στο πρόβλημα. Οι μαρτυρίες και οι πληροφορίες που αναφέρετε στην πολύμηνη αρθρογραφία σας είναι σίγουρα προϊόν μιας σωστής και έγκυρης δημοσιογραφικής έρευνας.

Ο Θεός μαζί σας
Αλεξάνδρα Αφεντουλίδου