Ουδέποτε  έγινε η αγία λαβίδα «αντικείμενο» μετάδοσης νόσου.

Ουδέποτε έγινε η αγία λαβίδα «αντικείμενο» μετάδοσης νόσου.

 

 

 

 

Στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο και στο πέμπτο κεφάλαιο συναντάμε τον Χριστό να θεραπεύει μία γυναίκα αιμορροούσα. Μετά το θαύμα ο Χριστός της λέει: «Κόρη μου, η πίστη σου σε έκανε καλά, πήγαινε εις ειρήνη και να είσαι υγιής από την αρρώστεια σου».

Αξίζει να παραθέσουμε την σχετική περικοπή:

«Τῷ καιρῷ εκείνω, επορεύετο ὁ Ἰησοῦς καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν. Καὶ γυνή τις οὖσα ἐν ρύσει αἵματος ἔτη δώδεκα, καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν καὶ δαπανήσασα τὰ παρ᾿ ἑαυτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα, ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· ἔλεγε γὰρ ἐν ἑαυτῇ ὅτι ἐὰν ἅψωμαι κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ, σωθήσομαι».

Είναι αξιοσημείωτος ο τρόπος με τον οποίο θεραπεύτηκε η γυναίκα. Είχε την πεποίθηση ότι ακόμη κι αν άγγιζε τα ενδήματα του Χριστού, θα γινόταν καλά. Και έτσι έγινε!

Μερικά χρόνια αργότερα, στα Ιεροσόλυμα, πλήθος ανθρώπων ασθενούντων περίμεναν υπομονετικά να περάσει από τους δρόμους και τις πλατείες ο απόστολος Πέτρος με σκοπό «έστω να πέσει επάνω τους η σκιά»του αποστόλου για να θεραπευτούν. Όπερ και εγένετο.

Η ΔΙΣ της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέδωσε ένα ανακοινωθέν το οποίο αναπαύει κάθε χριστιανό. Εμμένει στην εξ αρχής εκφρασθείσα δογματική και θεολογική επιβεβαίωσή της ότι «το Ιερό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας παραμένει αδιαπραγμάτευτο όπως μας παρεδόθη από την περί αυτού διδασκαλία της Ορθοδόξου Παραδόσεως και των αγίων Πατέρων της αγίας μας Εκκλησίας», ως επίσης και το ότι «η διαδικασία μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας προς τους πιστούς παραμένει ως έχει και όπως μας έχει παραδοθεί υπό των αγίων Πατέρων και υπό της Ιεράς μας Παραδόσεως».

Επιτέλους η Εκκλησία έβαλε τα πράγματα στην θέση τους. Διότι πολύ σκανδαλιστήκαμε και προβληματιστήκαμε από τις διάφορες ενέργειες και προτάσεις επισκόπων, οι οποίοι εφεύραν διάφορα. Αισθανθήκαμε ευάλωτοι που Ιεράρχες της Εκκλησίας μας στην αλλοδαπή, πριν ακόμη αποφανθεί η Εκκλησία επισήμως εφηύραν και επέβαλλαν νέους τρόπους μετάδοσης της θείας κοινωνίας ! Απαράδεκτα πράγματα που σκανδαλίζουν τους πολλούς και ικανοποιούν μια μερίδα ισχυρών πλην όμως   ολιγοπίστων που έχουν μπλέξει το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας με τα αναλώσιμα του σπιτιού τους. Αλλά η Εκκλησία είναι Θεοίδρυτος οργανισμός και δεν έχει σχέση με τα μικρά και ασήμαντα του κόσμου τούτου. Η πίστη μας δεν σηκώνει εκπτώσεις και παραχωρήσεις. Ή πιστεύουμε, ή δεν πιστεύουμε. 

Βεβαίως η αγία λαβίδα δεν υπήρχε ανέκαθεν, διότι στην αρχαία εποχή οι Χριστιανοί μετελάμβαναν χωριστά του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου. Και το μεν Σώμα το δέχονταν στη δεξιά παλάμη που έμπαινε πάνω στην αριστερή, το δε Αίμα το έπιναν απευθείας από το Άγιο Ποτήριο, όπως ακριβώς μέχρι σήμερα κοινωνούν οι κληρικοί. Η λαβίδα πιθανώτατα εισήχθη για λόγους πρακτικούς, δηλ. για την αποφυγή βεβήλωσης της Θ. Κοινωνίας κατά τη μετάδοση σε νήπια και ασθενείς [που δεν μπορούσαν να πιουν από το Ποτήριο], και με τον χρόνο επεκράτησε χάριν ευκολίας. 

Από συμβολική πλευρά, η λαβίδα υπενθυμίζει την λαβίδα εκείνη, με την οποία κατά το όραμα του προφήτη Ησαΐα ένα Σεραφείμ έλαβε άνθρακα από το θυσιαστήριο και τον μετέδωσε στον προφήτη για να τον καθαρίσει από τις αμαρτίες του, όπως ο άνθραξ του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου «καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας» αναφέρει ο αείμνηστος Καθηγητής πρωτοπρεσβύτερος  Κωνσταντίνος  Παπαγιάννης

Ωστόσο, καθιερώθηκε και διά μέσου των αιώνων, οι οποίοι γνώρισαν πανδημίες και μεταδοτικές αρρώστιες, ουδέποτε έγινε η αγία λαβίδα «αντικείμενο» μετάδοσης νόσου.

Όταν το άγγιγμα του ενδύματος του Χριστού ή η σκιά του αποστόλου Πέτρου θεράπευαν «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν», είναι ποτέ δυνατόν να προβληματιζόμαστε μήπως η αγία λαβίδα, η οποία εμβαπτίζεται στο Πανάγιο Αίμα του Χριστού μας, μπορεί να γίνει φορέας μικροβίων και γι’ αυτό πρέπει να την βουτήξουμε στο ζεστό νερό ή στο οινόπνευμα;;; Άπαγε της βλασφημίας!