Δήλωση- βόμβα Ιερωνύμου στο Αίγιο δημιουργεί κλίμα διαδοχής στην Εκκλησία

Του Σωτήρη Τζούμα

Τελικά όλα τα σημαντικά στην Εκκλησία γίνονται στο παρασκήνιο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος ενώ δεν μίλησε καθόλου- όπως το συνηθίζει άλλωστε- σε όλο το τελετουργικό της Ενθρόνισης του νέου Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Ιερωνύμου, αποφάσισε να πεί δυό λόγια κατά την διάρκεια του επισήμου γεύματος, της ενθρόνισης.

Κι εκεί ήταν που έριξε τη «βόμβα» και αιφνιδίασε τους πάντες με τα λεγόμενά του ότι θα ήθελε να μιμηθεί την κίνηση του Μητροπολίτη πρωην Καλαβρύτων Αμβροσίου που παραιτήθηκε του επισκοπικού θρόνου στην κατάλληλη ώρα. Μάλιστα την χαρακτήρισε ως πράξη σώφρονα και ηρωϊκή.

Πολλοί εξέλαβαν την δήλωση αυτή, ως προτροπή του Αρχιεπισκόπου προς τους γηραιούς και ανήμπορους Μητροπολίτες που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους, να παραδώσουν τη σκυτάλη την κατάλληλη ώρα σε νεότερους Ιεράρχες.

Ταυτόχρονα όμως με την δήλωσή του αυτή, ο κ. Ιερώνυμος για πρώτη φορά τοποθετείται δημοσίως και μας αποκαλύπτει τις προθέσεις του ιδίου για το μέλλον του στο τιμόνι της Ελλαδικής Εκκλησίας, ανοίγοντας άθελά του(;) κλίμα διαδοχολογίας

Μάλιστα όταν αναφέρθηκε στον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιο, τον οποίο όπως είπε τον θαυμάζει πολύ για την πράξη της παραίτησής του και ότι θα ήθελε να τον μιμηθεί, καταχειροκροτήθηκε.

«Σαν τον Αμβρόσιο επιθυμώ να φύγω και εγώ, παραχωρώντας σε νεώτερο Άξιο Ιεράρχη την θέση μου», είπε ο Αρχιεπίσκοπος.

Την ίδια ώρα στα τραπέζια των συνδαιτυμόνων κάθονταν περί τους 30 Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος μεταξύ των οποίων ήταν δε διαφορετικά τραπέζια και οι φερόμενοι ως δελφίνοι Μητροπολίτες Σύρου Δωρόθεος , Μεσσηνίας Χρυσόστομος και Νέας Ιωνίας Γαβριήλ οι οποίοι δεν έκανα κανένα μορφασμό αλλά ούτε και αντάλλαξαν ματιές μεταξύ τους.

Οι επόμενες μέρες θα μας δείξουν αν η δήλωση- βόμβα του Αρχιεπισκόπου είχε κάποια βάση ή ήταν ένα Αρχιεπισκοπικό πυροτέχνημα- Αρβανίτικης επινόησης- ανάλογο εκείνου που μας είχε πει προ διετίας:

– «Πάω στη Σύρο να δώσω το δακτυλίδι της διαδοχής».

Εκτός και αν όντως έφτασε η ώρα να το παραδώσει!