Από την παντοδυναμία του Σεραφείμ, στο ροκάνισμα του Χριστόδουλου και στην εκτόξευση του Ιερώνυμου!

Του Σωτήρη Τζούμα

Η σημερινή Ιεραρχία με τις εκλογές των τριών νέων Μητροπολιτών και των δύο Επισκόπων, μας θύμισε πολλά.
Μας έφερε στη σκέψη όλη την σύγχρονη εκκλησιαστική μας  ιστορία,  από τα έτη Αρχιεπισκοπείας του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, τα πέτρινα χρόνια της Αρχιεπισκοπείας του Μακαριστού  Χριστοδούλου ο οποίος δεν χάρηκε ούτε μία μέρα στα δέκα χρόνια χωρίς σκοτούρες, επιθέσεις και ίντριγκες μέσα στην Ιεραρχία.Εξαιτίας όλων αυτών  κάνουμε τους συνειρμούς μας και σκεφτόμαστε το χθες και το σήμερα και συγκρίνουμε.

Ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ έμεινε στο πηδάλιο της Εκκλησίας μας για 24 ολόκληρα χρόνια . Χρόνος ικανός για να αλλάξει εκ βάθρων τη σύνθεση της Ιεραρχίας.
Συνέτεινε βέβαια  σε αυτό και η πολιτική  συγκυρία της εποχής εκείνης, η οποία προκάλεσε  την παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου του Α ´ και έφερε στο προσκήνιο τον  από Ιωαννίνων Σεραφείμ, με την άνοδό του στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο των Αθηνών.
Ο νέος Αρχιεπίσκοπος τότε για να επιβιώσει αποφάσισε  να αποκεφαλίσει δώδεκα «ενοχλητικούς» για τον ίδιο  εράρχες και να εκλέξει στη θέση τους νέους  Ιεράρχες της απολύτου εμπιστοσύνης του. Στη συνέχεια δημιούργησε νέες Μητροπόλεις που προέκυψαν από κατάτμηση παλαιών μεγάλων Μητροπόλεων.
Δηλαδή με το καλημέρα σας ο αείμνηστος Σεραφείμ ήξερε ότι ελέγχει  το ήμισυ της Ιεραρχίας. Αυτό του έδινε τη σιγουριά που ήθελε για να διοικεί την Εκκλησία χωρίς εμπόδια .
Μέχρι το 1998 που έφυγε από τη ζωή  και συγκεκριμένα μέχρι το 1996, είχε ανανεώσει τα 2/3 της Ιεραρχίας.
Τον θεωρούσαν όλοι  παντοδύναμο.
Και όπως ο ίδιος έλεγε χαριτολογώντας προς το τέλος της Αρχιεπισκοπείας του: -« Τώρα  πια μπορώ να εκλέξω Μητροπολίτη όποιον θέλω ακόμη και τον…….»
Αλλιώς, φυσικά  το έλεγε, αλλά δεν είναι απαραίτητο να το μεταφέρουμε ατόφιο.Όλοι καταλαβαίνουμε τί εννοούσε!
Ο Σεραφείμ άφησε πίσω του σημαντικούς Ιεράρχες. Από την γενιά των δικών του Ιεραρχών ξεπετάχτηκαν δύο Αρχιεπίσκοποι- Χριστόδουλος και Ιερώνυμος- και πρόκυψαν δύο εν δυνάμει-Θεσσαλονίκης Ανθιμος και Σπάρτης Ευστάθιος.
Ο Σεραφείμ ανέδειξε Ιεράρχες όπως οι Σερρών Μάξιμος, Ιωαννίνων Θεόκλητος, Φιλίππων Προκόπιος, Νικοπόλεως Μελέτιος, Φθιώτιδος Νικόλαος, Νεαπόλεως Διονύσιος, Χίου Διονύσιος,Ελασσώνος Βασίλειος,Καλαβρύτων Αμβρόσιος,
Πειραιώς Καλλίνικος κ.ά.

Τον Σεραφείμ διαδέχθηκε ο Μεγάλος Χριστόδουλος.
Κατά την χρυσή δεκαετία Χριστοδούλου,η οποία άλλαξε κυριολεκτικά την εικόνα της Εκκλησίας και την έβαλε  στο χάρτη της κοινωνίας, ο Μεγάλος Πρωθιεράρχης εξέλεξε περί τους 33 Μητροπολίτες .
Παρά τον πόλεμο που του έκαναν- οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι αρουραίοι, οι οποίοι μέχρι σήμερα  επιβιώνουν μέσα στα λασπόνερά τους και δημιουργούν προβλήματα στην Εκκλησία- παρά το ροκάνισμα που δέχθηκε από τους κακεντρεχείς, τους φθονερούς  και τους  ατάλαντους , κατάφερε μέχρι το 2007, δηλαδή μέσα σε εννέα χρόνια,  να εκλέξει περισσότερο από το 1/3 της Ιεραρχίας.
Και δεν έκανε Ιεράρχες του σορού, ούτε τους ανακάλυπτε στις μικρές αγγελίες και τους προωθούσε.
Έκανε προσωπικότητες!
Ο Χριστόδουλος μας άφησε πίσω του σημαντικές προσωπικότητες! Η Ιεραρχία μας  διαθέτει σήμερα έναν Εδέσσης Ιωήλ, έναν Μεσογαίας Νικόλαο,έναν  Σερρών Θεολόγο,έναν Δημητριάδος Ιγνάτιο, έναν Νέας Σμύρνης Συμεών, έναν Καισαριανής Δανιήλ, έναν Πειραιώς Σεραφείμ,έναν Σύρου Δωρόθεο, έναν Δράμας Παύλο, έναν Κορίνθου Διονύσιο, έναν Γόρτυνος Ιερεμία, ακόμη και έναν Μεσσηνίας Χρυσόστομο και άλλους πολλούς. Δεν είναι τέλειοι! Αλλά έχουν κάτι να πούν σήμερα στο λαό μας και να δώσουν πολλά  στην Εκκλησία μας.
Αν ο Θεός έδινε χρόνια στον Χριστόδουλο  και αν μέχρι σήμερα εξακολουθούσε να διοικεί  την Εκκλησία μας και να  τον έχουμε  κοντά μας  θα είχε ανανεώσει την Ιεραρχία και θα γευόμαστε το όραμα που είχε για την Εκκλησία και την πατρίδα μας. Φαντασθείτε ποιά θα ήταν η θέση της Εκκλησίας σήμερα και ποιές θα ήταν οι εξελίξεις.
Αλλά το σχέδιο του Θεού ήταν άλλο.
Τον διαδέχθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β ´ , ο οποίος διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες που τον πλαισίωναν κατά την εκλογή του το 2008, δεν κινήθηκε ρεβανσιστικά και εκδικητικά. Αντιθέτως αγκάλιασε κάποιους από τους ανθρώπους του Χριστόδουλου και… «εκτόξευσε» στο πυρ το εξώτερον κάποιους άλλους, όπως ας πούμε  τον υπογράφοντα.
Αυτή είναι η αλήθεια! Και η ιστορία πρέπει να γράφεται με πραγματικά στοιχεία και όχι με τζούφιες ιστορίες παραφουσκωμένων φιλελέδων -πρώην και νυν -που τους ανέχεται το έλεος του Θεού και τους αφήνει να εκτίθενται.

Βέβαια το γεγονός ότι ακόμη και ο νέος Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών  Αρχιμ. Βαρνάβας Θεοχάρης, θεωρείται πνευματικό ανάστημα του Χριστόδουλου , αποτελεί μια απτή  επιβεβαίωση αυτού που προαναφέραμε.
Αν και στην  ιστορία και μάλιστα στην εκκλησιαστική,  οι κερκόπορτες γίνονταν  αντιληπτές  και προσβάσιμες  γιατί πάντα βρίσκονταν  ένας ή πολλοί πρόθυμοι… εφιάλτες.
Όσο περνά ο καιρός, τόσο και θα αυξάνεται ο αριθμός των νέων Μητροπολιτών που εκλέγονται επί των ημερών του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου. Και όπως είπε ο ίδιος:
-«  Αυτοί  που περιμένουν να με διαδεχθούν θα περιμένουν για πολύ ακόμη».
Ο Ιερώνυμος θα ξεπεράσει όλα τα ρεκόρ και θα «εκτοξεύσει» στα ύψη αυτή τη φορά, τον αριθμό των εκλεγέντων υπ´αυτού Μητροπολιτών.
Από σήμερα, μετά τις εκλογές των τριών νέων Μητροπολιτών, Φθιώτιδος, Καλαβρύτων και Λήμνου θα μπορεί μετά βεβαιότητος να πιστεύει ότι θα γραφεί στην ιστορία ως ο Αρχιεπίσκοπος που εξέλεξε τους περισσότερους Μητροπολίτες και ανανέωσε εκ βάθρων την  Ιεραρχία.
Ας ελπίσουμε όταν έλθει η ώρα του απολογισμού θα μπορούμε να σταθούμε στο ισχυρό λήμμα Ιερώνυμος ο Β ´, για να πούμε- όπως κάναμε πριν λίγο με τον Χριστόδουλο-  ότι άφησε πίσω του μία γενιά σημαντικών Ιεραρχών. Γένοιτο!