Σαν όνειρο

Σαν όνειρο

«Εθνικός Κήρυξ»

Εχοντας βιώσει σύψυχα την κρίση της Αρχιεπισκοπής, την αισχύνη του ημιτελούς Ναού του Αγίου Νικολάου, τον καταποντισμό της Θεολογικής Σχολής, κι όλα εκείνα τα τραγελαφικά της Κληρικολαϊκής Συνέλευσης στη Βοστώνη πριν από ένα χρόνο, ομολογώ πως μου φαίνεται σαν όνειρο πως ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος έφτασε το απόγευμα της Τετάρτης στην Αμερική, φορτωμένος ελπίδες και όνειρα για την τοπική μας Εκκλησία της Αμερικής και την ένθεη και φιλότιμη Ομογένειά μας.

Κι όμως είναι πραγματικότητα, ο Ελπιδοφόρος είναι εδώ, κι η Εκκλησία μας γυρίζει σελίδα. Ηταν αναπόφευκτο το ξημέρωμα μιας καινούργιας μέρας, η αρχή μιας καινούργιας πορείας. Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες για τις οποίες συχνά γράφω στα θεολογικά μου άρθρα πως τα πρόσωπα υποστασιάζουν τους θεσμούς, τους εκφράζουν.

Κι ο θεσμός του Αρχιεπισκόπου, ως του Πρώτου, της τοπικής Εκκλησίας, είναι τόσο καθοριστικός, κι αυτή η πραγματικότητα οφείλει να ανακαλυφθεί και πάλι από την αρχή, διότι η πολυδιάσπαση της εκκλησιαστικής μας δομής και βίου έχει κοστίσει ακριβά. Οφείλει να καταστεί συνείδηση πως υπάρχει πλέον υπαρκτός Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος έχει την μέριμνα απάσης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής απ’ άκρου σ’ άκρο της χώρας. Αλλωστε, η Αρχιεπισκοπή Αμερικής είναι μία, ενιαία και αδιαίρετη εκκλησιαστική οντότητα με έναν κυρίαρχο Επίσκοπο, τον Αρχιεπίσκοπο, ή ποιμενάρχη αν προτιμάτε.

Καλώς δεχθήκαμε λοιπόν με πίστη, αγάπη και τιμή τον νέον ποιμενάρχη της εν Αμερική Εκκλησίας μας, τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο. Φαίνεται πραγματικά σαν όνειρο.