Ο Πάνος Καμμένος έκανε αυτό που ξέρει να κάνει πολύ καλά: Ακροβασία!

του Σωτήρη Τζούμα

Σήμερα ο Πάνος Καμμένος έρχεται αντιμέτωπος με αυτό που (δεν)έκανε ο ίδιος το 2012. Με το δίλημμα να μείνω ή να φύγω.

Με τον Πάνο Καμμένο νόμιζα ότι με συνδέουν πολλά, αλλά τελικά στα τέσσερα χρόνια που συγκυβερνά με τον ΣΥΡΙΖΑ ανακάλυψα ότι μας χωρίζει μία άβυσσος!

Τον γνωρίζω από πολλά χρόνια και παρακολουθώ την πορεία του από την εποχή που μπήκε στην πολιτική με τη ΔΗΑΝΑ του Κωστή Στεφανόπουλου, μέχρι το πέρασμα του στη ΝΔ και τη δημιουργία των ΑΝΕΛ.

Όταν το 2004 είπα να δοκιμάσω να μπω στον χώρο της πολιτικής με την παρότρυνση πολιτικών μου φίλων μεγάλου βεληνεκούς και να θέσω υποψηφιότητα στην Β΄ Αθηνών ο Πάνος Καμμένος ήταν ήδη εκλεγμένος βουλευτής από το 1993 και μάλιστα εκλέγονταν πάντα σε καλή σειρά.
Και τότε ένοιωσα για πρώτη φορά τη μοναξιά που εκπέμπει ο χώρος αυτός. Ήταν ο μόνος που με φώναξε και μου έδωσε ένα database με 100.000 ονόματα ψηφοφόρων στη Β´ Αθηνών.

Όλοι οι υπόλοιποι μου έκαναν αισχρό πόλεμο γιατί δεν με θεωρούσαν κομματικό αλλά ξένο σώμα με τη ΝΔ.
Τί να πρωτοθυμηθώ από την εποχή εκείνη; Τραγική εμπειρία… Ανδραγαθήματα νεοδημοκρατικών μπουμπουκιών που εξακολουθούν να καθορίζουν την πορεία του κόμματος.

Ο τότε Αρχηγός της ΝΔ και μετέπειτα πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής έδωσε ένα τέλος στον εφιάλτη- παρωδία που ζούσα με το να μη με βάλει στη λίστα ως υποψήφιο, αφού αυτό είχε απαιτήσει ο τότε Πειραιώς Καλλίνικος επειδή τον είχα ξεμπροστιάσει δημοσίως για τον πόλεμο που έκανε στο ίδιο του το παιδί, τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ο Κώστας Καραμανλής προτίμησε να ακούσει τον Καλλίνικο παρά να επιτελέσει την υπόσχεση που μου είχε δώσει ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μέσα στο Σινούκ, που πηγαίναμε στα ηρωικά Ψαρά με τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.
Υποψηφιότητα δεν έθεσα τότε αλλά η χειρονομία του Πάνου Καμμένου χαράχτηκε ανεξίτηλα στο μυαλό μου ως ένα θετικό σημάδι από ένα νέο πολιτικό που δεν έχει κόμπλεξ και δεν φοβάται να βοηθήσει νέους υποψηφίους που θέλουν να μπουν στην πολιτική.
Ασφαλώς και μου έμεινε η λίστα των ψηφοφόρων. Αχρείαστη για μένα αφού ο Κώστας Καραμανλής με καθυστέρηση τριών ετών με έβαλε υποψήφιο στην… Α Πειραιώς!

Τον Πάνο Καμμένο τον ξανάζησα από κοντά στην ψηφοφορία της 16ης Νοεμβρίου 2011 για το επάρατο μνημόνιο, τότε που με 20 ακόμη συναδέλφους του αρνήθηκε να ψηφίσει το μνημόνιο Παπανδρέου.
Η ΝΔ μόλις είχε εκτελέσει την πρώτη της φιλομνημονιακή κωλοτούμπα.
Μεταξύ αυτών που δεν ψήφισαν το μνημόνιο τότε ήταν ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, η Ελιζα Βόζεμπεργκ (ευρωβουλευτές σήμερα και οι δυο της ΝΔ) και ο Κώστας Μαρκόπουλος βουλευτής Ευβοίας κ.ά.

Η Επιτροπή Δεοντολογίας της Νέας Δημοκρατίας έπειτα από εντολή του προέδρου του κόμματος Αντώνη Σαμαρά στις 16 Νοεμβρίου του 2011, ανακοίνωσε την διαγραφή τους από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.
Όμως ο Πάνος Καμμένος το προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα. Η απόφασή του να μη δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου οδήγησε στην οριστική διαγραφή του από τη ΝΔ.

Στις 13 Φεβρουαρίου 2012 διαγράφηκε οριστικά μαζί με άλλους 20 βουλευτές, ύστερα από την επιλογή τους να καταψηφίσουν τα μέτρα της νέας δανειακής σύμβασης για την Ελλάδα
Το βράδυ εκείνο της διαγραφής συναντήθηκαν όλοι οι εκτός ΝΔ, στο ξενοδοχείο Κάραβελ και έκαναν εκτίμηση της κατάστασης.
Εκεί έπεσε για πρώτη φορά η ιδέα της δημιουργίας ενός αντιμνημονιακού δεξιού κόμματος, με τις ίδιες καταστατικές αρχές με τη ΝΔ.
Οι περισσότεροι στην ομήγυρη ζητούσαν από τον Μανώλη Κεφαλογιάννη να αναλάβει τα ηνία και να ηγηθεί της προσπάθειας και να τους καθοδηγήσει. Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, όμως, δεν επέδειξε θετική διάθεση. Άφησε μετέωρη την απάντησή του με ένα «θα δούμε, αφήστε με μα το σκεφτώ».
Έκτοτε δεν επανήλθε στο θέμα αυτό.

Τώρα που βλέπω τα γεγονότα από απόσταση και με μεγαλύτερη ψυχραιμία, σκέφτομαι πόσα θα είχαν αποφευχθεί στην πολιτική ζωή του τόπου μας, αν το μοιραίο εκείνο βράδυ δεχόταν ο Μανώλης Κεφαλογιάννης να ηγηθεί της προσπάθειας και να κάνει αυτό που έκανε με προθυμία στη συνέχεια ο Πάνος Καμμένος.
Διότι ο Πάνος Καμμένος και το ήθελε και όπως αποδείχθηκε το μπορούσε.
Λες και ήταν έτοιμος από καιρό.
Λίγους μήνες μετά την οριστική του διαγραφή από τη ΝΔ ο Πάνος Καμμένος δημιούργησε τους ΑΝΕΛ με όνομα που επεξεργάστηκε τότε με τον τότε στενό φίλο του Γιώργο Τράγκα ( ο οποίος δημοσίως έχει πει ότι ήταν αυτός που έδωσε το όνομα στο νέο κόμμα).
Η πορεία του έκτοτε γνωστή.
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έλαβαν 670.329 ψήφους, ποσοστό 10,6% και αναδείχτηκαν τέταρτο κόμμα.
Τον Ιανουάριο του 2015 και ύστερα από συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα, το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ξεκίνησε συγκυβέρνηση με το ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Πάνος Καμμένος ορίστηκε Υπουργός Άμυνας. Το ίδιο έτος και λόγω του δημοψηφίσματος για τη δανειακή σύμβαση, η κυβέρνηση παραιτήθηκε αφού πρώτα ψήφισε το επονομαζόμενο μνημόνιο 3. Το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων υπερψήφισε τη συμφωνία.
Στη δεύτερη εκλογική διαδικασία που έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 2015,ο ΣΥΡΙΖΑ σχημάτισε ξανά κυβέρνηση με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, με τον Πάνο Καμμένο να τοποθετείται και πάλι στη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Το Μακεδονικό ζήτημα

Το 2018, παρά τις διάφορες αντιδράσεις και αρνήσεις του για την ονομασία, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά για την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Τον Ιούνιο του 2018 η συμφωνία υπογράφηκε από τους υπουργούς Εξωτερικών των δύο χωρών, Νίκο Κοτζιά και Νικολά Ντιμιτρόφ, καθώς οι δύο πλευρές κατέληξαν στην ονομασία «Βόρεια Μακεδονία».

Ο Πάνος Καμμένος, ύστερα από παραιτήσεις στελεχών και ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών των ΑΝΕΛ, ανακοίνωσε στις 3 Ιουλίου 2018 ότι το κόμμα θα ζητήσει δημοψήφισμα ή εκλογές για τη συμφωνία με τη ΠΓΔΜ.
Έκτοτε πορεύτηκε με πολλές ακροβασίες στην κόψη του ξυραφιού. Είπε πολλές φορές ότι θα παραιτηθεί κι άλλες τόσες ότι θα φύγει από τη συνεργασία του με τον κ. Τσίπρα. Πάντοτε όμως εύρισκε έναν τρόπο να τα γυρίζει.
Ο χαρακτηρισμός που του έδωσαν τα ΜΜΕ ως κωλοτούμπας, μπορεί κάπου να τον εξέφραζε αλλά πάντα εύρισκε τρόπο να μετατρέπει τις ακραίες θέσεις και υπερβάσεις που έκανε σε κοινώς αποδεκτές πολιτικές αποφάσεις.
Σήμερα έγραψε την αρχή του τέλους αυτής της πορείας ή αν του βγει αυτό μπορεί να αποτελέσει την αρχή ενός νέου ξεκινήματος, με όσους τον ακολουθήσουν από τους βουλευτές και τα στελέχη του.
Είναι ολοφάνερο ότι η κ. Κουντουρά, η κ. Χρυσοβελώνη, ο κ. Κόκκαλης θα προτιμήσουν την υπουργική καρέκλα τους από το να συνταυτιστούν με τον κ. Καμμένο.
Ο Τέρενς Κουίκ το έπραξε πρώτος!

Όταν ένα πλοίο βυθίζεται, τα ποντίκια ζητούν να διασωθούν και φεύγουν πρώτα από το βυθισμένο σκάφος.
Σήμερα ο Πάνος Καμμένος έρχεται αντιμέτωπος με αυτό που (δεν)έκανε ο ίδιος το 2012. Με το δίλημμα να μείνω ή να φύγω.
Τότε εκείνος έφυγε από τη ΝΔ γιατί στόχευε ψηλότερα και η αντιμνημονιακή του στάση του τον ευνοούσε και του το εξασφάλισε. Σήμερα οι βουλευτές και υπουργοί του που συμφωνούν και ταυτίζονται με τους χειρισμούς του κ. Τσίπρα γνωρίζουν ότι η περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα δεν τους ευνοεί. Αλλά η επιλογή που έχουν είναι μονόδρομος.
Είτε εμείνουν στη θέση τους για τη Μακεδονία και καταψηφίσουν την συμφωνία των Πρεσπών, είτε απορροφηθούν από τα πολιτικά θέλω του κ. Τσίπρα το τέλος τους θα είναι ζοφερό.

Αυτό το ζοφερό τέλος θέλησε να αποφύγει ο κ. Καμμένος. Γι’ αυτό προτιμά να βγει από το κυβερνητικό σχήμα με το κεφάλι όρθιο και όχι… κομμένο! Έστω κι αργά κατάφερε να κάνει τη διαφορά! Αν του βγει ή όχι αυτή η ακροβασία θα φανεί. Κυριακή κοντή γιορτή!

newpost.gr