You are currently viewing Με την ουδετερότητα που επιδιώκεται  να επιβληθεί  στο Σύνταγμα  διαλύεται αργά αλλά σταθερά  η Εκκλησία! •Τεράστιες οι ευθύνες Αρχιεπισκόπου και Ιεραρχίας!

Με την ουδετερότητα που επιδιώκεται να επιβληθεί στο Σύνταγμα διαλύεται αργά αλλά σταθερά η Εκκλησία! •Τεράστιες οι ευθύνες Αρχιεπισκόπου και Ιεραρχίας!

ΣΩΤΗΡΗΣ Μ. ΤΖΟΥΜΑΣ

Η χώρα μας ζεί αποκαλυπτικές στιγμές.  Η κυοφορούμενη αναθεώρηση του Συντάγματος, οποτεδήποτε συμβεί είναι ολοφάνερο ότι επιδιώκει με έμμεσο τρόπο να  εξαφανίσει  την διαχρονική ισχύ της Εκκλησίας και της Πίστεως, στη ζωή αυτού του τόπου.

Η κοινή γνώμη αντιμετωπίζει προς το παρόν  με   προβληματισμό  την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ περί θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους και της πατρίδας μας.Αλλά το βέβαιο είναι ότι όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι η αντίδραση θα είναι δυνατή και γενναία.

Στόχος της σκληροπυρηνικής  πλευράς της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος που μας κυβερνά  -η οποία αποτελεί  την θλιβερή  μειοψηφία του ελληνικού λαού – είναι να επιβάλλει τις απόψεις αυτές,εφαρμόζοντας  τις αντιεκκλησιαστικές διατάξεις που αφαιρούν από το Σύνταγμα όλα εκείνα που δείχνουν  τον Ορθόδοξο προσανατολισμό της χώρας.

Και εννοείται ότι το όνομα του Ιησού Χριστού ως κεφαλή της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν θα έχει πλέον καμία θέση στα δημόσια πράγματα !

Ο όρος «ουδετερότητα»που με περίσσιο θράσος εκστομίζουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι η αρχή του παγόβουνου, αφού πίσω του   κρύβει πολλές και επικίνδυνες παγίδες.

Πρακτικά τι σημαίνει, αλήθεια,ο όρος ουδετερότητα και το  ουδετερόθρησκο κράτος που θέλουν να επιβάλλουν ; Δεν το εξηγούν με αλήθειες αλλά με μισόλογα.

Οι Πάνος Σκουρλέτης και Νίκος Φίλης πρωτοστατούν σε αυτή την αποκαθήλωση του ορθόδοξου φρονήματος του λαού μας και από κοντά ο Νίκος Ξυδάκης και λοιπές παράφωνες δυνάμεις που θέλουν να θεωρηθούν ως  μία ξεχωριστή και υπολογίσιμη δύναμη μέσα  στο ΣΥΡΙΖΑ, χάρη στην αντιεκκλησιαστική τους αντίληψη και να εγγράψουν ισχυρές υποθήκες στο αριστερό ακροατήριο ενόψει του ζοφερού μέλλοντος που τους περιμένει.

Στόχος τους τα θρησκευτικά σύμβολα και οι εικόνες που υπάρχουν σήμερα σε αίθουσες δημοσίων χώρων, (όπως σε δικαστήρια και σχολεία) να εξαφανιστούν. Τούτη η χώρα που γέννησε και ανέδειξε Αγίους δεν θέλουν να μυρίζει πλέον λιβάνι, αλλά …καπνό  απροσδιόριστης προέλευσης.

Μπροστά σε μία τέτοια εξέλιξη  η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος πρέπει να πάρει θέση με άμεσο και αποφασιστικό τρόπο και να σταματήσει τα ανίερα αυτά σχέδια που δεν θα πλήξουν μόνο  το ιερατείο όπως ισχυρίζονται οι εμπνευστές τους, αλλά θα διαλύσουν την ελληνική κοινωνία.

Επιτέλους ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πρέπει  να βγεί και  να μιλήσει ανοιχτά για το τι ακριβώς έχει συμφωνηθεί  στις μυστικές συναντήσεις του με τον Πρωθυπουργό-  ή δεν συμφωνήθηκε;

Αλλά και η Αξιωματική Αντιπολίτευση  που μπορεί μία πλευρά της να συμφωνεί και να ενθαρρύνει το παράτολμο σχέδιο του κ. Τσίπρα, επισήμως όμως πρέπει να πάρει θέση για όλα αυτά. Τα δέχεται; Συμφωνεί με τις αλλαγές αυτές που επιδιώκει να επιφέρει  στην θρησκευτική αυτοσυνειδησία του ελληνισμού η Κυβέρνηση;   Αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα να πάρουν θέση για αυτές τις τραγικές αλλαγές. Αλλιώς θα είναι όλοι συνένοχοι, έκαστος στο μερίδιο που του αναλογεί στην κατεδάφιση που επιχειρείται σε μία εποχή που οι χώρες της Ευρώπης ξαναγυρίζουν στην Παράδοση.

Δείτε ποιες είναι οι επιδιωκόμενες  μεταβολές:

• Απάλειψη της φράσης ότι «η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος γνωρίζει ως κεφαλή της τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό». Συνεπώς δεν θα αναγνωρίζεται πλέον ο ρόλος του Ιησού Χριστού και δεν τον αποδέχονται στη ζωή της Ελλάδας.

• Απάλειψη  της αναφοράς ότι «η αυτοκέφαλη Εκκλησία διοικείται από την Ιερά Σύνοδο των ενεργεία Αρχιερέων και από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο». Με αυτό επιχειρείται με πραξικοπηματικό τρόπο  η υποβάθμιση του  ρόλου της Ιεράς Συνόδου και μεταφέρεται και τυπικά όλη η εξουσία στα χέρια του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου. Δηλαδή καταργούν  τη Συνοδικότητα για την οποία δόθηκαν σκληρές μάχες από τους Πατέρες της Εκκλησίας μας

•Ειδικά το άρθρο 3 του Συντάγματος που αφορά στις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας συμπτύσσεται σε μία παράγραφο. Προτάσσεται η διακήρυξη ότι η Ελληνική Πολιτεία είναι θρησκευτικά ουδέτερη και ακολουθεί απλώς  η αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως επικρατούσας θρησκείας.

Ασφαλώς  διευκρινίζεται περιγραφικά, για ιστορικούς λόγους, ότι η Εκκλησία μας είναι δογματικά ενωμένη με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και τις άλλες ορθόδοξες εκκλησίες , τηρεί τους αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και την εκκλησιαστική παράδοση, είναι αυτοκέφαλη και διοικείται σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη της, τον Πατριαρχικό Τόμο του 1850 και τη Συνοδική Πράξη του 1928. Ενώ διευκρινίζεται  ότι δεν θίγεται το εκκλησιαστικό καθεστώς της Κρήτης και των Δωδεκανήσων και είναι ανεξάρτητο από τα παραπάνω.

Επίσης, από τη διάταξη απαλείφονται όλες  οι θεολογικού χαρακτήρα αναφορές, όπως και η αναφορά στα όργανα διοίκησης της Εκκλησίας. Όλα αυτά θεωρούνται ως ασύμβατα με την καθιέρωση της θρησκευτικής ουδετερότητας. Και ααφαλως καταργείται η σημερινή παράγραφος 3, η οποία αναφέρεται στο κείμενο της Αγίας Γραφής και στον Ιησού Χριστό.

Το άρθρο  αυτό συμπληρώνεται από ερμηνευτική δήλωση, με την οποία διευκρινίζεται ότι ο όρος «επικρατούσα θρησκεία» δεν αποτελεί αναγνώριση επίσημης κρατικής θρησκείας και, κυρίως, δεν συνεπάγεται δυσμενείς συνέπειες σε βάρος άλλων θρησκευμάτων και γενικότερα στην απόλαυση του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας.

Όλα τα παραπάνω   διαλύουν τον ιστό της Εκκλησίας και εξ αυτού την ίδια την ελληνική κοινωνία  μας. Η ευθύνη της διοίκησης της Εκκλησίας μας είναι τεράστια. Πρέπει να πάρει θέση και να σταματήσει αυτά τα ανίερα σχέδια που θέλουν να μετατρέψουν την Ορθόδοξη Ελλάδα σε μία άχρωμη και ουδετερόθρησκη χώρα- ξέφραγο αμπέλι.