Αναβλήθηκε για 1η Νοεμβρίου, το Β´βάθμιο Συνοδικό, για τον Ηγούμενο της Μονής Πέτρας, Αρχιμ. Διονύσιο Καλαμπόκα

Αναβλήθηκε για 1η Νοεμβρίου, το Β´βάθμιο Συνοδικό, για τον Ηγούμενο της Μονής Πέτρας, Αρχιμ. Διονύσιο Καλαμπόκα

 

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ Μ. ΤΖΟΥΜΑ

Συνήλθε την περασμένη Τρίτη 10 Οκτωβρίου, το δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο,προκειμένου να εξετάσει στο δεύτερο βαθμό την κατάπτυστη υπόθεση διωγμού του Αρχιμ. Διονυσίου Καλαμπόκα, ηγουμένου της Ι. Μονής Πέτρας στην Καρδίτσα, από τον Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος Τιμόθεο, ο οποίος δηλώνει ανερυθριάστως , δεξιά και αριστερά, ότι δεν θα ησυχάσει αν δεν τον διώξει από την Μητρόπολή του(sic) και αν δεν τον καθαιρέσει!
Μετά την αποτυχημένη πρώτη απόπειρά του, να τον καταδικάσει κατά τρόπο ανεπανόρθωτο, στο Αβάθμιο Συνοδικό, το οποίο του επέβαλε ποινή 5ετούς αργίας για αστείες κατηγορίες, είχε..” φορτώσει”  και περίμενε ότι το Β´βάθμιο Συνοδικό αυτή τη φορά, θα ήταν αμείλικτο κατά του Γέροντα Διονυσίου.

Το Β ´ βάθμιο Συνοδικό, αποτελείτο από τους Μητροπολίτες:
-Νέας Σμύρνης Συμεών, Πρόεδρο
και μέλη τους:

-Γλυφάδας Παύλο
-Δράμας Παύλο
-Σισανίου και Σιατίστης Παύλο
-Κορίνθου Διονύσιο
-Κιλκισίου και Πολυανής Εμμανουήλ και
-Χίου Μάρκο

Στο Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο, συμμετείχε– όπως βλέπουμε– και ο Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος, ο οποίος κατά καιρούς έχει εκφρασθεί απειλητικά  προς ενορίτες του, πνευματικά παιδιά του Γέροντος Διονυσίου– από πολλών  ετών–κατηγορώντας τον Γέροντα Διονύσιο με ανοίκειες  και απαράδεκτες εκφράσεις και κατηγορίες.

Για τα επεισόδια αυτά– για τα οποία η πλευρά των απειληθέντων και υβρισθέντων ενοριτών της Γλυφάδας  έχει προσφύγει στην ποινική Δικαιοσύνη–   είχε  ενημερώσει ο Γέροντας Διονύσιος  τον Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος Τιμόθεο.
Η οικογένεια Μελισσηνού που έχει υποστεί όλες αυτές τις παρανοϊκές πράξεις έχει υποβάλλει  μήνυση  εις βάρος του Μητροπολίτη Γλυφάδας  Παύλου για απειλή και εξύβριση και  η ποινική διαδικασία προχωράει.
Για όλα τα παραπάνω ο συνήγορος του Γέροντα Διονυσίου, διαπρεπής νομικός κ. Χρήστος Αποστολίδης, όπως ήταν ανθρωπίνως  φυσικό και νομικώς  ορθόν, ζήτησε την εξαίρεση του Μητροπολίτη Γλυφάδας Παύλου, αφού ο ίδιος δεν είχε την ανθρώπινη ευαισθησία να αυτοεξαιρεθεί και να μη συμμετάσχει σε μία διαδικασία επί της οποίας δεν θα απέδιδε αντικειμενική δικαιοσύνη, αφού  ήταν προκατειλημμένος κατά του Γέροντα Διονυσίου.

Το Δικαστήριο όπως ήταν φυσικό έκανε αποδεκτό το αίτημα για εξαίρεση αλλά διέκοψε την διαδικασία για την 1 Νοεμβρίου,  προκειμένου αναπληρωθεί η θέση του Μητροπολίτη Γλυφάδας με άλλο Ιεράρχη που θα συμμετάσχει ως  αναπληρωματικό μέλος του Β´βαθμίου Συνοδικού Δικαστηρίου.

Επίσης η πλευρά του Γέροντα Διονυσίου,  ανάμεσα στα άλλα έγγραφα που κατέθεσε για να τεκμηριώσει τους λόγους εξαίρεσης του Γλυφάδας Παύλου, κατέθεσε και ένα έγγραφο το οποίο εξηγεί και τεκμηριώνει με στοιχεία  γιατί ο Μητροπολίτης Σουηδίας Κλεόπας, έκανε ό,τι έκανε στη Νορβηγία, με αποτέλεσμα  ο Επίσκοπος  Δοσίθεος να φτάσει  στο αδιέξοδο που ευρίσκεται αήμερα.
Η διαδικασία θα συνεχισθεί την 1η Νοεμβρίου, όπου εκεί θα κατατεθούν και άλλες ενστάσεις, όπως αυτή περί της πλαστογραφίας της επισκοπικής απόφασης με την οποία ο Θεσσαλιώτιδος παρέπεμψε τον Γέροντα Διονύσιο  στο Συνοδικό Δικαστήριο, για την οποία έχει γίνει προσφυγή στην Ποινική Δικαιοσύνη και αν αποδειχθεί αυτό,τότε κινδυνεύουν να παραπεμφθούν άνθρωποι της Μητροπόλεως. Και ασφαλώς θα αναπτυχθούν όλοι οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί επί της υπόθεσης που αποδεικνύουν την αθωότητα του Γέροντα Διονυσίου –αν συνεχισθεί η δίκη και δεν ματαιωθεί, μέχρι το  πέρας της ποινικής διαδικασίας για την απόφαση επί της πλαστότητας της επισκοπικής απόφασης.

Όπως βλέπουμε η Εκκλησιαστική Δικαιοσύνη πάσχει . Και αν ένας κατηγορούμενος κληρικός δεν έχει τη δύναμη να υπερασπιστεί σωστά τον εαυτό του ,πηγαίνει ως πρόβατον επί σφαγή.  Ευτυχώς που υπάρχουν Ιεράρχες με σοβαρότητα που σέβονται τον συνάνθρωπο και αποδίδουν δικαία κρίση.

Κανείς δεν λέγει ότι ο Γέροντας Διονύσιος είναι υπεράνω κριτικής, αλλά ας εκτιμήσουν πρωτίστως το έργο που κάνει τόσα χρόνια στον χώρο της Μοναστικής πολιτείας και μετά ας τον κρίνουν για τα όποια ελαττώματα που μπορεί να έχει ως άνθρωπος. Γνωρίζει ο οικείος Μητροπολίτης που διετέλεσε ως ο τελευταίος Εκπρόσωπος Τύπου του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ότι ο φωτισμένος και φιλομόναχος αυτός Πρωθιεράρχης– που ήξερε να εκτιμά τα χαρίσματα των ανθρώπων και να μην τους “χρησιμοποιεί”, όσο τους έχει ανάγκη και μετά να τους πετά — ότι εκτιμούσε ιδιαιτέρως τον Διονύσιο; Και μάλιστα για την ικανότητά του να αναδιοργανώνει διαλυμένες Μονές. Είχε δε στα επόμενα σχέδιά του να του αναθέσει ειδικά καθήκοντα ώστε να γίνει μία εμπεριστατωμένη εισήγηση για το πώς μπορεί να ανθίσει πάλι ο Μοναχισμός στην Ορθόδοξη Ελλάδα. Και τώρα αυτός έχει μεταβληθεί σε διώκτη και σταυρωτή αυτών των ανθρώπων; Σεβαστό! Αλλά ας μας πληροφορήσει το “γιατί”, για να το μάθουμε και εμείς! Και ας αναρωτηθούν μερικοί- μερικοί, γιατί τα χρόνια που Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος ήταν ο νυν Βρεσθένης Θεόκλητος, γιατί τότε ο Γέροντας Διονύσιος  ήταν σωστός και πειθαρχημένος με όλες τις αδελφότητές του έναντι του Μητροπολίτη τους  και απέδιδαν έργο θαυμαστό;
Διότι  ο Μητροπολίτης Θεόκλητος νοιαζόταν και φρόντιζε να παρακολουθεί με πατρικό ενδιαφέρον και φροντίδα  το έργο τους και να συμμερίζεται τα προβλήματά  τους.
Νοιάστηκε κανείς μετά τον Θεόκλητο γιαυτούς τους Μοναχούς; Πώς ζούν; Πώς σιτίζονται; Πώς διαβιώνουν μέσα στα κοντέινερς (που ο Μητροπολίτης Γλυφάδας τα περιγέλασε), με το κρύο, με την ζέστη και τις λοιπές κακουχίες; Κανείς!

Μόνο διωγμούς και συκοφαντίες γεύονται. Και ήδη η σπουδαία Ηγουμένη-Μοναχή Διοδώρα, που κοσμεί πανορθοδόξως , τον Ορθόδοξο Μοναχισμό της πατρίδας μας, ετράπη εις φυγήν αφού έννοιωσε ανεπιθύμητη στη χώρα που ζεί τα τελευταία  τριάντα χρόνια.
Και  τώρα ο Γέροντας Διονύσιος  κάθεται  στο εδώλιο του κατηγορουμένου και περιμένει από την Εκκλησία  να τον αντιμετωπίσει με αγάπη και στοργή ως φυσική του μητέρα και όχι ως εκδικητική μητριά και να τον αποδώσει  μετά τη δίκαιη  κρίση της,αθώο στην έπαλξή του, παρά τις αψυχολόγητες απειλές που εκτοξεύει ο οικείος Μητροπολίτης, ο οποίος θέλει…” να ξεκουμπηστούν από την Μητρόπολή του(!!!)”.

Ναί από την Μητρόπολή…του!

Τελικώς, δεν  υπάρχει πιο τραγική ειρωνεία   από το να ταυτίζεται  το πρόσωπο με τον θεσμό που εκπροσωπεί και να τον οικειοποιείται. Και αυτό τιμωρείται νομοτελειακώς!