You are currently viewing Το “ποιός είναι ποιός”, των νέων μελών της ΔΙΣ- Γ´ ΜΕΡΟΣ

Το “ποιός είναι ποιός”, των νέων μελών της ΔΙΣ- Γ´ ΜΕΡΟΣ

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ Μ. ΤΖΟΥΜΑ

Περνάμε σήμερα στο τρίτο και τελευταίο μέρος, της ιδιαίτερης αυτής παρουσίασης των νέων μελών που απαρτίζουν την δωδεκαμελή Σύνοδο της Εκκλησίας μας για την 161η Συνοδική περίοδο. Σήμερα θα παρουσιάσουμε τα πέντε τελευταία μέλη. Θα ξεκινήσουμε με τον Μητροπολίτη Σισανίου Παύλο ο οποίος είναι ο τελευταίος εκ των Ιεραρχών που εξελέγησαν επί Χριστοδούλου(εξελέγη τον Μάρτιο του 2006) και θα καταλήξουμε με τους τέσσερις εκλεγέντες επί Ιερωνύμου,από τον Κιλκισίου Εμμανουήλ( εξελέγη τον Οκτώβριο του 2009, μαζί με τους τυχερούς βοηθούς Επισκόπους τότε και νυν Μητροπολίτες Φωκίδος Θεόκτιστο και Άρτης Καλλίνικο) έως και τον τελευταίο σε αυτή την ΔΙΣ Μητροπολίτη Πρεβέζης Χρυσόστομο (εξελέγη τον Οκτώβριο 2012).

9.• Σισανίου Παύλος.

Ο Μητροπολίτης Σισανίου Παύλος, είναι ο τρίτος από τους δυναμικούς κληρικούς που ξεκίνησαν από την Μητρόπολη Χαλκίδος. Πνευματικό ανάστημα του αδικημένου Χαλκίδος Νικολάου, τον οποίο ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ εκπαραθύρωσε με 11 ακόμη Ιεράρχες το 1974.Λίγα χρόνια αργότερα έφυγε απ´αυτή τη ζωή, στενοχωρημένος και πικραμένος για την συμπεριφορά της Εκκλησίας στην οποία αφοσιώθηκε όλη του τη ζωή. Στο προσωπικό του ημερολόγιο “Ξεσπάσματα της καρδιάς μου”, αποτυπώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο όλος ο εσώτερος ευαίσθητος κόσμος του, η μεγάλη του θλίψη αλλά και η απέραντη συγχωρητικότητα για όσα του συνέβησαν..
Ο Παύλος παρέμεινε στην Χαλκίδα και με τον επόμενο Μητροπολίτη Χαλκίδας Χρυσόστομο Βεργή με τον οποίο συνεργάσθηκε αρμονικότατα.

Ο Μητροπολίτης Σισανίου Παύλος, υπήρξε στενός συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου κατά τα 10 έτη της Αρχιεπισκοπείας του. Τον ενέταξε στους στενούς συνεργάτες του ευθύς ως εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και του ανέθεσε τον ευαίσθητο τομέα της νεότητας. Πάντα του άρεσε να τον παρακολουθεί στις ραδιοφωνικές εκπομπές που είχε στο Ρ/Σ της Εκκλησίας και συνήθιζε να λέγει όταν τον άκουγε στο ραδιόφωνο: είναι καλός ο πατήρ Παύλος!!!
Η εκτίμησή του στις κατ´ιδίαν συζητήσεις του ήταν ότι του άξιζε μία μεγαλύτερη Μητρόπολη, με νεολαία, για να αναπτύξει όλα τα ταλέντα του. Οι συγκυρίες όμως, τον ενέταξαν στην ακριτική Μητρόπολη της Μακεδονίας . Αλλά τον συλλογισμό του αυτό τον έκλεινε ο Μακαριστός Πρωθιεράρχης με το γνωστό επιστέγασμα : τα πρόσωπα αναδεικνύουν τις Μητροπόλεις και τις κάνουν ακόμη πιο σημαντικές απ´οτι είναι!

Ο Μητροπολίτης Σισανίου Παύλος πιστεύει και μάχεται για τις ιδέες του. Όλοι θυμόμαστε τον τρόπο που αντιμετώπισε δημόσια τις επιθέσεις της Χρυσής Αυγής κονιορτοποιώντας τους εκπροσώπους της με ατράνταχτα επιχειρήματα, βγάζοντας πάνω από την Εκκλησία και ορισμένους Ιεράρχες τη ρετσινιά του Χρυσαυγιιτη. Αλλά και στα θέματα τα Εκκλησιαστικά ο Παύλος δεν υστερεί. Έχει άποψη και την υπερασπίζεται πάντα με σθένος.

Ανήκει φαινομενικά στο συντηρητικό μπλοκ Ιεραρχών, αλλά όταν τον ακούει κανείς να μιλά, να κηρύττει και να συνδιαλέγεται σε εκπομπές και σε δημόσιες συζητήσεις καταλαβαίνει ότι ο Ιεράρχης αυτός είναι φωτισμένος και διαθέτει ζηλευτή παιδεία. Έχει αγαστή συνεργασία με όλους σχεδόν τους Μητροπολίτες αλλά έχει άριστη σχέση με τους Καστορίας Σεραφείμ και Εδέσσης Ιωήλ.

Συχνά τον καλούν ως ομιλητή σε άλλες Μητροπόλεις εντός και εκτός Ελλάδας και μολονότι η Μητρόπολή του είναι μικρή και θα μπορούσε να το εκμεταλλευτεί αυτό στο έπακρον και να ανταποκρίνεται σε όλες τις προσκλήσεις που λαμβάνει (όπως φέρονται μερικοί Ιεράρχες αστικών δυστυχώς Μητροπόλεων που συνεχώς απουσιάζουν από τις έδρες των για να ταξιδεύουν) εκείνος κάνει σωστή χρήση των προσκλήσεων αυτών! Όλα με μέτρο. Οι σχέσεις του με τον Αρχιεπίσκοπο είναι σε επίπεδα αμοιβαίου αλληλοσεβασμού και παραδοχής, έκαστος για το ειδικό βάρος που διαθέτει. Η παρουσία του στην Σύνοδο αποτελεί θετικό πρόσημο διότι με την εμπειρία και Σοφία που διαθέτει θα βοηθήσει το έργο και τις αποφάσεις της.

10.• Κιλκισίου Εμμανουήλ

Ο Μητροπολίτης Κιλκίσίου Εμμανουήλ εξελέγη τον Οκτώβριο του 2009. Ανήκει στον σκληρό πυρήνα συνεργατών του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου από τα χρόνια που ήταν Θηβών και Λεβαδείας γιαυτό και εξελέγη από τους πρώτους της Βοιωτίας.Δεν ήταν η πρώτη φορά που δοκίμαζε τις δυνάμεις του στην Ιεραρχία. Δοκίμασε και στο παρελθόν χωρίς επιτυχία.
Για την εκλογή του σε Κιλκισίου ρίχτηκαν στη μάχη όλοι οι άνθρωποι του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, κληρικοί και λαϊκοί και κατάφεραν να τον εκλέξουν, απέναντι από τον νυν Λαγκαδά Ιωάννη που επεχείρησε να εκλεγεί στην πόλη από την οποία κατάγεται. Εξελέγη ο Εμμανουήλ με τις γνωστές εξελίξεις.
Τα σοβαρά προβλήματα υγείας που τον
ταλαιπωρούν τον αναγκάζουν πολλές φορές να φέρεται με αιχμηρό τρόπο και να ξεσπά άτσαλα στους γύρω του, αλλά όσοι τον γνωρίζουν λένε ότι έχει καλή ψυχή. Ακόμη και οι αφορμές για αρνητικά σχόλια που έδωσε στο παρελθόν εξαιτίας του αυθορμητισμού που τον διακρίνει, ανήκουν πλέον στο παρελθόν.
Παρά τον σοβαρό τραυματισμό που έχει υποστεί λόγω των προβλημάτων υγείας, προσπαθεί να ανταποκρίνεται στα καθήκοντά του και όταν αισθάνεται κάποια κόπωση φωνάζει κοντά του– για να εξυπηρετεί λειτουργικά την Μητρόπολη και τον λαό της– τον Επίσκοπο Φαναρίου Αγαθάγγελο, τον μεγάλο αδικημένο της αυλής του Ιερωνύμου, γιατί έκανε το λάθος να θέλει να βγάλει ασπροπρόσωπο τον Ιερώνυμο ως πνευματικό του τέκνο που ήταν, στα χρόνια που ήταν Συνοδικός γραμματέας και είχε την …”ατυχία” να τον επιλέξει ο Μακαριστός Χριστόδουλος, ως στενό και πολύτιμο συνεργάτη του.
Η συμπεριφορά αυτή από τον Ιερώνυμο, δηλαδή το να μένει κανείς πιστός στο καθήκον που του αναθέτει η Εκκλησία, θεωρήθηκε ενδοοικογενειακή προδοσία!!
Ο Μητροπολίτης Εμμανουήλ όταν τα προβλήματα με την υγεία του επιδεινώθηκαν άρχισε να ζητά από τον Αρχιεπίσκοπο μετάθεση σε παραθαλάσσια Μητρόπολη. Ο Αρχιεπίσκοπος τον άκουγε πάντα με ενδιαφέρον αλλά δεν εδεσμεύετο για κάτι. Τελευταία οι πληροφορίες θέλουν τον Εμμανουήλ να ζητά από τον Αρχιεπίσκοπο το πέρασμά του στο Διορθόδοξο Κέντρο Πεντέλης, αρκεί να του εξασφαλιστεί μία αξιοπρεπής αντιμετώπιση ώστε να μπορεί να ανταπεξέρχεται στις υποχρεώσεις του και στα σοβαρά θέματα υγείας που τον απασχολούν. Ο Αρχιεπίσκοπος και αυτή τη φορά άκουσε το αίτημα με ενδιαφέρον αλλά δεν έδωσε το πράσινο φώς. Εξάλλου ο Εμμανουήλ ως Συνοδικό μέλος, θα είναι απασχολημένος αυτή την Εκκλησιαστική χρονιά στα Συνοδικά του καθήκοντα.
Οι σχέσεις,ωστόσο του Εμμανουήλ με τον Αρχιεπίσκοπο, άλλοτε διέρχονται περίοδο μέλιτος κι άλλοτε περίοδο ψυχρού πολέμου.
Όταν πάντως ο Αρχιεπίσκοπος του ζήτησε κάποια στιγμή να ψηφίσει κάποιους συγκεκριμένους υποψηφίους, ο Εμμανουήλ του είπε με απορία:
– Και γιατί να τους ψηφίσω εγώ αυτούς;
– Γιατί οι Γεροντάδες τους που τους προτείνουν είναι κοντά μας και μας βοηθούν, του απάντησε ο Αρχιεπίσκοπος
– Εμένα βοηθούν; Εσένα βοηθούν! Εγώ δεν τους οφείλω τίποτα, οπότε γιατί να τους ψηφίσω;…

Με αυτό το “sui generis” ύφος πορεύεται ο Εμμανουήλ τα τελευταία χρόνια. Η προσωπική του δοκιμασία τον έκανε προσεκτικότερο, ώστε να καταλαβαίνει ποιοί θέλουν να τον βοηθήσουν πραγματικά και ποιοί να τον …χρησιμοποιήσουν.
Και μολονότι θεωρείται ότι ανήκει στο δυναμικό Ιεραρχών που στηρίζει τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, αυτό δεν τον εμπόδισε να διαφοροποιηθεί από την πρώτη κιόλας συνεδρίαση της παρούσας ΔΙΣ και να καταψηφίσει την πρόταση του Αρχιεπισκόπου για την διάθεση μιας πολυκατοικίας για 49 χρόνια προς 499€ το μήνα.
Και στα άλλα θέματα που θα προκύπτουν ο Εμμανουήλ αναμένεται ότι θα λειτουργήσει το ίδιο ανεξάρτητα και μοναχικά. Εκτός και αν……. Αλλά αυτό θα φανεί λίαν συντόμως!

11.•Λαγκαδά Ιωάννης

Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης, είναι ένας δυναμικός και δημιουργικός Ιεράρχης. Υπήρξε πνευματικό ανάστημα του αειμνήστου Γέροντος Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος Χρυσοφάκη και ο ηγαπημέμος μαθητής του, που είχε την μεγάλη ευλογία να του κλείσει τους επίγειους οφθαλμούς του,μετά την αιφνίδια κοίμησή του στις 9 Ιουλίου 2003, στο κάθισμα που διατηρούσε ο Ιεράρχης, στο Άγιο Όρος.
Ο Ιωάννης περίμενε και εδικαιούτο τότε, να διαδεχθεί τον Μακαριστό Παντελεήμονα στη Θεσσαλονίκη, αλλά η καμαρίλα της εποχής εκείνης απαιτούσε “ανθρωποθυσίες”. Ήταν τότε που διέδιδαν αυτοί που διοικούν την Εκκλησία σήμερα, (αλλά και η θλιβερή γεροντοκόρη που έχει απεσυρθεί για να μη βγούν τα σκάνδαλα στα οποία έχει πρωταγωνιστήσει), ότι ο π. Θωμάς Συνοδινός και ο υπογράφων, είχαμε πάρει έκαστος από 50 εκ. δραχμές(τότε) για να προωθήσουμε τον Ιωάννη για Θεσσαλονίκης . Και προσωπικά εγώ τον Ιωάννη μέχρι την ενθρόνιση του Ανθίμου, τον είχα δεί δύο φορές στη ζωή μου!
Η μετάθεση του τότε Αλεξανδρουπόλεως στην Θεσσαλονίκη το 2004 ήταν η πλέον ενδεδειγμένη λύση για να αποφευχθούν τα χειρότερα στη διένεξη με το Φανάρι. Μπορεί να στενοχώρεσε τον Ιωάννη κατά τα ανθρώπινα, του έδωσε όμως την ευκαιρία να αναδείξει κοντά στον Άνθιμο– τον οποίο δεν γνώριζε και δεν είχε συνεργαστεί μαζί του στο παρελθόν– ακόμη περισσότερο τα ηγετικά του προσόντα, να τον κερδίσει και να τον καταστήσει υποστηρικτή της προαγωγής του. Επίσης έγινε, πλέον σαφές σε όλη την Ιεραρχία ότι ο Ιωάννης έπρεπε να ανέλθει στο ύπατο της Αρχιερωσύνης αξίωμα.
Δεν είναι τυχαίο που ο Μακαριστός Χριστόδουλος τον είχε στις άμεσες προτεραιότητες και επιλογές του!Και έπαιξε ως υποψήφιος σε πολλές εκλογές.
Θα σας αναφέρω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα τα οποία επιβεβαιώνουν την θετική θέση του Μακαριστού Πρωθιεράρχη για το ευοίωνο μέλλον του Ιωάννη.
Πρώτον: Όταν ήλθε η ώρα να πληρώσει η Ιεραρχία την Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως, αν δύο άνθρωποι περί τον Χριστόδουλο, δεν έμπαιναν στη μέση , προκειμένου να γνωρίσει έναν κληρικό που πίστευαν ότι εδικαιούτο να καταλάβει την Μητρόπολη αυτή, σήμερα Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως θα ήταν ή ο Λαγκαδά Ιωάννης ή ο Κορίνθου Διονύσιος.
Και επειδή ο Χριστόδουλος ήθελε να προωθεί τα στελέχη της Βορείου Ελλάδος σε Μητροπόλεις του Βορρά, μάλλον ο Ιωάννης θα ήταν σήμερα ο Αλεξανδρουπόλεως.
Δεύτερον: όταν δημιουργήθηκε η γνωστή εμπλοκή στην Καλαμάτα — εξαιτίας των φημών και των αντιδράσεων που προέρχονταν από τον ακατονόμαστο Δήμαρχο Καλαμάτας κ. Νίκα, ο οποίος παρίστανε τότε τον συντηρητικό ενώ σήμερα φλερτάρει με τον ΣΥΡΙΖΑ για να διασφαλίσει το πολιτικό μέλλον του– ο Χριστόδουλος, το μοιραίο εκείνο βράδυ στο Παλαιό Ψυχικό, στη σύσκεψη με τους στενούς συνεργάτες του είχε πεί ο ίδιος ότι θεωρεί τον Ιωάννη κατάλληλο για Καλαμών και θα περάσει εύκολα από την Ιεραρχία η εκλογή του, αλλά δεν ήθελε να τον πάρει από την Μακεδονία μας. Μέχρι που ένα μήνυμα που έφθασε στο κινητό του στις 3 το πρωί, μετά τη σύσκεψη, του έστρεψε την προσοχή στον εκλεγέντα Μεσσηνίας Χρυσόστομο Σαββάτο.(Όλα τα παραπάνω υπάρχουν με ντοκουμέντα, μηνύματα κλπ στο υπό έκδοση νέο βιβλίο μου για τον Χριστόδουλο).Ο Μακαριστός Χριστόδουλος τον προόριζε για Κιλκισίου διότι το εδικαιούτο όπως έλεγε.

Και πράγματι ο Ιωάννης δοκίμασε τις δυνάμεις του για πρώτη φορά κατά την εκλογική αναμέτρηση στο Κιλκίς τον Οκτώβριο του 2009. Όταν ήλθε η ώρα της εκλογής αυτής, η διάδοχη κατάσταση στον Πρώτο Θρόνο της Αθήνας, είχε άλλη άποψη από εκείνη του Χριστοδούλου. Πρόταξε τον νυν Κιλκισίου Εμμανουήλ, αφού προερχόταν από τα στελέχη της Βοιωτίας και ασφαλώς εξελέγη.
Ο Ιωάννης εξελέγη Μητροπολίτης Λαγκαδά, λίγους μήνες αργότερα, τον Μάιο του 2010, μαζί με τους Ιλίου Αθηναγόρα,ΖακύνθουΔιονύσιο
(Επίσκοπος Φωτικής τότε)και Κηφισίας Κύριλλο.
Ο Ιωάννης εξελέγη,κόντρα στον νυν Κίτρους Γεώργιο( που και αυτός ανδρώθηκε κοντά στον Χρυσοφάκη και έφαγε ψωμί και …παντεσπάνι από τα χεράκια του). Ο Γεώργιος είχε υποτίθεται το Αρχιεπισκοπικό χρίσμα. Τώρα που βλέπω πώς συμπεριφέρεται ο Γεώργιος ως Κίτρους, κατανοώ το γιατί ο σοφός Γέροντάς του Μητροπολίτης Βεροίας Παντελεήμων, τον προόριζε για Λαγκαδά, για να μπορεί να επιδίδεται στα… Ακαδημαϊκά του καθήκοντα, αλλά και να ταξιδεύει πέρα-δώθε, χωρίς να καταλαβαίνουν πολλοί ότι απουσιάζει. Ενώ τώρα στην Κατερίνη όλοι ξέρουν πότε φεύγει και πότε επιστρέφει.

Για την εκλογική αναμέτρηση στην
Μητρόπολη Λαγκαδά, ο Ιωάννης κατέβηκε ως υποψήφιος με την ενθάρρυνση του Γέροντα Θεσσαλονίκης Ανθίμου. Πήγε κόντρα στον Γεώργιο και χάρη στη βοήθεια
των Ιεραρχών που τον συμπαθούσαν κατάφερε και βγήκε και πρώτος στο τριπρόσωπο, αλλά και στην τελική αναμέτρηση πρώτος και με διαφορά.Μάλιστα ο ίδιος, δεν πίστευε ότι θα βγεί και γιαυτό και δεν είχε έλθει από την Θεσσαλονίκη. Έτσι έδωσε τα Μηνύματα( Μικρό και Μεγάλο) την επομένη ημέρα.

Η χειροτονία του έγινε στον Άγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης στο Ναό που λάτρεψε από παιδάκι. Και ο χειροτονητήριος λόγος του ήταν από στήθους. Εκείνος και ο Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος- και οι δύο Συνοδικά μέλη σήμερα-κατά τις χειροτονίες των ομίλησαν από στήθους! Τυχαίο;
Θα φανεί!

Ο Ιωάννης παρέλαβε την μικρή Μητρόπολη Λαγκαδά, με πολλά οικονομικά και οργανωτικά προβλήματα και την μετέτρεψε σε επτά χρόνια, σε Μητρόπολη αξιώσεων. Μιά οργανωμένη πνευματική κυψέλη στην οποία εργάζονται όλοι με αγάπη προς τον συνάνθρωπο και προς την Εκκλησία.
“Επιλήψει γαρ με ο χρόνος διηγούμενον..” τα έργα και τα όσα θαυμαστά επιτέλεσε μέσα σε αυτή την επταετία.

Με προσωπική εργασία, με κόπους και θυσίες, μετέτρεψε την μικρή Μητρόπολη του νομού Θεσσαλονίκης σε Μητρόπολη που μπορεί να συναγωνιστεί επάξια μεγάλες και πλούσιες Μητροπόλεις του αστικού κέντρου . Ο Ιωάννης απέδειξε στην πράξη ότι ένας Ιεράρχης για να πετύχει και να γίνει αποδεκτός, πρέπει να έχει όραμα και να αγωνιστεί με όλες του τις δυνάμεις για να το πραγματοποιήσει και να έχει αγάπη προς τον κλήρο και προς τον λαό που ποιμαίνει.

Και μόνο ότι είναι από τους Ιεράρχες που μένει στην Μητρόπολή του και δεν γυρίζει εδώ κι εκεί, φανερώνει ότι αγαπά αυτό που κάνει και δεν ζητά υποκατάστατα σαν μερικούς -μερικούς που γυροφέρνουν την υφήλιο με χρήματα των Μητροπόλεών τους. Άριστος λειτουργός και μάλιστα καλλίφωνος, θυμίζει κατά την θεία λειτουργία και στα κηρύγματά του, τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.
Ακόμη ηχεί στα αυτιά μου η φωνή του από το κήρυγμά του εφέτος στην Παναγία στη Μηχανιώνα,στην πλατεία της Μηχανιώνας, που συγγενικό μου πρόσωπο με πήρε για να ακούσω τηλεφωνικά την ώρα εκείνη.
Επιπλέον ο Ιωάννης έχει ένα ακόμη χάρισμα που τον κάνει ξεχωριστό ως άνθρωπο και ως Ιεράρχη : “για αγάπη ομιλεί και αγάπη ποιεί”.
Και το χάρισμα αυτό είναι οπωσδήποτε εποικοδομητικό και ενισχυτικό του ρόλου του ως πνευματικού πατέρα και Ταγού.
Είναι αυτό που λέμε ο καλός άνθρωπος αλλά και ο Επίσκοπος της εποχής, που ευρίσκεται πάντα κοντά στον συνάνθρωπο και γίνεται τα πάντα τοις πάσι.
Αν ποτέ έπρεπε να εκδοθεί ένα βιβλίο που θα αποτελούσε το manual της επιτυχούς πορείας για νέους Ιεράρχες, ο Ιωάννης θα έπρεπε να κυριαρχεί στις σελίδες του με την εμπειρία και το έργο του.
Θα ήταν ” Το κατά Ιωάννη κλειδί της επιτυχίας”, για έναν νέο Επίσκοπο με όραμα.
Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης, δεν παραγοντίζει σε αντίθεση με κάτι νεόκοπους, χθεσινούς Μητροπολίτες , που θεωρούν ότι μπορούν να κινούν τα νήματα της εξουσίας παρασκηνιακά μέν ,αλλά να γίνονται αντιληπτοί και από τους υπόλοιπους, για να αποκτούν πόντους και να ψηλώνουν! Δεν ξέρουν όμως το σοφό:ότι η μαϊμού όσο ανεβαίνει,τόσο φαίνεται ο …κώλος τους!
Φύσει ευγενικός ως άνθρωπος και καταρτισμένος ως Ιεράρχης,ο Λαγκαδά Ιωάννης, διαθέτει υψηλή αίσθηση του χιούμορ. Όλα δείχνουν ότι θα συνεργαστεί αρμονικά με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Όπου θα έχει διαφορετική άποψη θα την καταθέτει ευγενικά και θα διαφοροποιείται, χωρίς φωνές και εξάρσεις . Η “σχολή Χρυσοφάκη” έχει βγάλει σοφούς ανθρώπους.Οχι όλους πάντως… Πολλοί, πάντως είναι αυτοί που θεωρούν ότι ο Ιωάννης είναι σα να βρίσκεται μεταξύ ενός μεσότοιχου, μεταξύ παρόντος και παρελθόντος και ότι πολύ σύντομα θα κληθεί να συνεχίσει ένα έργο που έμεινε στη μέση!

12.• Χίου Μάρκος

 

Ο Μάρκος ξεκίνησε την εκκλησιαστική πορεία του με τους καλύτερους οιωνούς αλλά στη συνέχεια εξαιτίας του δύσκολου και ανασφαλούς χαρακτήρα του τα μπέρδεψε.

Προτιμά να περιβάλλεται από παιδάκια, άβουλους ανθρώπους και κόλακες παρά να ακούει μία γνώμη που θα απεγκλωβίσει το θολωμένο του μυαλό και θα τον βοηθήσει να λειτουργήσει με νηφάλιο τρόπο.
Κατάφερε με την εκ φύσεως πονηρία και ραδιουργία που τον διακρίνει, να εισέλθει στα ανώτατα δώματα της Εκκλησίας όχι εξαιτίας της καλλιφωνίας ή της θεωρητικής του εμφάνισης, αλλά με μοναδικό του εφόδιο το ταλέντο του να γράφει και να ομιλεί σωστά Ελληνικά και μάλιστα σε κάθε μορφή του λόγου.

Ο Μάρκος από ένας μικρός και άγνωστος διάκονος μιας μικρής και επαρχιακής Μητρόπολης, κατάφερε να εξελιχθεί από το 2000 που χειροτονήθηκε πρεσβύτερος σε κληρικό της πρώτης γραμμής.

Γνώρισε τον Μακαριστό Αρχιεπίακοπο Χριστόδουλο κατά τα ταξίδια του στη Χίο από τον Ιούλιο του 1998, το πρώτο.
Ο Μάρκος ακολουθούσε τον αείμνηστο Χίου Διονύσιο που συνόδευε καθηκόντως τον Μεγάλο Πρωθιεράρχη κατά την διαμονή του στο νησί και φρόντιζε με έξυπνο τρόπο να εγγράφει τις προσωπικές του υποθήκες πάνω στο ισχυρό Αρχιεπισκοπικό άρμα, που τότε κανείς δεν πίστευε ότι θα έχει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ημερομηνία λήξης.

Έχουν μένει παροιμιώδεις οι ατάκες του Μάρκου στα διάφορα επίσημα ή ανεπίσημα γεύματα και δείπνα στο σπίτι μου κι αλλού στο νησί, στα οποία ερχόταν μαζί μας και ήθελε να κάνει αισθητή την παρουσία του, έτσι κοντός και αφανής που ήταν, ξεκινώντας τις παρεμβάσεις του με το ανεπανάληπτο:
-” Επιτραπήτω μοι Μακαριώτατε”, και μάλιστα σε γνήσια Βρονταδούσικη διάλεκτο.
Και αυτό ο Μακαριστός Χριστόδουλος που ήταν άνθρωπος της χαράς, το χαιρόταν και το ενθάρρυνε στον Μάρκο και αυτός όσο το καταλάβαινε αυτό, τόσο…. ψήλωνε!!

Για το πέρασμά του στα γραφεία της Συνόδου όλοι οι άνθρωποι του Χριστόδουλου είχαν μιά καλή κουβέντα να πούν, για να κάνουν αυτό το πέρασμα ευκολότερο!
Ακόμη και ο αείμνηστος Φιλίππων Προκόπιος ως Χίος Ιεράρχης, είχε ζητήσει από τον Χριστόδουλο να πάρει τον Μάρκο στη Σύνοδο.

Και ο Μάρκος εισήλθε μεν στη Σύνοδο,αλλά λησμόνησε νωρίς αυτούς που τον βοήθησαν. Με ένα περίεργο τρόπο απέδωσε όλα τα εύσημα αυτής της εύνοιας που δέχθηκε από όλους μας, μόνο στον Μητροπολίτη Σερρών Θεολόγο, ίσως γιατί συνεργάσθηκε μαζί του, όσο ο Θεολόγος ήταν Αρχιγραμματέας και συνδέθηκαν.

Όταν ο Μάρκος έγινε Γραμματέας της ΔΙΣ,τότε πλέον έγινε ξεκάθαρο ότι βαδίζει στον δρόμο προς την προαγωγή του σε Μητροπολίτη.

Άνθρωπος του καθήκοντος και των ελιγμών ο Μάρκος, κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη και του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και να καταστεί χρήσιμος συνεργάτης .

Όταν το 2010,δημιουργήθηκε η καραμπόλα στην Αρχιγραμματεία, μετά την προαγωγή του τελευταίου Αρχιγραμματέως του Χριστοδούλου και του πρώτου του Ιερωνύμου , του τότε Αρχιμ.Κυρίλλου, σε Κηφισίας, βγήκε ευνοημένος ο Μάρκος.
Ο αείμνηστος Ιωαννίνων Θεόκλητος είχε επισκεφθεί τις επίμαχες ημέρες των αλλαγών στην Σύνοδο, τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και του ζήτησε να κάνει Αρχιγραμματέα τον τότε Πρωτοσύγκελλό του Αρχιμ. Φιλόθεο Δέδε( ο οποίος εγγράφεται μεθαύριο κατά την διάρκεια της ΙΣΙ, μετά από επτά χρόνια από το επεισόδιο αυτό,στον κατάλογο των προς Αρχιερατεία εκλογίμων, χωρίς να μιλά κανείς εκ των Ιεραρχών,ενώ βοούν και κράζουν τα Ιωάννινα !!!!).

Ο Αρχιεπίσκοπος δεν ήθελε τότε, να βάλει σε αυτή την νευραλγική θέση τον Αρχιμ. Φιλόθεο Δέδε. Ήταν η πρώτη ρήξη που συνέβη στις σχέσεις των δύο ανδρών. Η χαριστική βολή στις σχέση Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και αειμνήστου Ιωαννίνων Θεοκλήτου, δόθηκε με την απομάκρυνση του τότε Γεν. Διευθυντή της ΕΚΥΟ κ. Αντώνη Ζαμπέλη, που ο αείμνηστος Θεόκλητος εκτιμούσε πάρα πολύ.

Σε αυτή την πρώτη σύρραξη λοιπόν, βγήκε οφελημένοι ο Μάρκος, ο οποίος από προβληματικός Γραμματέας αναδείχθηκε σε προβληματικότερο Αρχιγραμματέα, γιαυτό και η παραμονή του στη θέση αυτή ήταν βραχύβιος.
Τον ευνόησε και εδώ η αιφνίδια και μή ανατρέψιμη πορεία της ασθενείας του αειμνήστου Χίου Διονυσίου, ο οποίος μετά τον θάνατο της αδελφής του Λιλής, την οποία υπεραγαπούσε από τα χρόνια της ορφάνιας τους, έσβησε εγκαταλελειμμένος και μόνος στην Αθήνα.
Η άνοδος του Μάρκου, που κατείχε την προβεβλημένη θέση του Αρχιγραμματέως της Συνόδου, στον θρόνο της Χίου, ήταν πλέον μονόδρομος. Όποιος άλλος και αν τολμούσε να αντιπαρατεθεί μαζί του εκείνη την εποχή, θα έτρωγε τα μούτρα του. Ο Μάρκος εξελέγη Μητροπολίτης Χίου τον Οκτώβριο του 2011, μαζί με τον τότε Επίσκοπο Διαυλείας Γαβριήλ( νυν Νέας Ιωνίας) που διαδέχθηκε τον Μάρκο στην Αρχιγραμματεία.
Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές, όταν άραγε βλέπει σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αλλά και άλλοι Αρχιερείς του περιβάλλοντος, τον Μάρκο ως Μητροπολίτη, θα σκέφτονται το φοβερό εκείνο επεισόδιο που διημείφθη μεταξύ του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και του αειμνήστου Ζιχνών Σπυρίδωνος.

Ο Μάρκος ανήκει στην συντηρητική πτέρυγα της Ιεραρχίας. Υπήρξε πνευματικό τέκνο του αειμνήστου Αργολίδος Ιακώβου( εξομολογείτο σε αυτόν) και μάλιστα είχε ζητήσει από τον Μάρκο να τον εκλέξει βοηθό του Επίσκοπο, πριν αποκτήσει τον Καλλίνικο( νυν Άρτης).Αλλά ο Μάρκος είχε αρνηθεί τότε, γιατί είχε ως στόχο του την Χίο.
Επίσης συνδέεται από τα φοιτητικά του χρόνια με τον Γέροντα Θεσσαλονίκης Άνθιμο και κατά την Αρχιεπισκοπική αναμέτρηση του 1998, είχε ταχθεί στο πλευρό του και είχε πείσει και τον αείμνηστο Χίου Διονύσιο να τον ψηφίσει. Επίσης ακόμη και σήμερα στα δύσκολα θέματα τον συμβουλεύεται. Προσωπικά αν από κάπου έχω δεχθεί συμβουλές και παρακλήσεις για να μη σχολιάζω αρνητικά τον Μάρκο είναι από τον Γέροντα Θεσσαλονίκης Άνθιμο και από το σπουδαίο για εμάς τους Χιώτες, πατέρα Νίκωνα Χαρέα, άλλοτε Ιεροκήρυκα Χίου. Ναί και από τον πατέρα Νίκωνα που όσο ήταν στη Χίο τόσες προσβολές είχε δεχθεί από τον νεόκοπο Αρχιμανδρίτη τότε Μάρκο- φεύ!!
Κατά την θητεία του στην παρούσα Συνοδική περίοδο δεν αναμένονται εντυπωσιακές παρεμβάσεις . Ούτε θα ακολουθήσει ως Συνοδικό μέλος την σκληρή εθνικιστική γραμμή που ακολουθεί στο νησί.
Αντιθέτως , πολλοί θεωρούν ότι με τη θήτευσή του στη ΔΙΣ του δίνεται μία μοναδική ευκαιρία να απαλείψει από πάνω του τη ρετσινιά του ακραίου και του εθνικιστή που του έχουν κολλήσει, εξαιτίας των υπερβολών και των ακραίων θέσεων που υποστηρίζει κατά καιρούς .

13.• Πρεβέζης Χρυσόστομος

Ο Μητροπολίτης Πρεβέζης Χρυσόστομος εξελέγη τον Οκρώβριο του 2012, την ίδια ημέρα με τον Μητροπολίτη Ιερισσού Θεόκλητο.
Όσο συμπαθής και αδικημένος ήταν ως Αρχιμανδρίτης ( λόγω της μακράς του θητείας στη Σύνοδο ως Γραμματέας των Συνοδικών δικαστηρίων) τόσο άχρους και άγευστος έχει εξελιχθεί ως Μητροπολίτης.
Παρέλαβε μία ιστορική και ταλαιπωρημένη Μητρόπολη, την οποιά είχε ηρεμήσει από τα σκάνδαλα που έζησε αλλά και είχε καλλιεργήσει πνευματικά με την ακούραστη διάθεση που είχε ο άμεσος προκάτοχός του Μελέτιος Καλαμαράς.
Και ο Χρυσόστομος μπορεί να μην ακολούθησε τον δρόμο του Μελετίου ώστε να κρατήσει υψηλά το φρόνημα του κλήρου και του λαού και να πορεύτηκε τον δικό του δρόμο, αλλά το πνευματικό υπόβαθρο που υπάρχει έχει γερές ρίζες.
Και ακολούθησε τον δικό του δρόμο ο Χρυσόστομος όχι γιατί δεν ήθελε να βαδίσει στα ίχνη του προκατόχου του αλλά γιατί δεν μπορούσε.

Κι εκεί που όλοι νόμιζαν ότι τον ξέχασε τον Χρυσόστομο, ακόμη και ο Θεός στα γραφεία της Συνόδου, ο Μητροπολίτης Γέρων Τρίκκης και Σταγών Αλέξιος ως επιστήθιος φίλος του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και δυναμικός Ιεράρχης που πάντα ήταν, ζήτησε από τον Αρχιεπίσκοπο να προωθήσει τον Χρυσόστομο σε Μητροπολίτη.
Από κοντά στην προσπάθεια αυτή και ο αείμνηστος Μητροπολίτης Γρεβενών Σέργιος αλλά και ο νεόκοπος Λευκάδος τότε Θεόφιλος.
Κατάφεραν όλοι μαζί να θέσουν τον Χρυσόστομο σε γραμμή πρώτης προτεραιότητας. Έτσι ευθύς ως εχήρευσε η Μητρόπολη Πρεβέζης, ο Χρυσόστομος έλαβε την επίσημη διαβεβαίωση από τον Αρχιεπίακοπο ότι θα είναι ο διάδοχος του Μελετίου. Ανεξάρτητος υποψήφιος είχε κατέλθει τότε και ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως και στενός συνεργάτης του αειμνήστου Μελετίου, ο Αρχιμ. Θεοδόσιος Μαρτζούχος.
Δεν είχε καμία τύχη η υποψηφιότητά του. Αλλά έτσι γίνεται πάντα, όταν υπάρχει ισχυρός Αρχιεπισκοπικός υποψήφιος, που η Ιεραρχία θεωρεί ότι αδικήθηκε.
Το κακό στην περίπτωση αυτή είναι ότι μετά την εκλογή Χρυσοστόμου ως Πρεβέζης, μπήκε ταφόπετρα στο πνευματικό έργο του Μελετίου.
Τα λεγόμενα “Καλαμαράκια” — όλα τα πνευματικά παιδιά του Μελετίου, Θεοδόσιος , Βαρνάβας κλπ–εξαφανίσθηκαν από τον πνευματικό ορίζοντα της Πρέβεζας, ή το λιγότερο περιορίστηκαν στο ενοριακό έργο τους.
Ο Χρυσόστομος, ως Αρχιμανδρίτης υπηρέτησε ως Ιερατ. Προϊστάμενος του Αγίου Νικολάου Πατησίων,σε ένα ναό με παράδοση στο να βγάζει Αρχιερείς. Προκάτοχοί του ήταν εκεί ο Καστορίας Σεραφείμ, ο Ιερισσού Νικόδημος κ.ά.
Βέβαια το πέρασμα του Χρυσοστόμου από τον Άγιο Νικόλαο συνδέεται δυστυχώς με την απώλεια του περιβάλλοντος χώρου, τον οποίο κατέλαβε ο Δήμος Αθηναίων και τον μετέτρεψε σε καφετέριες και ταβέρνες. Και όταν έλεγαν κάποιοι στον Χρυσόστομο τότε, να αντισταθεί (και ως νομικός που ήταν) και να μην αφήσει να συντελεστεί αυτό το ανοσιούργημα, εκείνος απαντούσε:
– Μα δεν γίνεται αυτό, εγώ τώρα είμαι έτοιμος για προαγωγή , δεν πάει να ξεκινώ φασαρίες!
Και ο μέν Χρυσόστομος προήχθη και απολαμβάνει τα καλά της Αρχιερωσύνης και θα τα απολαμβάνει όσο ζεί, ο Άγιος Νικόλαος όμως, έχασε για πάντα τον προαύλιο χώρο του.
Ο Χρυσόστομος είναι απόλυτα εναρμονισμένος με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τη γραμμή του και όλα δείχνουν ότι δεν θα του προκαλέσει προβλήματα κατά την τρέχουσα Συνοδική περίοδο.