“Καδμεία” και “Πύρρειος” νίκη

“Καδμεία” και “Πύρρειος” νίκη

Καλή Σαρακοστή π. Νικολόπουλε

Αδελφέ μου αγαπητέ,

Προχθές, στις 8-3-2017, καταδικάστηκα ερήμην, σε ένα χρόνο φυλάκιση με αναστολή, από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, για δήθεν “εξύβριση” του προσώπου σου, από δημοσιεύματα  στην εκκλησιαστική ιστοσελίδα που διευθύνω.

Κινούμενος, όχι ασφαλώς από χριστιανικό καθήκον και μάλιστα ως Κληρικός από συγχωρητικότητα, αλλ΄ εμφορούμενος από έκδηλη εμπάθεια, πομπώδη αλαζονεία και ανείπωτη «καλογερική» οίηση, εξάντλησες κάθε τρόπο συντριβής μου.

Δυστυχώς, στάθηκες πολύ τυχερός, αφού ο συνήγορός μου από λάθος του δεν με είχε ειδοποιήσει για την εκδίκαση της υπόθεσης την ημέρα εκείνη, με αποτέλεσμα να μην είμαι παρών στο δικαστήριο για να σε αντιμετωπίσω και έτσι προβλήθηκαν μόνον οι ισχυρισμοί σου.

Με την ευκαιρία, λοιπόν, της ερήμην καταδίκης μου, έσπευσες να κομπάζεις αδίστακτα, «ὡς νυκτικόραξ ἐν οἰκοπέδω», αναφερόμενος σκαιότατα στο πρόσωπό μου, στους κάθε λογής κουτσομπόληδες του Συνοδικού Μεγάρου που μου τα μετέφεραν,εκμεταλλευόμενος μάλιστα τη σύγκληση της Ιεραρχίας,θριαμβολογώντας για τη δήθεν νίκη σου, αποδεικνύοντας έτσι, για μία ακόμη φορά, την εμπάθειά σου για το πρόσωπό μου, το αβυσσαλέο μίσος σου και της ψυχής του τα ζοφώδη αισθήματα,μη συνάδοντα όλα αυτά με το ιερατικό σχήμα σου.

Πριν προβείς, όμως, σε οποιονδήποτε φαιδρό παπαδοπανηγυρισμό, επειδή παριστάνεις τον ξερόλα, τον πολυπράγμονα και τον νομομαθή, έπρεπε να αναμένεις την αμετάκλητη απόφαση της ποινικής δικαιοσύνης αφού η υπόθεση αυτή, όπως καλώς γνωρίζεις, αφενός μεν δεν τελεσιδίκησε, αφετέρου δε η ποινή σε βάρος μου επήλθε λόγω της ερημοδικίας μου. Συνεπώς, η νίκη σου, για την οποία άκριτα και ανόητα κομπάζεις είναι “Καδμεία” και “Πύρρειος”. Πολύ σύντομα, λοιπόν, θα αποδειχθεί αν όταν παριστάνεις τον…Ταρζάν, γνωρίζεις και καλά την  «ζούγκλα»…!

Το τροπάριο «Βεβαρημένων τῶν ὀφθαλμῶν μου ἐκ τῶν άνομιῶν μου οὐ δύναμαι ἀτενίσαι καί ἰδεῖν τόν αἰθέραν τοῦ ουρανοῦ», που ψάλλουμε στο κατανυκτικό εσπερινό της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, απεικονίζει πρόδηλα την αλόγιστη και αχαρακτήριστη για Κληρικό συμπεριφορά σου για έναν αδελφό, εν όψει ειδικότερα της Αγίας αυτής περιόδου, όπου η μακροθυμία και η συγχώρηση αποτελούν τις κατ’ εξοχήν προϋποθέσεις της.

Επιδεικνύοντας, στο εξής, τον πρώτο καρπό του πνεύματος, την αγάπη, που λείπει δυστυχώς,  από την καρδιά σου, η οποία «οὐκ ἀσχημονεί, οὐ φυσιούται» (Α΄ Κορ. 13:4)απόρριψε το σκυθρωπό ύφος των οργίλων ανθρώπων, πλήρωσε την καρδιά σου με χαρά και ειρήνη και, κυρίως, απόφυγε τον πλαστό λόγο, τον κατασκευασμένο προς διαβολή των άλλων. Η επιπολαιότητα εξάλλου,να μεταδίδονται  ανακρίβειες προτού τελεσιδικήσει μία υπόθεση,είναι συνήθεια που ταιριάζει  σε κοσμικούς.

Ο ρεβανσισμός που επέδειξες ήταν  και  πρώιμος και άκαιρος.Μηδένα προ του τέλους μακάριζε!

Καλόν  είναι όταν κάνουμε το σημείο του Σταυρού, να θυμόμαστε παράλληλα και το ήθος που μας διδάσκει!

Καλό υπόλοιπο Σαρακοστής!

Σωτήρης Μ. Τζούμας