Άγιε Νέας Κρήνης, οι συγγενείς ενός κεκοιμημένου Ιεράρχη, δεν πρέπει να γνωρίζουν το πότε θα τελεσθεί το Μνημόσυνό του;

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ Μ. ΤΖΟΥΜΑ

 

 

Έχουμε ασχοληθεί αρκετές φορές από την σελίδα αυτή με τις αδολεσχίες του νεοεκλεγέντος Μητροπολίτη Νέας Κρήνης Ιουστίνου, με κίνδυνο να κατηγορηθούμε για εμμονές και εμπάθεια.

Μακριά από μας τέτοιες κατηγορίες.

Άλλωστε ποτέ δεν κρύψαμε οτι κάποτε τον θεωρούσαμε φίλο μας. Και στηρίζαμε την προαγωγή του. Μέχρι που ανέβηκε στο θρόνο. Εκεί άρχισε να συγχέει το αξίωμα που κατέλαβε, με τον εαυτό του. Και άρχισε τα φάουλ… Από το μικρό μήνυμα που έδωσε στην αίθουσα της Ιεραρχίας, τα καταγράφουμε με πόνο ψυχής..

Να μην τον βασκάνουμε τον άνθρωπο δεν μας αφήνει να πλήξουμε. Όλο και κάποια αφορμή μας δίνει για να τον σχολιάσουμε.

Άλλοτε θα κανακεύει και θα αποδίδει–πέρα και πάνω από τα όρια μιάς ορθής και καλώς νοουμένης Εκκλησιολογίας– αρχιερατικές τιμές προς τον χοροστατούντα επί του θρόνου Ενοριακού Ναού( κι οχι της Μονής του), Αγιορείτη Ηγούμενου Βατοπεδίου Εφραίμ ,προς τον οποίο η ευγνωμοσύνη του δεν μπορεί να αποκρύψει οτι είναι μεγίστη, προκαλώντας παράλληλα την νοημοσύνη μας. Εντάξει πάτερ μου, σε βοήθησε ο Εφραίμ να γίνεις Επίσκοπος– αν και θα γινόσουν και χωρίς την βοήθειά του. Είναι ανάγκη να του το δείχνεις με αυτό τον αντικανονικό τρόπο; Και σε τελευταία ανάλυση εσύ είσαι πλέον Μητροπολίτης! Διαβάστε λίγο αυτά που μας έχουν αφήσει μεγάλοι Πατέρες και Άγιοι( όπως οι Αγιοι: Ανθιμος ο Χίος, Πορφύριος, Παίσιος και Ιάκωβος Τσαλίκης) για το πώς πρέπει να φέρεται ακόμη και ένας Άγιος και καταξιωμένος στη συνείδηση του λαού μας Γέροντας, προς έναν Επίσκοπο!

Άλλοτε πάλι — και αυτό συμβαίνει συχνότερα– μας προκαλεί με τα συχνά ταξίδια του ,εντός και εκτός Ελλάδος. Αρκεί να σημειώσουμε και να επισημάνουμε το εξής:
Εξελέγη Μητροπολίτης τον Μάιο 2015 και ενθρονίσθηκε τον Ιούνιο 2015. Εχουν περάσει από τότε χονδρικά 32 Κυριακές, ικανές για να του επιτρέψουν να περιοδεύσει στους 17 Ενοριακούς Ναούς που διαθέτει η Μητρόπολή του, από δύο φορές τουλάχιστον, για να δεί από κοντά και να ζήσει και να γνωρίσει το ποίμνιό του.

Κι όμως αν δει κανείς το πρόγραμμα δραστηριοτήτων του και τα ταξίδια που κάνει, κάθε εβδομάδα, θα διαπιστώσει οτι πιο πολύ ταξιδεύει, παρά είναι στην επαρχία του!
Αφήνει αντ´αυτού τον π. Χρυσόστομο, συνεργάτη του αειμνήστου Γέροντος Μωυσέως, ο οποίος χωρίς συγκεκριμένες αρμοδιότητες, νομικά κατοχυρωμένες( τουλάχιστον αυτό προκύπτει από τα στοιχεία της Μητρόπολης που εμπεριέχονται στο ημερολόγιο της Εκκλησίας της Ελλάδος), κρατάει το πηδάλιο της Μητρόπολης και διοικεί.

Αυτό αβασάνιστα μας οδηγεί στο συμπέρασμα οτι προφανώς είτε δεν του αρέσει η Μητρόπολή που του έλαχε, είτε προτιμά από το Επισκοπικό αξίωμα, την Ιεραποστολή. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς αυτή την αλλόκοτη συμπεριφορά, ενός μητροπολίτη που δεν εχρόνισε ακόμη στην Μητρόπολή του, κι αυτός να γυρίζει ,σαν το φτερό στον άνεμο;

Οπότε σε μία τέτοια περίπτωση θα ήταν ιδανικός για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.
Γιατί άραγε δεν το επεδίωξε αυτό, ώστε να βρεί διέξοδο στις ανησυχίες που έχει….; Κύριος οίδε!

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά τα παρατράγουδα, πρόσθεσε έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα της συμπεριφοράς του, για την οποία αν ένας Ιεράρχης φέρεται σαν… «δεσπότης», τότε η αλυσίδα είναι απολυταρχική,ενώ αν είναι σωστός και ταπεινός Επίσκοπος,όπως περιέγραφε τον εαυτό του οτι θα είναι κατά την ενθρόνισή του ο Ιουστίνος, τότε είναι αλυσίδα που απαρτίζουν κρίκοι συνεργασίας και διαλόγου.

Τί καινούργιο, λοιπόν, έκανε για να συζητιέται αρνητικά;

Ως γνωστόν ο προκάτοχός του Γέρων πρώτος Μητροπολίτης Νέας Κρήνης Προκόπιος, εκοιμήθη στις 6 Απριλίου 2015. Το ετήσιο μμημόσυνό του ως εκ τούτου θα έπρεπε να είναι κανονικά στις 2 ή στις 3 Απριλίου 2016.
Ο Ιουστίνος όμως, το όρισε για την Κυριακή 27 Μαρτίου, χωρίς προηγουμένως να συνεννοηθεί όπως θα έπρεπε με τους συγγενείς του κοιμηθέντος Ιεράρχου.
Προς τί αυτή η επίσπευση της τέλεσης του Ετήσιου Μμημοσύνου, του Πρώτου Ποιμενάρχη της Μητρόπολης, αφού οι ημερομηνίες έβγαιναν για να τελεστεί κοντά στο χρόνο;

Ο Προκόπιος εδημιούργησε από το μηδέν ό,τι βρήκε τώρα ο διάδοχός του. Και μάλιστα το περικαλές Επισκοπείο, το οποίο μαθαίνουμε οτι έχει γίνει εσωτερικά ..»καρά γιαπί», γιατί δεν άρεσε η εσωτερική αρχιτεκτονική και διακόσμηση στους νέους ενοίκους– διότι περί ενοίκων πρόκειται– και προχωρούν σε αλλαγές και ανακαινίσεις.
Και δεν αναφέρομαι στα σχόλια που λαμβάνω από την περιοχή για την κατάντια του κήπου του Επισκοπείου, για τον οποίο ο Προκόπιος καμάρωνε και όταν ακόμη ήταν ασθενής, έδινε εντολές να τον περιποιούνται και να κρατούν τα φυτά και τα άνθη που τον κοσμούσαν σε πλήρη ακμή.
Τώρα πια όλα αυτά άλλαξαν.
Και προφανώς στη νέα τάξη πραγμάτων εντάσσεται και η οργάνωση του ετήσιου Μμημοσύνου του Πρώτου Μητροπολίτη Νέας Κρήνης, ερήμην του αδελφού του και των λοιπών οικείων του ή πνευματικών τέκνων του.
Αλήθεια ο Μητροπολίτης Κασσανδρείας Νικόδημος και ο Πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης, ο καλός και υπομονετικός π.Χρυσόστομος Τριπολίτης, δεν έχουν λόγο σε αυτό;

Ναι, δυστυχώς οι άνθρωποι που ήταν κοντά στον Προκόπιο και πολύ περισσότερο ο αδελφός του, δεν γνώριζε μέχρι χθές επισήμως, τίποτα για το πότε θα γίνει το Μνημόσυνο του αειμνήστου Ιεράρχη.

Άλλωστε από την εκλογή και ενθρόνισή του και μετά ο νεοεκλεγείς Κρήνης, εθεώρησε οτι δεν χρειάζεται να ξαναμιλήσει με κανέναν εκ των συγγενών του προκατόχου του και μάλιστα με τον κατά σάρκα αδελφό του. Πρωτόγνωρα χριστιανικά ήθη που γεννούν ερωτηματικά και βάζουν το μυαλό των απλών ανθρώπων σε αρνητικές σκέψεις που πονούν και σκανδαλίζουν.

Άραγε γιατί ο Άγιος Νέας Κρήνης, δεν ακολούθησε μέχρι τώρα, το παράδειγμα του ομόρου και εκ των αρχιτεκτόνων της εκλογής του, Μητροπολίτη Νεαπόλεως Βαρνάβα, ο οποίος ακόμη και μέχρι σήμερα τιμά τον Γέροντα και Προκάτοχό του Άρχοντα Διονύσιο, ο οποίος επίσης υπήρξε ο πρώτος Μητροπολίτης Νεαπόλεως;

Αλλά αυτό είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντήσει στον εαυτό του ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης Ιουστίνος. Ισως η απάντηση που θα δώσει του επιτρέψει να αποκτήσει πλήρη αυτογνωσία και αυτή με τη σειρά της του δώσει την αγωνιστική διάθεση για να αξιοποιήσει όλα τα χαρίσματα με τα οποία τον έχει προικίσει ο Θεός και να υποτάξει τα ελαττώματά του, για το καλό του ποιμνίου που του ενεπιστεύθη η Εκκλησία.
Αμποτε!