Οι αχάριστοι….

Οι αχάριστοι….

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ Μ.ΤΖΟΥΜΑ

Υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων γύρω μας, που όσα και αν τους προσφέρει ένας συνάνθρωπός τους, τα θεωρούν ως δεδομένα και μάλιστα ως υποχρέωσή του,προς το πρόσωπό τους,το οποίο θεωρούν ως μεγάλη και βαρυσήμαντη προσωπικότητα! Τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν παντού, σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου βίου και σε όλα τα επαγγέλματα και τις βαθμίδες! Και γίνονται εύκολα αντιληπτοί,εξαιτίας του κακού και εγωιστικού χαρακτήρα τους και της μεγάλης ιδέας που έχουν για τον εαυτό τους! Κατά σύμπτωση το ανθρώπινο αυτό είδος, ξεκινά την πορεία του με πανομοιότυπο τρόπο κι όταν κατακτήσουν τον πολυπόθητο στόχο τους, τότε ξεχνούν και αγνοούν τους ευεργέτες των και όλους αυτούς που “κουβάλησαν νερό,μέχρι το μύλο του Χοτζα”,για να ανέλθουν αυτοί στις θέσεις και στα αξιώματα που είχαν βάλει στο μάτι! Και θα περίμενε κανείς αυτό το είδος ανθρώπων, να υπάρχει παντού αλλά να μην υπάρχει και ασφαλώς να μην ευδοκιμεί εντός των κόλπων της Εκκλησίας! Δυστυχώς, όμως, υπάρχουν και αφθονούν και αναδεικνύουν αυτό το ξεχωριστό “ταλέντο”, ευθύς μόλις αρχίσουν να ανέρχονται τις βαθμίδες της εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και μάλιστα ,ευθύς μόλις ανέλθουν στον ύψιστο βαθμό της Αρχιερωσύνης! Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, είχε στον χώρο του γραφείου του στην Ιερά Αρχιεπισκοπή,μία πινακίδα που έγραφε το εύστοχο και χιλιοειπωμένο: << Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός, του ευεργετηθέντος αχαρίστου>>. Δεν ήταν απλώς υποψιασμένος για την ύπαρξη των αχαρίστων στη ζωή και κυρίως στην Εκκλησία, αλλά είχε γευτεί κατά κόρον, οπως έλεγε, την… Άψινθο της αχαριστίας, ακόμη και από δικούς του ανθρώπους, απο δικά του πνευματικά παιδιά, τα οποία μέχρι σήμερα βγάζουν μάτι με την αχαριστία και την αγνωμοσύνη τους! Το αυτό συμβαίνει με όλους μας! Βοηθάμε ανθρώπους, που υπό άλλες συνθήκες, θα είχαν χάσει το δρόμο προς την κορυφή. Ομως με τις μικρές μας δυνάμεις τους βοηθούμε να ανέλθουν εκεί όπου επιθυμούν διακαώς. Και αφού το επιτυγχάνουν αυτό,μετά φέρονται με τρόπο αμετροεπή, αλαζονικό και αχάριστο,λές και τους χρεωστούσαν την οποια βοήθεια και συμπαράσταση όσοι συνέβαλαν στο πλάνο ανέβασμά τους ! Και η συμπεριφορά αυτή, γεννά τον προβληματισμό και τη θλίψη, γιατί δείχνει κενό συνείδησης και περίσσευμα αχαριστίας από τους άλλους! Στις σκέψεις αυτές, έχω καταλήξει πολλές φορές και κυρίως όταν απογοητεύομαι από τις συμπεριφορές κάποιων Αγίων Ιεραρχών μας, που όσο ζούσε ο Χριστόδουλος και εκείνοι ήταν ακόμη Αρχιμανδρίτες, φιλούσαν ακόμη και … λερωμένα ράσα και έδειχναν τις καλές και σεβαστικές διαθέσεις, οι οποίες όμως ήταν υποκριτικές και ψεύτικες! Δυστυχώς ,ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, πρωτίστως εντός του χώρου της Εκκλησίας! Και αργότερα και αφού ανέλθουν μία προς μία τις θέσεις και γίνουν και Αρχιερείς, τότε συμβαίνει με μαθηματική ακρίβεια το αναμενόμενο:μας γράφουν στο …τακούνι του αριστερού .. υποδήματος των! Τα παραδείγματα πολλά και ποικίλα! Σκέφτομαι να αρχίσω να τα γράφω όλα αυτά, ένα-ένα,και να αποκαλύπτω διάφορα κρυφά και άγνωστα, μέχρι τώρα, γεγονότα του σύγχρονου εκκλησιαστικού μας βίου! Άλλωστε στον ήδη έτοιμο υπό έκδοση τόμο μου , τον αφιερωμένο στον Μεγάλο Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, κάνω εκτενή αναφορά στους Αρχιερείς που εξελέγησαν επί των ημερών του καθως αλλά και λεπτομερή στοιχεία της κάθε εκλογής!Θα γελάσει ή θα κλάψει κάθε πικραμένος. Αλλά δεν είναι μόνον αυτοί που εξελέγησαν επί Χριστοδούλου. Υπάρχουν κι αυτοί που ευεργετήθηκαν άμεσα ή έμμεσα , από τον Χριστόδουλο,οι οποίος τους άνοιξε τους δρόμους, για να πατήσουν και να γίνουν Αρχιερείς! Ποιός, αλήθεια, από όλους αυτούς έδειξε και δείχνει την ευγνωμοσύνη του προς τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο; Ποιός από όλους αυτούς τον μνημονεύει την ώρα της Μεγάλης Εισόδου των Αγίων; Ελάχιστοι έως μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού! Αλλά επειδή το θέμα ειναι τεράστιο και όσο γράφω τόσο θυμάμαι γεγονότα και μάλιστα και πρόσφατα, που με κάνουν να θυμώνω και να αηδιάζω,θα επανέλθω πολύ σύντομα με περισσότερα στοιχεία !