Να τί είχε απαντήσει ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στο Φανάρι το 2006, περί του δεύτερου γάμου των κληρικών! Έκτοτε άλλαξαν πολλά…

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ Μ. ΤΖΟΥΜΑ

Το θέμα του δευτέρου γάμου των ιερέων έχει απασχολήσει την Εκκλησία και το παρελθόν.Μάλιστα η Μητέρα Εκκλησία , το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο είχε στείλει ειδική επιστολή στην Εκκλησία της Ελλάδος και ζητούσε τη θέση της γραπτώς επί του συγκεκριμένου θέματος. Η Εκκλησία της Ελλάδος το μελέτησε και απάντησε με την παρακάτω επιστολή την οποία υπογράφει ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.
Βέβαια η επιστολή αυτή εστάλη το 2006, δηλαδή πριν από δώδεκα χρόνια. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Ούτε σύμφωνο συμβίωσης είχαμε τότε. Ούτε γάμο μεταξύ του αυτού φύλου. Ούτε υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Ούτε αλλαγή φύλου και ταυτότητας από την εφηβεία. Ούτε τα θρησκευτικά είχαν γίνει… θρησκείες στα σχολεία.. Ούτε, ούτε! Η κοινωνία προχωρά. Καιρός, τηρουμένων των αναλογιών, να προχωρήσει και η Εκκλησία. Και κακώς ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν το είχε θέσει ως θέμα προς συζήτηση στην agenda της Μεγάλης Συνόσου στην Κρήτη. Αλλά τότε άκουσε την Εκκλησία της Ρωσίας η οποία αντιδρούσε και η οποία τελικά λάκησε! Και έκανε γενικό μποϊκοτάζ στη Σύνοδο. Ας ελπίσουμε ότι η Εκκλησία της Ελλάδος θα αγκαλιάσει την ιστορική απόφαση του Φαναρίου και θα την εφαρμόσει και στα καθ´ημάς, ώστε να αποφεύγονται τα δράματα που ζούμε σε μερικές Μητροπόλεις. Περιμένουμε να δούμε τί θα γίνει κατά την προσεχή Ιεραρχία που θα συγκληθεί το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου.
Ακολουθει το ιστορικό κείμενο που απέστειλε ο Μεγάλος Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στο Φανάρι.

Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ἀθήνῃσι 21η Νοεμβρίου 2006

Παναγιώτατε καί θειότατε Ἀρχιεπίσκοπε Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικέ Πατριάρχα, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητέ καί περιπόθητε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος, κύριε Βαρθολομαῖε, τήν Ὑμετέραν Θειοτάτην Παναγιότητα ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.

Κομισάμενοι τά ὑπ’ ἀριθμ. 757 καί ἀπό 10ης παριππεύσαντος μηνός Αὐγούστου ἐ. ἐ. Τίμια Γράμματα τῆς Ὑμετέρας πεφιλημένης ἡμῖν Θειοτάτης Παναγιότητος, δι’ ὧν διαπυνθάνεσθε περί τῆς θέσεως τῆς καθ’ Ἑλλάδα Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας περί τοῦ θέματος τοῦ μετά τήν χηρείαν δευτέρου Γάμου τῶν Κληρικῶν, καί διεξελθόντες αὐτά ἐν τῇ Συνεδρία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 1ης ὑπερμεσοῦντος μηνός Νοεμβρίου ἐ. ἔ., ἤχθημεν εἰς τήν Ἀπόφασιν ἵνα γνωρίσωμεν Ὑμῖν ὅτι ἡ Ἱερά Σύνοδος, ἡ ἀείποτε σεβομένη καί τηροῦσα τήν θεόσδοτον διδασκαλίαν τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, ἥτις ἐστίν ὁ ἀκλόνητος στῦλος καί τό ἀδιάσειστον ἑδραίωμα τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀληθείας, καί ἡ ἀπαρασαλεύτως φυλάττουσα τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας, τούς θεσπίζοντας ὅρια ἀμετακίνητα, ἅτινα οἱ πατέρες ἡμῶν ἔθεντο ἀλλά καί φιλανθρώπως προμηθευομένη ὑπέρ τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας τῶν ψυχῶν, ὑπέρ ὧν ὁ Θεῖος τῆς Ἐκκλησίας Δομήτωρ ἀπέθανε καί ἀνέστη, ἔγνω ὅτι ἡ χορήγησις ἀδείας διά τήν τέλεσιν δευτέρου Γάμου εἰς τούς ἐν χηρείᾳ Κληρικούς, δέον ὅπως γίγνηται μόνον κατ’ ἄκραν οἰκονομίαν ὑπό τοῦ Ἀνωτάτου Συνοδικοῦ Ὀργάνου τῆς οἰκείας αὐτοῦ Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας ἐξετασάσης, ἐνδελεχέστατα, κεχωρισμένως καί κατά περίπτωσιν ἕκαστον σχετικόν αἴτημα, μή δυναμένης τῆς οἱασδήποτε ληφθησομένης Ἀποφάσεως ἵνα λάβῃ καθολικήν ἰσχύν, μηδέ εἰς αὐτάς ταύτας τάς ὁμοίας αὐτῇ περιπτώσεις. Τοῦτο δ’ ὅλον δύναται νά κυρωθῇ μόνον μετά ὁμόφωνον Ἀπόφασιν Πανορθοδόξου Συνόδου, ἐπί τῷ τέλει τῆς κοινῆς ἐφαρμογῆς αὐτῆς ὑφ’ ἁπασῶν τῶν ὑπ’ οὐρανόν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν, τῶν συνηρμοσμένων, ὥσπερ χορδαί, κιθάρα εἰς τήν ἄρρηκτον ἑνότητα τῆς Πίστεως.

Ἐπί δέ τούτοις καί αὖθις τήν Ὑμετέραν Παναγιότητα κατασπαζόμενοι φιλήματι ἀγάπης ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ καί Σωτῆρι ἡμῶν διατελοῦμεν,

Ὁ Ἀθηνῶν Χριστόδουλος, Πρόεδρος.