Κάποιοι έχασαν τον έλεγχο και προβαίνουν σε ανεπίτρεπτες ενέργειες!

ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ Μ. ΤΖΟΥΜΑ

Οι τελευταίες εκλογές των δύο Μητροπολιτών, ανέδειξαν πολλά και πρωτόγνωρα ήθη που η Εκκλησία μας στο παρελθόν, παρά τα όσα γίνονταν και δεν ήταν όλα σοβαρά, δεν έχει ξαναζήσει.

Πληροφορούμαστε ότι μετά την
διεξαγωγή των εκλογών, έχουν βγεί μαχαίρια από συγκεκριμένο χώρο και εκτοξεύονται ύβρεις, μομφές και απειλές προς εκλέκτορες Αρχιερείς, οι οποίοι κατά τη γνώμη των υβριστών θάπρεπε να έχουν ψηφίσει τον συγκεκριμένο υποψήφιο μέχρι το τέλος, αλλά δεν το έπραξαν! Αντιθέτως ψήφισαν τον έτερο υποψήφιο ο οποίος, όμως, προηγείτο στο Τριπρόσωπο και αυτό αποτελεί πάγια συνήθεια και πρακτική των Ιεραρχών να ακολουθεί ως κινούμενη άμμος, την υπερψήφιση πάντα αυτού που προηγείται στο Τριπρόσωπο.

Αυτό θεωρήθηκε προδοσία από τους «ηττηθέντες», οι οποίοι φαίνεται πως θεωρούσαν δεδομένη την εκλογή του εκλεκτού των και τώρα σέρνουν τα εξ αμάξης κατά των Ιεραρχών εκείνων που δήθεν ελάκησαν από την «γραμμή».

Αντί να κάνουν την αυτοκριτική τους και να βρούν τους πραγματικούς λόγους και τα αίτια που τους οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα ,αυτοί ταμπουρώνονται και εκτοξεύουν μηνύματα! Τους φταίνε όλοι οι άλλοι, αλλά όχι ο κακός και υπεροπτικός εαυτός των

Η συμπεριφορά αυτή των συγκεκριμένων ανθρώπων είναι πρωτόγνωρη για την Ελλαδική Εκκλησία και εισάγει νέα ήθη και καινοφανείς μεθοδεύσεις που δεν συνάδουν με το πνεύμα της Εκκλησίας μας και με την Ορθόδοξη Παράδοση.

Επιπλέον οι μεθοδεύσεις αυτές αποτελούν ευθέως ύβρι κατά του Αγίου Πνεύματος και ευθεία προσβολή της αρχής της Συνοδικότητας επί της οποίας στηρίζεται η Εκκλησία.

Το ..»ότι θέλει ο Θεός», που έλεγε ο υποψήφιος και το περιβάλλον του κατά την προεκλογική περίοδο, προς όσους του εύχονταν και του εξεδήλωναν το ενδιαφέρον τους,αντικαταστάθηκε με ένα ιδιότυπο είδος τραμπουκισμού προς Αρχιερείς και προς άλλους «εχθρούς» .

Έχω στην κατοχή μου , δύο χαρακτηριστικά μηνύματα από αυτά που έφυγαν προς Αρχιερείς.

Το περιεχόμενο αυτών των μηνυμάτων,εκτός από αισχρό και απαράδεκτο αγγίζει τα όρια της ευτελούς συμπεριφοράς, της κακότητας και της επικίνδυνης παράνοιας.

Μάλιστα τα υβριστικά αυτά μηνύματα δεν αποστέλλονται μόνο από τον αποτυχόντα υποψήφιο( που ως ένα βαθμό έχει το δικαίωμα να διαχειριστεί την αποτυχία του όπως θέλει), αλλά και από παρακείμενους απαίδευτους, αγραμμάτους και αλαζόνες Αρχιμανδρίτες, οι οποίοι κατά την προεκλογική περίοδο είχαν πάρει σβάρνα τα ιεροραφεία Αθηνών και Θεσσαλονίκης και διαλαλούσαν με κομπασμό την βεβαιότητα(!!!!) της εκλογής και μάλιστα έκαναν διανομή θέσεων και οφικίων στη νέα Μητρόπολη!! Και όλα αυτά γίνονταν γνωστά στους εκλέκτορες Αρχιερείς και τους θύμωναν! Να γιατί έχασαν τη βέβαιη νίκη των.

Τα ερωτήματα, ωστόσο, που αναδύονται από αυτή την προβληματική κατάσταση και από αυτή την πρωτόγνωρη συμπεριφορά είναι απλά, αυτονόητα και αρκούντως προφανή:

•• Είναι, αλήθεια, Ορθόδοξοι Χριστιανοί οι συντάκτες των μηνυμάτων αυτών; Στην προσπάθειά τους να εκφοβίσουν (γιατί άραγε;)την αντίπερα όχθη ,στέλνουν τα μηνύματα και προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις που αποτελούν κανονική εκτροπή από τα ισχύοντα για εκλογές Αρχιερέων;

•• Είναι δυνατόν κληρικοί της Εκκλησίας μας που πιστεύουν στο Θεό και ευαγγελίζονται την αγάπη του να κάνουν τέτοια έκτροπα;

•• Πού αποβλέπουν αυτές οι επιθέσεις; Να τρομοκρατήσουν τους Αρχιερείς για την επιλογή τους; Και μετά απ´αυτό τί; Θα τους ζητήσουν να ανακαλέσουν την ψήφο τους;Γίνονται αυτά;Και αφού ξέρουν ότι δεν γίνονται γιατί τα κάνουν και εκτίθενται;

•• Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος, κατά τους αντιδρώντες,έπαιξε κάποιο ρόλο;

•• Όταν ένας υποψήφιος αποτύχει σε μια προσπάθειά του, μπορεί να ξαναδοκιμάσει αργότερα;Και το ερώτημα δεν είναι ρητορικό.

••Και πώς θα ξαναζητήσει ο εν λόγω υποψήφιος την ψήφο των Ιεραρχών μετά από αυτά που συμβαίνουν τώρα και τα οποία γίνονται ευρέως γνωστά;Με τί μούτρα;

Όλα αυτά δείχνουν την κακή ποιότητα κάποιων άνθρώπων που εισέρχονται στον ιερό κλήρο και στοχεύουν στα ανώτατα αξιώματα αλλά αφήνουν το θυμό τους να τους κυριαρχεί και να τους καταλαμβάνει !
Και ας ξέρουν ότι αυτό δημιουργεί ένα κακό προηγούμενο που όμοιό του η Εκκλησία μας δεν το έχει ξαναζήσει!