Εὐκαιρία πνευματικοῦ ἀνεφοδιασμοῦ γιά τήν νεολαία μας

Σίγουρα ἡ μόνη τέλεια εὐκαιρία ποιμαντορικῆς προσφορᾶς σέ μικρούς καί μεγάλους εἶναι ὁ λειτουργικός χῶρος καί χρόνος, “ἡ λειτουργία τῆς εὐχαριστίας τοῦ Θεοῦ”. Ὅμως, σήμερα ὅλοι μας (ἀκόμη καί στά σπίτια καί στά σχολεῖα) ζοῦμε τό γιγαντισμό τοῦ ἀποχωρισμοῦ καί τόν καλλιεργοῦμε σάν ψυχολογικό διέξοδο εὔκολης διαφυγῆς ἀπό αὐτό πού εἶναι ἡ ἀνθρωπιά καί ὁ ἄνθρωπος, ὅπως μᾶς ἔφτιαξε ὁ Θεός καί μᾶς τό ἔδειξε μέ τήν ἐνανθρώπησή Του.

Ἡ Ἐκκλησία δέν διεκδικεῖ ὀπαδούς, μέλη συλλογικότητας, ἀριθμούς μαζικῆς καταξίωσης. Ἡ Ἐκκλησία βιώνεται ἀπό τόν καθένα καί στόν καθένα “δυνάμει καί ἐνεργείᾳ” ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ Πατρός, ἄνθρωπο τοῦ Χριστοῦ, ἄνθρωπο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κι ὁ κάθε ἄνθρωπος πού διψᾶ νά βρεῖ τήν ταυτότητά του, τήν ἀνθρωπινότητά του, τό παρόν του σάν οὐσία ζωῆς καί τό μέλλον του σάν νόημα ζωῆς, πουθενά μά πουθενά ἀλλοῦ δέν τό βρίσκει! Παρά μόνον στήν ἐκκλησιαστικότητά του. Μέ τήν ἐκκλησιοποίησή του. Καθώς ὁ καθένας εἶναι μοναδικός καί κοινωνούμενος ἀπό τόν κοινωνούμενο Θεό κι ἀπό τούς κοινωνούμενους συνανθρώπους “τῆς ὁδοῦ καί τῆς ἀλήθειας καί τῆς ζωῆς”, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ. Ἄν γιά μιά στιγμή πάψει νά διατηρεῖ ὁ Τριαδικός Θεός τήν ἐκκλησιαστικότητα σάν δῶρο καί σάν δικαίωμα καί σάν ἄθλημα ζωῆς, θά σβήσει μονομιᾶς ὁ κόσμος. Χωρίς ὀξυγόνο καί φῶς, δίχως καρδιοχτύπι καί ἀνάσα, ἀποστερημένοι τή θεανθρώπινη ζωή καί ζήση, δέν εἴμαστε τίποτε καί δέν ἔχουμε τίποτε. Δίχως τήν ἐκκλησιαστικότητα, ἡ παγκοσμιότητα τῶν λογικῶν ἀνθρώπων καί τῆς ἄλογης φύσης δέν θά ὑφίσταται. Χάριν τῆς δυνάμει ἐκκλησιαστικότητας ὁ Θεός Λόγος κρατοῦσε καί συντηροῦσε τόν κόσμο, ὥσπου προσέλαβε τήν σάρκα τῆς ἐνανθρωπήσεως καί μᾶς χάρισε τήν σάρκα τῆς χριστοσωτηρίας. Αὐτό εἶναι ἡ ἐκκλησιαστικότητα σάν θεανθρώπινο δῶρο, δωρημένο καί χειροπιαστό, ἀλλά καί σάν ἐπιλογή βιώσιμη καί διαρκής.

***

Νά τό ζήσει αὐτό ἕνα μικρό παιδί ἤ κι ἕνας ὥριμος, δέν εἶναι εὔκολο. Ὅλοι θέλουμε τή χαρά τῆς ζωῆς. Ποιός ἀπό μᾶς τό νιώθει καί τό ἐπιδιώκει καί τό κατορθώνει νά συμβάλει στή χαρά τῆς ζωῆς καί προπαντός στήν ἀληθινή χαρά τῆς ζωντάνιας τῆς γεμάτης Χριστό; Γι᾽ αὐτό βλέπουμε σπρωξίματα “προτεραιότητας” ἀκόμη καί στή θεία μετάληψη τίς μεγάλες μέρες, καί τόσα ἄλλα πού δέν εἶναι “ἐκκλησιαστικότητα”, γιατί δέν ἐκκλησιάζουν. Χρειάζεται πολλή δουλειά, γιά νά νιώσουμε κι ἔπειτα νά τό καταλάβουμε κι ὕστερα νά τό ἐπιδιώξουμε καί ὅποτε θελήσει ὁ Θεός νά τό ζήσουμε σάν χάρισμα καί δῶρο ζωῆς: τήν ἐκκλησιαστικότητα.

Σ᾽ αὐτό ἀποβλέπουν καί οἱ κόποι μας μέσα ἀπό τό θεσμό τῶν Κατασκηνώσεων.

Ἐπί πέντε χρόνια συνεχῶς κάθε Ἰούνιο, στό ξεκίνημα τῶν διακοπῶν τοῦ καλοκαιριοῦ, διοργανώνουμε δύο κατασκηνωτικές ἑβδομαδιαῖες περιόδους γιά ἀγόρια καί κορίτσια παιδικῆς καί σχολικῆς (γυμνασιακῆς) ἡλικίας. Φέτος οἱ μαθητές δέν ὑπερέβησαν τούς 130 καί οἱ μαθήτριες ἔφθασαν τίς 150. Μέ ὑπεύθυνο τόν π. Δωρόθεο Πάπαρη, μέ συνεργάτες κληρικούς καί λαϊκούς πού προσφέρονται ἐθελοντικά σέ ἕνα χαρούμενο ἀλλά καί πολύ κοπιαστικό πρόγραμμα φροντίδας τῶν παιδιῶν μας ἀπό ὅλη τή Μητρόπολη. Ἀφήνουν τίς οἰκογένειές τους καί τά σπίτια τους, γιά τίς μεγάλες κατασκηνωτικές οἰκογένειες, πού συνιστοῦν ἄριστες παιδαγωγικά καί ποιμαντικά εὐκαιρίες ὑγιοῦς κοινωνικοποίησης καί μαθητείας. Ὑπό τήν κατασκηνωτική μορφή μιᾶς μεγάλης οἰκογένειας μέ σύνδεσμο τήν ἐκκλησιαστική ὀργάνωση καί μαθητεία. Στή Μακρυνίτσα Σερρῶν, ὅπου ἡ ἐνορία Ἁγίου Ἀθανασίου Εὐόσμου ὑπό τόν θεολόγο ἱερέα Γεώργιο Μίλκα καί ὑπό τήν ἄγρυπνη, ἔμπνευση καί καθοδήγηση τοῦ φιλτάτου ἀδελφοῦ ἐν Κυρίῳ ἁγίου Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως ἐπί πολλά-πολλά χρόνια ἔχει δημιουργήσει μιάν ἄριστη ὑποδομή ἐγκαταστάσεων καί χώρων γιά παιχνίδι καί ξεκούραση, φαγητό, ἄθληση καί κολύμπι, κοινή προσευχή.

Εἶναι μιά πολύ-πολύ σπουδαία εὐκαιρία νά δοῦν τά παιδιά μας καί νά νιώσουν ἄμεσα ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι μιά μεγάλη πραγματική οἰκογένεια καί ὅτι τά ἴδια ἔχουν ἕνα μοναδικό κοινωνήσιμο ρόλο ἀπολαυῆς καί προσφορᾶς, δοσίματος καί δεξίματος, διαλόγου αἰσθημάτων καί ζωῆς, ἀλληλοκοινωνίας. Παραμερίζοντας τήν ἄγονη ἤ καί παθολογική ἀτομικότητα, μέσα ἀπό τήν κοινή χαρούμενη ζωή, τό κοινό ἐνθουσιαστικό τραγούδι, τήν ἐμπνευσμένη συμμετοχικότητα, τήν ἐνεργό συναδελφικότητα, πού ὅλα ἐμβαπτίζονται στό ἀπόγειο τῆς κοινῆς θείας λειτουργίας καί τῶν κοινῶν λειτουργικῶν ὕμνων. Ἐθίζονται σέ κάτι πού ἴσως δέν μποροῦν νά τό χαροῦν εὔκολα ἤ μόνο ἀπό τίς οἰκογένειές τους, καθώς ζοῦμε σέ μιά ἐποχή ἐπιβαλλόμενης στενοκαρδίας.

***

Σ᾽ αὐτήν τήν  πολύ σπουδαία καί ὄμορφη προσπάθεια πάντοτε στέκεται ἀρωγός καί πρωτοστάτης ὁ Μητροπολίτης μας.

Ἐξασφαλίζοντας ὑπεύθυνα τήν εὐλογία τοῦ ἐπιχωρίου Μητροπολίτου Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου, ἀλλά καί τήν φιλόξενη συναντίληψη τοῦ Μητροπολίτου Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα πού οἱ Κατασκηνωτικοί χῶροι καί τό ὅλο ἐγχείρημα ἀνήκουν στή δημιουργική ποιμαντική δραστηριότητα.

Ἐπευλογώντας τό καθ᾽ ἡμᾶς τόσο τόν ἐνθουσιασμό τοῦ ὑπευθύνου μας ἀρχιμ. Δωροθέου Πάπαρη καί τῶν 70 ἐθελοντῶν συνεργατῶν του, ὅσο καί τῶν ἐφημερίων μας πού ἐνημερώνουν καί μεριμνοῦν γιά τήν πληροφόρηση γονέων καί παιδιῶν περί τῆς σπουδαίας αὐτῆς εὐκαιρίας.

Μεταβαίνοντας προσωπικά στίς Κατασκηνώσεις γιά ἕναν ἄμεσα ἀνταποδοτικό διάλογο μέ τά παιδιά, τούς ὁμαδάρχες, τούς ἐθελοντές τῆς περιόδου τῶν ἀγοριῶν καί τῶν κοριτσιῶν καί τά στελέχη τῆς περιόδου, πού καί ἀντιλαμβάνουν καί ἀντιπροσφέρουν τόν ὁλοκάρδιο διάλογό τους.

Αὐτό ἔγινε ἐπανειλημμένα πάλι φέτος καί ἐπί ὥρα πολλή συνομιλοῦσαν ἀπό καρδιᾶς ὁ Μητροπολίτης μας μέ τά παιδιά καί τά ἐθελοντικά στελέχη τῆς Μητροπόλεως μας σέ ἄλλη μιά ἔκφραση κοινωνίας καί γνωριμίας, πού ἐπιδοτεῖ τήν ἐκκλησιαστικότητα τήν μεταξύ μας καί τήν πρός Χριστόν καί ἐν Χριστῷ. Διότι ὁ Χριστός εἶναι πού ἐμπνέει τό ζῆλο, τόν κόπο, τήν θυσιαστική προσφορά, τή συμμετοχική ἀποδοχή τους, τή χαρά καί τήν ὀμορφιά τῆς κοινῆς κατασκηνωτικῆς ζωῆς. Ὁ Χριστός εἶναι πού μᾶς συναγείρει στήν ὑγιή παιδικότητα, πού ὁ Ἴδιος ἀναζητεῖ στό φρόνημα καί τό ἦθος ὅλων μας μέ ἐκεῖνο τό “ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία…”.

***

Σέ μιά τέτοια θέαση καί ἀξιολόγηση ἀπέβλεπε καί τό διαγενόμενο 4μερο πανελλήνιο συνέδριο πού εἶχε διοργανώσει στούς ἴδιους χώρους ἡ Εἰδική Συνοδική Ἐπιτροπή, ἀρχές Ἰουνίου, τό ὁποῖο ἐπευλόγησε αὐτοπροσώπως ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν & πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμος καί συμμετεῖχαν οἱ Σεβασμιώτατοι Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου κ. Δημήτριος, Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος (στά ὅρια τῆς Μητροπολιτικῆς του περιφέρειας) καί Ἀργολίδος κ. Νεκτάριος, μέ ἐκπροσώπους πολλῶν Μητροπόλεων καί τῆς Ἰ. Μητροπόλεώς μας καί τήν παρουσία τοπικῶν ἀρχῶν.

[ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας